jump to navigation

KAPITULLI 13: AGJERIMI FORCON LUTJEN

Postuar tek: Ndryshoje Botën me anë të Lutjes

Pse Kisha shpesh hesht pĂ«rsa i pĂ«rket agjĂ«rimit? Edhe pse agjĂ«rimi mĂ«sohet dhe praktikohet nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« qartĂ« si nĂ« DhjatĂ«n e VjetĂ«r ashtu edhe nĂ« atĂ« tĂ« Re, nuk kujtoj tĂ« kem dĂ«gjuar ndonjĂ«herĂ« njĂ« predikues tĂ« japĂ« njĂ« mesazh tĂ« plotĂ« mbi kĂ«tĂ« argument. Moisiu agjĂ«roi dy herĂ« pĂ«r dyzet ditĂ« (Ligji i PĂ«rtĂ«rirĂ« 9:9,18) derisa fytyra e tij ndriçoi nga lavdia e PerĂ«ndisĂ«. Jozueu agjĂ«roi pas disfatĂ«s nĂ« Ai (Jozueu 7:6). NĂ« epokĂ«n e gjyqtarĂ«ve (GjyqtarĂ«t 20:26) dhe nĂ« epokĂ«n e Samuelit (1 Samuelit 7:6,12), i gjithĂ« Izraeli praktikonte agjĂ«rimin. Davidi, pĂ«rpara se tĂ« kurorĂ«zohej mbret, agjĂ«roi kur djali i tij u sĂ«mur, kur armiqtĂ« e sĂ«murĂ«n (Psalmi 35:13) dhe pĂ«r shkak tĂ« mĂ«kateve tĂ« popullit tĂ« tij (Psalmi 69:9,10). Jozafati dhe populli i tij agjĂ«ruan derisa PerĂ«ndia tha: “Nuk do tĂ« jeni ju qĂ« do ta luftoni kĂ«tĂ« betejë ” (2 Kronikave 20:17). Ata fituan me anĂ« tĂ« lutjes dhe lavdĂ«rimit, pa luftuar as edhe njĂ« orĂ« dhe pa derdhje gjaku. Elia, Ezdra, Nehemia, Ester dhe Danieli tĂ« gjithĂ« e kanĂ« praktikuar agjĂ«rimin.

AgjĂ«rimi ishte strategjia e fuqishme e praktikuar nga Kisha e parĂ« dhe nga shumĂ« shĂ«rbĂ«torĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ«. Pali lutej dhe agjĂ«ronte nĂ« “çdo kishĂ«” (Veprat e Apostujve 14:23). Epifani, peshkop i SalaminĂ«s (lindur mĂ« 315 pas Krishtit), shkruante: “Cili nuk e di se agjĂ«rimi i ditĂ«s sĂ« katĂ«rt dhe tĂ« gjashtĂ« tĂ« javĂ«s praktikohet nga tĂ« krishterĂ«t nĂ« çdo pjesĂ« tĂ« botĂ«s?”. Martin Luteri kritikohej pĂ«r agjĂ«rimet e tij tĂ« shumta. John Calvin agjĂ«ronte dhe lutej saqĂ« e gjithĂ« Gjeneva u kthye tek Zoti dhe nuk kishte as edhe njĂ« shtĂ«pi tĂ« vetme qĂ« nuk kishte tĂ« paktĂ«n njĂ« pĂ«rson qĂ« lutej. John Knox agjĂ«roi dhe u lut me shumĂ« frytshmĂ«ri saqĂ« mbretĂ«resha Mari tha se kishte frikĂ« mĂ« shumĂ« nga lutjet e tij se sa nga tĂ« gjithĂ« ushtritĂ« e SkocisĂ«. Latimer, Rindley, Cranmer dhe pjesa mĂ« e madhe e reformatorĂ«ve, nĂ« fakt, njiheshin pĂ«r agjĂ«rimet qĂ« bashkonin nĂ« lutjet e tyre.

Jonathan EdËards, qĂ« PerĂ«ndia e pĂ«rdori pĂ«r tĂ« nxitur njĂ« rizgjim nĂ« AnglinĂ« e Re, ishte i qĂ«ndrueshĂ«m nĂ« agjĂ«rim dhe nĂ« lutje. Carlo G. Finney, nismĂ«tar i rizgjimit tĂ« 1800-s, agjĂ«ronte rregullisht çdo javĂ« dhe, kur takimet nuk sillnin fryt, kalonte tri ditĂ« dhe tri netĂ« nĂ« lutje e agjĂ«rim duke treguar se, Fryma e ShenjtĂ« bĂ«nte qĂ« lĂ«vizja e rizgjimit tĂ« vazhdonte. DËight L. Moody kur duhej tĂ« pĂ«rballonte njĂ« pengesĂ« tĂ« veçantĂ«, i drejtohej Institutit Biblik Moody, duke ftuar qoftĂ« mĂ«suesit ashtu si dhe studentĂ«t pĂ«r njĂ« ditĂ« nĂ« agjĂ«rim dhe lutje. Ne duam gjĂ«ra materiale pĂ«r veten tonĂ«, por Pali ishte i gatshĂ«m tĂ« vuante, tĂ« lutej dhe tĂ« agjĂ«ronte pĂ«r tĂ« korrur shpirtra dhe pĂ«r t’ia ofruar Krishtit. Duke patur parasysh gĂ«zimin e Tij Jezusi duroi kryqin (Hebrenjve 12:2) dhe u dha shpĂ«timin tĂ« gjithĂ« atyre qĂ« kanĂ« besuar dhe do tĂ« besojnĂ« nĂ« emrin e Tij. Pra, duke pasur shumĂ« shembuj, ia vlen tĂ« praktikosh agjĂ«rimin.

DOMETHËNIA FRYMORE E AGJERIMIT

AgjĂ«rimi biblik Ă«shtĂ« njĂ« formĂ« mohimi e bĂ«rĂ« pĂ«r dashurinĂ« e Jezusit dhe mbretĂ«rinĂ« e Tij. Ai Ă«shtĂ« njĂ« privim vullnetar ndaj disa ose gjithĂ« ushqimeve dhe sjell njĂ« angazhim tĂ« fortĂ« dhe frymĂ« sakrifice. Mund tĂ« agjĂ«rosh edhe pĂ«r arsye shĂ«ndetĂ«sore, pĂ«r pĂ«rmirĂ«sime tĂ« mĂ«dha tĂ« trupit, por qĂ« nuk Ă«shtĂ« agjĂ«rimi i krishterĂ« qĂ« duam tĂ« trajtojmĂ«. NĂ« kuptimin biblik, tĂ« agjĂ«rosh, do tĂ« thotĂ« tĂ« heqĂ«sh dorĂ« nga ushqimi, sepse uria jote frymĂ«rore Ă«shtĂ« kaq e thellĂ«, dĂ«shira jote pĂ«r tĂ« ndĂ«rhyrĂ« Ă«shtĂ« kaq e madhe, beteja jote frymĂ«rore Ă«shtĂ« aq angazhuese sa qĂ«, pĂ«rkohĂ«sisht, ke vĂ«nĂ« mĂ«njanĂ« nevojat e tua fizike pĂ«r t’u pĂ«rkushtuar plotĂ«sisht nĂ« lutje.

Jezusi rrinte shpesh pa gjumĂ« qĂ« tĂ« kalonte mĂ« tepĂ«r kohĂ« nĂ« lidhje tĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ« me Atin. Ka nga ata qĂ« kalojnĂ« tĂ« paktĂ«n njĂ« herĂ« nĂ« muaj, njĂ« natĂ« tĂ« tĂ«rĂ« nĂ« lutje. E njĂ«jta etje frymĂ«rore, angazhim dhe kujdes qĂ« ngjall agjĂ«rimi janĂ« baza e heqjes dorĂ« ndaj pushimit. NjĂ« praktikĂ« tjetĂ«r e kĂ«shillueshme Ă«shtĂ« ajo e veçimit, nĂ« tĂ« cilĂ«n zbatohet qoftĂ« agjĂ«rimi ashtu edhe heshtja. Pra, hiqet dorĂ« nga ushqimi dhe bashkĂ«bisedimi, pĂ«r t’iu pĂ«rkushtuar kohĂ« lutjes. FatkeqĂ«sisht, lloji i vetĂ«m i tĂ« qĂ«ndruarit vetĂ«m me Zotin qĂ« shumĂ« njohin karakterizohet nga kĂ«ngĂ«, dĂ«gjimi i mesazheve dhe drekave nĂ« pĂ«rbashkĂ«si. Disa herĂ« Krishti i ka larguar dishepujt e Tij pĂ«r t’ju kushtuar vetĂ«m lutjes (Mateu 14:23). HerĂ«t e tjera u nda nga tĂ« gjithĂ«, pĂ«rveç Pjetrit, Jakobit dhe Gjonit (Mateu 17:1).

NĂ« njĂ« farĂ« mĂ«nyre agjĂ«rimi nĂ«nkupton çdo lloj mohimi apo heqje dorĂ« tĂ« vullnetshme, me qĂ«llim qĂ« tĂ« bĂ«hesh mĂ« i fortĂ« dhe qĂ« vepra e mbretĂ«risĂ« sĂ« PerĂ«ndisĂ« tĂ« shkojĂ« pĂ«rpara. Mund tĂ« heqĂ«sh dorĂ« nga ambicjet vetjake, dĂ«shirat dhe planet, argĂ«timet e ligjshme, kĂ«naqĂ«sitĂ« dhe rehatitĂ« e jetĂ«s. Kur John Ëesley vizitoi shtĂ«pinĂ« e njĂ« zotĂ«rie tĂ« pasur, admiroi veprat e kushtueshme tĂ« artit dhe mobiljet e çmueshme, por nĂ« fund tha: “Edhe unĂ« mund tĂ« gjej kĂ«naqĂ«si nĂ« kĂ«to gjĂ«ra, por ekziston njĂ« botĂ« tjetĂ«r”. NĂ« qendĂ«r tĂ« Ungjillit Ă«shtĂ« kryqi. Fryma e Krishtit Ă«shtĂ« frymĂ« sakrifice. Kryqi, sakrifica, vetmohimi dhe agjĂ«rimi janĂ« tĂ« ndĂ«rlidhura midis tyre. Ato nĂ«nkuptojnĂ« t’i lĂ«sh PerĂ«ndisĂ« vendin e parĂ«: tĂ« kĂ«rkosh mĂ« parĂ« mbretĂ«rinĂ« e Tij, t’i japĂ«sh pĂ«rparĂ«si vullnetit tĂ« PerĂ«ndisĂ«, tĂ« marrĂ«sh çdo ditĂ« kryqin tĂ«nd dhe tĂ« ndjekĂ«sh Krishtin.

KUJDES!

NĂ« historinĂ« e KishĂ«s ka patur lĂ«vizje asketike qĂ« i kanĂ« dhĂ«nĂ« theks shumĂ« tĂ« madh agjĂ«rimit. MegijthatĂ« kishat Ungjillore rrezikojnĂ« ekstremin e kundĂ«rt:lĂ«nien pas dore tĂ« vullnetit tĂ« PerĂ«ndisĂ« dhe tĂ« tĂ« mirave tĂ« agjĂ«rimit. Nuk duhet tĂ« agjĂ«rosh pĂ«r tĂ« patur merita pĂ«rballĂ« PerĂ«ndisĂ«. Mos mendo se me agjĂ«rimin tĂ«nd t’i mund tĂ« kesh meritĂ«n e shpĂ«timit tĂ« njĂ« personi tjetĂ«r, bekimin e PerĂ«ndisĂ« nĂ« punĂ«n ose rizgjimin nĂ« kishĂ«n tĂ«nde. KĂ«to gjĂ«ra nuk mund tĂ« meritohen me agjĂ«rime, me rite ose me aktivitete tĂ« shumta. KĂ«to janĂ« dhurata prej hirit dhe mĂ«shirĂ«s sĂ« Tij.

AgjĂ«rimi nuk zĂ«vendĂ«son bindjen ndaj PerĂ«ndisĂ«. Isaia 58:1-11 na kujton qortimin e PerĂ«ndisĂ« ndaj popullit tĂ« Tij qĂ« po agjĂ«ronte, sepse bĂ«nin veprime tĂ« kĂ«qija. PerĂ«ndia e qortoi qĂ« t’i jepte fund grindjeve, tĂ« ndreqte padrejtĂ«sinĂ«, tĂ« ndihmonte tĂ« varfĂ«rin, nevojtarin dhe tĂ« mbanin peshĂ«n e njĂ«ri-tjetrit. “Duke agjĂ«ruar ashtu siç bĂ«ni sot, nuk bĂ«ni qĂ« zĂ«ri juaj tĂ« dĂ«gjohet lart” (58:4). NĂ«se ndĂ«rgjegjja do tĂ« tĂ« qortojĂ« pĂ«r ndonjĂ« mĂ«kat tĂ« moskokëçarjes, ai mĂ«kat do tĂ« jetĂ« njĂ« pengesĂ« pĂ«r lutjen tĂ«nde derisa tĂ« mos e rrĂ«fesh dhe tĂ« mos pendohesh. AgjĂ«rimi yt nuk mund ta bindĂ« PerĂ«ndinĂ« tĂ« lejojĂ« mosbindjen tĂ«nde. Ai parapĂ«lqen bindjen ndaj flijimit, por bindja e bashkuar me flijimin i pĂ«lqejnĂ« edhe mĂ« shumĂ«.

Mos agjĂ«ro qĂ« tĂ« admirohesh nga tĂ« tjerĂ«t. Disa bij tĂ« Izraelit i nxirrnin nĂ« pah agjĂ«rimet e tyre pĂ«r tĂ« nxitur admirimin e njerĂ«zve. NdĂ«rsa Krishti na ka mĂ«suar se kur agjĂ«rojmĂ« (vĂ«r re fjalĂ«n ‘kur” dhe jo ‘nĂ«se’) duhet ta bĂ«jmĂ« nĂ« fshehtĂ«si dhe jo si farisenjtĂ«, hipokritĂ«, qĂ« nuk e lanin fytyrĂ«n nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« tĂ« bĂ«nin pĂ«rshtypje tek tĂ« tjerĂ«t me fenĂ« e tyre. AgjĂ«rimi duhet tĂ« bĂ«het pĂ«r Zotin.

Mos lejo që agjërimi të bëhet një formalitet. Ashtu si pagëzimi, leximi i Biblës, dhe oferta e së dhjetës mund të jenë për shumë të krishterë rite pa asnjë domethënie, edhe lutja, si agjërimi, mund të bëhen një formalitet ose një skllavëri ligjore. Zgjidhja nuk konsiston që të lësh pasdore praktikën, por që të bësh gjithçka me dashuri të thellë dhe më përkushtim të madh drejt Zotit. Vetë-disiplina nuk është legalizëm. Nëse lutesh vetëm kur e ndjen se duhet ta bësh ose agjëron kur e ndjen nëvojën, nuk do të jesh kurrë një i krishterë i pjekur dhe do të humbasësh bekimet e mëdha që Perëndia dëshiron të të japë.

SI TË AGJEROSH PËR ZOTIN?

AgjĂ«ro qĂ« t’i pĂ«lqesh Zotit. AgjĂ«ro sepse dĂ«shiron t’i afrohesh mĂ« tepĂ«r Atij, sepse Ai Ă«shtĂ« kaq i çmuar pĂ«r ty saqĂ« dĂ«shiron t’i ofrosh njĂ« dhuratĂ« me vlerĂ«. AgjĂ«ro sepse Ai ka vuajtur pĂ«r ty dhe ti, si pĂ«rgjigje ndaj kĂ«saj, ke zgjedhur tĂ« marrĂ«sh kryqin tĂ«nd dhe ta ndjekĂ«sh. AgjĂ«ro sepse e do dhe dĂ«shiron qĂ« ta duash gjithmonĂ« e mĂ« shumĂ«. Tek Zakaria 7:5 PerĂ«ndia pyet: “A keni agjĂ«ruar nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« pĂ«r mua, pikĂ«risht pĂ«r mua?”. Ai i jep vlerĂ« tĂ« madhe agjĂ«rimit tĂ«nd kur e bĂ«n pĂ«r dashurinĂ« e Tij.

AgjĂ«ro nĂ« pĂ«rgjigje tĂ« ftesĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ«. Si nĂ« DhjatĂ«n e VjetĂ«r ashtu edhe nĂ« DhjatĂ«n e Re, agjĂ«rimi pĂ«rbĂ«n njĂ« shenjĂ« karakteristike tĂ« pĂ«rkushtimit. NĂ« DhjatĂ«n e VjetĂ«r profeti Joel nxit: “Shpallni agjĂ«rim” (Joeli 1:14;2:15). NĂ« DhjatĂ«n e Re vetĂ« Jezusi tha se do tĂ« vinte dita nĂ« tĂ« cilĂ«n dishepujt do tĂ« agjĂ«ronin (Lluka 5:33-35). AgjĂ«ro pĂ«r t’u pĂ«rulur pĂ«rballĂ« Zotit. NĂ« BibĂ«l, shpesh, agjĂ«rimi i bashkangjitet pendimit> (1 MbretĂ«rve 21:27; Psalmi 35:13). Por, pĂ«rveç praktikĂ«s sĂ« agjĂ«rimit, nĂ« fazĂ«n fillestare tĂ« pendimit, Ă«shtĂ« e mira tĂ« pĂ«rulemi gjithmonĂ« pĂ«rballĂ« Zotit, ashtu siç bĂ«ri Davidi (Psalmi 35:13). AgjĂ«rimi mund tĂ« bĂ«jĂ« tĂ« dĂ«gjosh boshllĂ«kun e zemrĂ«s, paaftĂ«sinĂ« dhe nevojĂ«n tĂ«nde pĂ«r PerĂ«ndinĂ«. “PerĂ«ndia
 u jep hir tĂ« pĂ«rulurve (Jakobi 4:16). AgjĂ«rimi Ă«shtĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« pĂ«r t’u pĂ«rulur nĂ«n dorĂ«n e fuqishme tĂ« PerĂ«ndisĂ« (1 Pjetrit 5:6).

AgjĂ«ro pĂ«r tĂ« kĂ«rkuar plotĂ«sisht fytyrĂ«n e PerĂ«ndisĂ«. Duhet ta duash PerĂ«ndinĂ« me gjithĂ« qenien tĂ«nde: me gjithĂ« zemĂ«r, me gjithĂ« shpirtin tĂ«nd, me mĂ«ndjen tĂ«nde, me gjithĂ« forcat e tua (Marku 12:30,33). “Do tĂ« mĂ« kĂ«rkoni dhe do tĂ« mĂ« gjeni, sepse do tĂ« mĂ« kĂ«rkoni me gjithĂ« zemrĂ«n tuaj” (Jeremia 29:13). AgjĂ«rimi mund tĂ« tĂ« ndihmojĂ« tĂ« kĂ«rkosh PerĂ«ndinĂ« me gjithĂ« zemrĂ«n tĂ«nde. Krishti na ka mĂ«suar se pĂ«r tĂ« marrĂ« pĂ«rgjigjet nga qielli duhet “tĂ« kĂ«rkojmë  tĂ« lypim
 tĂ« trokasim” (Mateu 7:7). Çdo fjalĂ« tregon njĂ« nivel mĂ« tĂ« lartĂ« intensiteti. Edhe agjĂ«rimi shpreh njĂ« dĂ«shirĂ« tĂ« madhe pĂ«r tĂ« kĂ«rkuar PerĂ«ndinĂ«. DĂ«shira e zjarrtĂ« pĂ«r tĂ« parĂ« PerĂ«ndinĂ« dhe veprĂ«n e Tij tĂ« fuqishme mund tĂ« jetĂ« kaq e madhe saqĂ« tĂ« bĂ«n tĂ« humbasĂ«sh dĂ«shirĂ«n pĂ«r tĂ« ngrĂ«nĂ« dhe dĂ«shira pĂ«r PerĂ«ndinĂ« mund tĂ« rritet edhe kur ke uri.

AgjĂ«ro pĂ«r njĂ« disiplinĂ« tĂ« shenjtĂ« tĂ« frymĂ«s tĂ«nde. Edhe John Ëesley besonte dhe mĂ«sonte se mund tĂ« kĂ«rkojmĂ« fytyrĂ«n e PerĂ«ndisĂ« me anĂ« tĂ« lutjes dhe agjĂ«rimit. Ëesley i jepte shumĂ« rĂ«ndĂ«si pĂ«rcaktimit tĂ« njĂ« metode pĂ«r ecjen vetjake me PerĂ«ndinĂ«, saqĂ« ndjekĂ«sit e tij u quajtĂ«n “MetodistĂ«”. Ky rregull nĂ« lutje, agjĂ«rim dhe leximin e FjalĂ«s duhet tĂ« bĂ«jĂ« pjesĂ« automatikisht nĂ« jetĂ«n frymĂ«rore tĂ« tĂ« gjithĂ«ve dhe tĂ« pĂ«rbĂ«jĂ« njĂ« metodĂ« tĂ« dobishme pĂ«r t’ju afruar akoma edhe mĂ« shumĂ« PerĂ«ndisĂ« dhe pĂ«r tĂ« hyrĂ« plotĂ«sisht nĂ« jetĂ«n e ndĂ«rmjetĂ«simit. PerĂ«ndia nderon agjĂ«rimin, por Satani has njĂ« kundĂ«rshtim tĂ« madh. NĂ« kĂ«tĂ« epokĂ«, nĂ« tĂ« cilĂ«n Kisha militante duhet tĂ« fitojĂ« beteja tĂ« mĂ«dha pĂ«r Zotin, rishqyrtoje strategjinĂ« hyjnore tĂ« agjĂ«rimit, tĂ« bashkuar me lutjen tĂ«nde.