jump to navigation

KAPITULLI 14: AUTORITETI I LUTJES

Postuar tek: Ndryshoje Botën me anë të Lutjes

Të krishterët duhet të gëzohen gjithmonë për triumfin e lavdishëm të Krishtit në kryq. Megjithatë deri në çastin kur të shkojmë në qiell, nuk mund ta kuptojmë plotësisht rëndësinë e kryqit për vete dhe për mbarë botën. Në planin e Perëndisë kryqi i Krishtit ka pushuar së qeni një vegël e torturës dhe mallkimit dhe është bërë lavdia e Tij më e madhe. Pasi Jezusi u ringjall u tregoi dishepujve të Tij shenjat e gozhdëve në duar dhe në këmbë dhe të heshtës në brinjë (Gjoni 20:20,27). Zbulesa 5:6 na siguron se gjatë gjithë përjetësisë, Jezusi do të vazhdojë të mbajë shenjat e vuajtjeve si shenjë nderi. Është e domosdoshme të kuptojmë lavdinë e triumfit të Krishtit në mënyrë që të mund të lidhim Satanin në betejat tona në lutje dhe të kemi fitore të reja mbi të.

MBRETĂ‹RIA E SATANIT

Djalli, kundĂ«rshtari i madh i PerĂ«ndisĂ«, zotĂ«ron njĂ« mbretĂ«ri tĂ« ligĂ« ku ushtron sundimin e tij mbi engjĂ«jt e rĂ«nĂ«, demonĂ«t dhe mĂ«katarĂ«t, qĂ« PerĂ«ndia i konsideron bij tĂ« Satanit (Gjoni 8:44). Duket se sot, engjĂ«jve tĂ« rĂ«nĂ« nuk u lejohet tĂ« veprojnĂ«, sepse janĂ« tĂ« burgosur nĂ« errĂ«sirĂ«n e Tartarit (fjala greke qĂ« tregon “ferrin” tek 2 Pjetrit 2:4). Ata janĂ« nĂ« pranga tĂ« pĂ«rjetshme (Juda 6), nĂ« pritje tĂ« ditĂ«s sĂ« gjykimit tĂ« tyre. NdĂ«rsa demonĂ«t sot janĂ« shumĂ« veprues. Fjala greke pĂ«r demonĂ«t Ă«shtĂ« daimon dhe Ă«shtĂ« e ndryshme nga ajo e pĂ«rdorur pĂ«r engjĂ«llin e rĂ«nĂ« qĂ« Ă«shtĂ« angelos. DemonĂ«t janĂ« quajtur edhe frymĂ«ra tĂ« ndyra, pneumaton akatahrton (Veprat e Apostujve 5:16) dhe frymĂ«ra tĂ« liga, pneumata ta ponera (19:12-16). NĂ«se Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ« se janĂ« ndryshe nga engjĂ«jt e rĂ«nĂ« ne nuk e njohim origjinĂ«n e tyre, por me siguri PerĂ«ndia nuk ka krijuar qenie tĂ« mbrapshta.

Në kundërshtimin e tij të papajtueshëm ndaj Perëndisë dhe njeriut, Satani varet shumë nga demonët. Perëndia është i gjithpranishëm ndërsa Satani duhet të varet nga informacionet që merr nga demonët e tij. Por Satani është mashtruesi i gjithë botës (Zbulesa 12:9), dhe ati i të gjitha gënjeshtrave (Gjoni 8:44). Ashtu siç mëson demonët e tij të gënjejnë, pa dyshim edhe ata e gënjejnë dhe shpesh duket se Satani vepron në bazë të informacioneve të gabuara. Perëndia është i gjithfuqishëm ndërsa Satani ka një fuqi të kufizuar dhe zakonisht duhet të veprojë nëpërmjet një ose më shumë demonëve. Satani është kundër Perëndisë, Krishtit, Kishës, të krishterëve dhe qenies njerëzore.

Ai nuk i do as edhe tĂ« vetĂ«t; i pĂ«rçmon dhe i urren. MĂ«nyra e tij e vetme pĂ«r t’iu pĂ«rgjigjur sulmit tĂ« PerĂ«ndisĂ« Ă«shtĂ« dĂ«mtimi i dikujt qĂ« PerĂ«ndia e do, kĂ«shtu ai pĂ«rpiqet vazhdimisht t’i pengojĂ« dhe t’u bĂ«jĂ« keq njerĂ«zve. Kur flasim pĂ«r “lidhje” tĂ« Satanit i referohemi fuqisĂ« sĂ« tij, tĂ« ushtruar nĂ«pĂ«rmjet demonĂ«ve. Ne nuk e dimĂ« se nĂ« çfarĂ« mĂ«nyrĂ« Satani organizon demonĂ«t nĂ« mbretĂ«rinĂ« e tij tĂ« sĂ« keqes. Shkrimi pĂ«rdor fjalĂ« tĂ« ndryshme pĂ«r qeniet frymĂ«rore qĂ« janĂ« nĂ«n sundimin e Satanit. Ja disa prej fjalĂ«ve nĂ« greqisht me referimet e pjesĂ«ve se ku gjenden:

ARKAI: PRINCIPATA (1 Korintasve 15:24; Efesianëve 1:21;3:10; 6:12; Kolosianëve 1:16; 2:10);

EKSOUSIAI: AUTORITET (1 Korintasve 15:24; Efesianëve 1:21; 3:10; 6:12; Kolosinëve 1:16);

DUNAMEIS: FUQIA (Romakëve 8:38; 1 Korintasve 15:24; Efesianëve 1:21);

KURIOTES : PUSHTETE, ZOTËRIME (Efesianëve 1:21; Kolosianëve 1:16);

THRONOI: FRONE (Kolosianëve 1:16);

ARKONTES: PUSHTETARĂ‹ (1 Korintasve 2:60);

KOZMOKRATORES: SUNDUES TË KËSAJ BOTE (Efesianëve 6:12);

Këto fjalë mund t’i referohen niveleve të ndryshme të autoriteteve, ose llojeve të ndryshme të detyrave nën sundimin e Satanit. Është e rëndësishme të dish se të gjitha këto qenie janë të kufizuara përsa i përket fuqisë, njohjes dhe fushës së tyre të veprimit. Të gjithë janë mundur nga Krishti në kryq. Të gjithë e dinë se janë në pritje të gjykimit të tyre që do të pasojë nga ndëshkimi i përjetshëm (Mateu 8:29).

SATANI DHE TĂ‹ GJITHA FRYMĂ‹RAT E KĂ‹QIJA U MUNDĂ‹N NĂ‹ KRYQ

A e ke kuptuar fitoren e plotë të Krishtit në Kalvar? Ajo ka qenë një fitore për ne, sepse Krishti ka marrë vendin tonë, duke e mbërthyer mëkatin tonë në kryq. Ai ka paguar çmimin për shpengimin tonë, duke përmbushur kështu profecitë e Dhjatës së Vjetër. Nga Adami e më pas çdo flijim për mëkatin simbolizon flijimin e shenjtë të Krishtit në kryq. Prandaj çdo flijim i pranuar nga Perëndia prej një mëkatari të penduar ishte si një borxh tjetër që Jezusi garantonte ta paguante. Lavdi Zotit! Në kryq Ai ka paguar gjithçka! Kalvari ishte një fitore e plotë dhe e përjetshme për këdo që dëshiron ta bëjë të vetën (Zbulesa 22:17).

Gjithashtu ka qenë edhe një fitore për planin e Perëndisë. Plani i Tij origjinal i miqësisë me njeriun, një ditë do të realizohet në një tokë të re (Zbulesa 21:1). Gjithçka që njeriu ka humbur në rënien e tij do të rivendoset, falë Kalvarit. Mëkati, vuajtja, lotët, vdekja, mallkimi dhe gjithçka që u fut në botë për shkak të mëkatit të njeriut, do të zhduken përgjithmonë (21:4,5,25; 22:3,5).

Për Satanin fitorja e Krishtit në Kalvar ishte një dështim i plotë. Për një çast Satani mendoi se kishte fituar. Kjo tregon se sa të kufizuara janë njohja dhe zgjuarsia e tij. Në të vërtetë kryqi ka shkatërruar vdekjen, mëkatin, Satanin dhe të gjithë mbretërinë e tij. Kjo nuk do të thotë se Satani, frymërat e rënë dhe turma e demonëve janë asgjësuar. Përkundrazi, ata mund të veprojnë akoma, por do të mundohen përgjithmonë në liqenin e zjarrtë (Zbulesa 20:10). Ferri u përgatit për Satanin dhe për qeniet e tij të mbrapshta. Njeriu shkon në ferr vetëm ngaqë bëhet aleat me Satanin dhe refuzon të pendohet dhe të çlirohet nga mëkati, duke pranuar shlyerjen e përmbushur nga Krishti në Kalvar (Zbulesa 20:14,15).

NĂ« kryq Jezusi e ka hedhur jashtĂ« Satanin, “princin e kĂ«saj bote” (Gjoni 12:31-33). Sot Satani Ă«shtĂ« pushtues! Pretekset e tij janĂ« hedhur poshtĂ« dhe autoriteti i rremĂ« u anullua, sepse kryqi ka shpallur mbi tĂ« gjykimin pĂ«rfundimtar. NĂ« kryq, Jezusi i zhveshi pushtetet atij (KolosianĂ«ve 2:15). NĂ« kryq Krishti i çarmatosi demonĂ«t. Tani ata nuk kanĂ« mĂ« pushtet mbi ty. Por nuk mjafton. Pali thotĂ« se PerĂ«ndia i ka nxjerrĂ« pushtetet dhe principatat “nĂ« shesh tĂ« njerĂ«zve, sepse i ka mundur me anĂ« tĂ« kryqit tĂ« Krishtit”. KĂ«tu bĂ«het fjalĂ« pĂ«r njĂ« figurĂ« tĂ« marrĂ« nga historia e lashtĂ«. Kur njĂ« perandor kthehej nga njĂ« fitore e madhe, ai dhe ushtria e tij bĂ«nte paradĂ«n nĂ«pĂ«r rrugĂ«, midis turmĂ«s entuziaste dhe tingujve tĂ« instrumentave muzikorĂ«. PĂ«rveç kĂ«saj, karrocat dhe ushtarĂ«t transportonin thesaret e marrĂ« nga mbreti i mundur, i cili, sĂ« bashku me gjeneralĂ«t dhe tĂ« burgosurit e tjerĂ«, lidheshin me pranga dhe nxirreshin nĂ« mes tĂ« njerĂ«zve pĂ«r t’i tallur. Tani çdo frymĂ« e mbrapshtĂ« e di qĂ« çështja e tij ka humbur pĂ«rgjithmonĂ«. Satani ka humbur sundimin dhe dĂ«nimi i tij do tĂ« kryhet nĂ« kohĂ«n e caktuar (Mateu 8:29).

NĂ« kryq Ă«shtĂ« mundur Satani dhe frymĂ«rat e tij tĂ« liga (Hebrenjve 2:4). Fjala “tĂ« mundĂ«sh” vjen nga greqishtja katargeo qĂ« do tĂ« thotĂ« “tĂ« nxjerrĂ«sh jashtĂ« pĂ«rdorimit, tĂ« bĂ«sh tĂ« pavlefshĂ«m”. Kjo fjalĂ« pĂ«rdoret shumĂ« shpesh pĂ«r tĂ« treguar se me shpalljen e triumfit pĂ«rfundimtar tĂ« Krishtit (parousia), forcat shkatĂ«rruese, qĂ« kĂ«rcĂ«nonin njeriun, janĂ« nxjerrĂ« jashtĂ« pĂ«rdorimit. Tek 1 Korintasve 15:24 thuhet se kĂ«to forca pĂ«rfshijnĂ« çdo sundim, autoritet dhe pushtet satanik. Hebrenjve 2:14 pĂ«rfshin edhe Satanin dhe vargu 26 na kujton se vdekja do tĂ« jetĂ« armiku i fundit qĂ« do tĂ« shkatĂ«rrohet.

Pas Kalvarit, Ringjalljes dhe Ngjitjes nĂ« qiell, Krishti ka zĂ«nĂ« vendin e Tij nĂ« fronin qiellor: “PĂ«rmbi çdo principatĂ«, pushtet, fuqi, zotĂ«rim… PerĂ«ndia vuri çdo gjĂ« nĂ« kĂ«mbĂ«t e Tij” (EfesianĂ«ve 1:21,22). KĂ«to fjalĂ«, tĂ« pĂ«rdorura pĂ«r qeniet qiellore, mund tĂ« pĂ«rfshijnĂ« qoftĂ« engjĂ«jt besnikĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ«, ashtu edhe ata qĂ« janĂ« rebelĂ« dhe demonĂ«. Krishti ulet nĂ« tĂ« djathtĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ«, pĂ«rmbi çdo qĂ«nie qiellore dhe sigurisht pĂ«rmbi çdo qĂ«nie frymĂ«rore tĂ« rĂ«nĂ«, cilitdo niveli t’i pĂ«rkasin. KĂ«to qĂ«nie tĂ« rĂ«na i janĂ« nĂ«nshtruar, sepse tashmĂ« ata janĂ« tĂ« mundur. Por, ndĂ«rsa ata pĂ«rpiqen tĂ« tregojnĂ« sundimin e tyre mbi ne, pĂ«rpiqen tĂ« na mashtrojnĂ« se nuk janĂ« mundur.

Në kapitullin e 10 të librit të Jozueut tregohet se si krerët e luftëtarëve vendosnin këmbët e tyre mbi qafën e mbretërve armiq të mundur përpara se ata të vriteshin (Jozueu 10:24). Një ditë Jezusi do t’i vendosë të gjithë këto frymëra të mundur nën këmbët e Tij dhe tonat, sepse ne jemi luftëtarët e Tij fitimtarë. Pastaj Ai do t’i hedhë në ferr. Këto qënie e dinë se janë të mundur dhe e dinë tashmë se cili do të jetë fundi i tyre. Prandaj ata ia kanë frikën lutjeve tona, duke ditur se ne kemi një autoritet që na vjen nga kreu ynë, Jezus. Kur i kundërshton ata në emrin dhe me autoritetin e Tij, ata jo vetëm do të zbrapsen, por do të largohen nga ty (Jakobi 4:7).

Duke e pĂ«rmbledhur, Satani mund tĂ« vrumbullojĂ« si njĂ« luan i egĂ«rsuar, duke u pĂ«rpjekur tĂ« na frikĂ«sojĂ«, por ai Ă«shtĂ« njĂ« pushtues i mundur. Ai nuk ka asnjĂ« tĂ« drejtĂ« ose pushtet mbi jetĂ«n tĂ«nde. Ai u hodh poshtĂ«, u zhvesh dhe iu nĂ«nshtrua Krishtit. Ashtu siç u tha dishepujve, Jezusi po na thotĂ« edhe ne: “Ja, ju dhashĂ« pushtet tĂ« shkelni… mbi çdo pushtet tĂ« armikut” (Lluka 10:19). Edhe pse nuk jemi tĂ« denjĂ« duhet, me pĂ«rulĂ«si, por me besim, tĂ« jemi tĂ« ndĂ«rgjegjshĂ«m pĂ«r kĂ«tĂ« autoritet dhe, tĂ« bazuar mbi kĂ«tĂ« fitore tĂ« lavdishme tĂ« Krishtit nĂ« Kalvar, duhet ta kundĂ«rshtojmĂ« Satanin nĂ« emrin e Tij dhe tĂ« lidhim çdo fuqi.