jump to navigation

1. Vetë shqyrtimi

Postuar tek: Të Ecurit Me Perëndinë më: 03, 26, 2007

Le të kthehemi të shohim vëllezërit tanë në çdo qytet, ku kemi shpallur fjalën e Perëndisë, për të parë si janë. - Veprat 15:36

Pas udhĂ«timit tĂ« tyre tĂ« parĂ« misionar sĂ« bashku, apostulli Pal i sugjeroi BarnabĂ«s qĂ« ata tĂ« bĂ«jnĂ« njĂ« vizitĂ« tjetĂ«r nĂ« kishat qĂ« i kishin themeluar pĂ«r tĂ« parĂ« se si po ia kalonin. Ai kishte merak tĂ« dinte nĂ«se ata po rriteshin si tĂ« krishterĂ«. KĂ«shtu ai tha, “Le tĂ« kthehemi tĂ« shohim vĂ«llezĂ«rit tanĂ«… pĂ«r tĂ« parĂ« si janĂ«”. Prej kĂ«saj ne mund tĂ« mĂ«sojmĂ« diçka - ne duhet ta shqyrtojmĂ« veten pĂ«r tĂ« parĂ« se si ne po ia kalojmĂ« nĂ« marrĂ«dhĂ«niet tona me PerĂ«ndinĂ«.

Ne jetojmĂ« nĂ« njĂ« epokĂ« me privilegje shpirtĂ«rore tĂ« mĂ«dha. Gati nĂ« mbarĂ« botĂ«n ungjilli Ă«shtĂ« predikuar. Bibla disponohet nĂ« mĂ« shumĂ« gjuhĂ« se kurrĂ« mĂ« parĂ«. NĂ« shumĂ« pjesĂ« tĂ« botĂ«s kisha Ă«shtĂ« rritur me shpejtĂ«si tĂ« madhe. Por ne duhet t’i bĂ«jmĂ« vetes pyetjen, “Po ne a jemi mĂ« mirĂ« prej gjithĂ« kĂ«saj?”

Ne jetojmë në një epokë me rreziqe shpirtërore të mëdha. Kurrë më parë kaq shumë njerëz nëpër botë janë shtirur si të krishterë. Po a janë kthyer të gjithë në besim? Shumë njerëzve u pëlqen të marrin pjesë në mbledhje të mëdha, ku ndodhin gjëra emocionuese. Por tjetër gjë është të kërkosh ngazëllime dhe tjetër gjë është të rritesh si i krishterë, dhe ka rëndësi tepër të madhe që ne nganjëherë të ndalim dhe ta pyesim veten se ku ndodhemi vërtet nga ana shpirtërore.

Le t’ju sugjeroj dhjetë pyetje për t’ju ndihmuar ta zbuloni të vërtetën rreth gjendjes suaj shpirtërore. Këto pyetje i bëj vetëm për të mirën tuaj. Në rast se disa prej tyre duken disi të ashpra, kujtohu që ai njeri i cili të thotë më shumë të vërtetë është në fakt miku juaj më i mirë.

1. A mendon sadopak ndonjëherë për gjendjen tuaj shpirtërore?

Mjerisht, ka shumë të cilët nuk mendojnë kurrë për shpëtimin. Ata nuk ndalin asnjëherë për të menduar seriozisht prë vdekjen dhe gjykimin, për përjetësinë, për parajsën dhe skëterrën. Ata merren së tepërmi me punët, qejfet, familjen e tyre, politikën ose paratë. Ata jetojnë sikur nuk do të vdisnin kurrë dhe të qëndronin para gjyqit të Perëndisë. Të tillë njerëz në fakt po e ulin veten në nivelin e kafshëve, sepse ata nuk mendojnë kurrë për çështjet më të rëndësishme të jetës. A mendon ti për këto punë?

2. A bëni ndonjë gjë ndonjëherë për shpëtimin tuaj?

Ka shumë të cilët mendojnë hera-herës për krishterimin, por të cilët nuk ecin përpara asnjëherë më tej të menduarit. Ndoshta kur bien në telashe, ose kur dikush sapo u ka vdekur, ose ndoshta kur ata kanë takuar një të krishterë të vërtetë ose kanë lexuar një libër të krishterë, ata mendojnë shumë rreth tij. Por ja ku pushojnë këta. Nuk ndahen nga shërbimi i mëkatit dhe botës mëkatare; ata nuk marrin sipër kryqin e vet duke ndjekur Krishtin. Kujtohuni - nuk mjafton vetëm të mendosh për Perëndinë dhe për shpëtimin. Duhet të bësh diçka për të, përndryshe nuk mund të shpëtosh.

3. A mundohesh ta pajtosh ndërgjegjen tënde me një fe të jashtme?

Shumë bëjnë këtë gabim. Krishterimi i tyre përbëhet tërësisht nga detyra të jashtme. Ata marrin pjesë në të gjitha mbledhjet për adhurim. Kurrë nuk i mungojnë Darkës së Zotit. Ndoshta kapen shumë fort pas mësimeve të veçanta të kishës së tyre, dhe të diskutojnë me çdo njeri i cili nuk bie dakord me ta. Megjithatë, në zemrat e tyre nuk ka aspak përkushtim ndaj Krishtit. Feja e tyre nuk i kënaq, sepse nuk dinë asgjë për gëzimin dhe paqen e brendshme. Ndoshta fshehurazi në zemrat e tyre ata e dinë që diçka nuk shkon, por nuk e dinë se çfarë. Ju bëj apel, pra, ta shqyrtoni vetveten. Nëse kujdeseni për shpëtimin tuaj, mos u mbetni i kënaqur me rite të jashtme pa mbështetje. Duhet të kesh shumë më tepër se kaq për të shpëtuar.

4. A të janë falur mëkatet?

Ti e di në zemrën tënde se je mëkatar – që ke rënë poshtë standardeve të Perëndisë në mendime, në fjalë dhe në vepra. Prandaj ti e di që nëse në ditën e fundit mëkatet e tua nuk të janë falur, patjetër do të dënohesh përjetësisht. Tani është lavdia e besimit të krishterë që ai ofron pikërisht atë falje për të cilën ke nevojë – një falje të plotë, falas dhe të përjetshme. Kjo falje është blerë për ne nga Zoti Jezu Krisht, kur ai erdhi në botë për t’u bërë Shpëtimtari ynë, dhe jetoi, vdiq dhe u ringjall si zëvendësi ynë. Por, ndonëse kjo falje vjen krejtësisht falas, ajo nuk na jepet automatikisht. Nuk e merr dot thjesht duke vajtur në një kishë të krishterë, madje as duke u anëtarësuar në një kishë. Është diçka të cilën secili duhet ta rrokë për veten e tij nëpërmjet ushtrimit të besimit personal. Në qoftë se nuk e përvetëson nëpërmjet besimit, atëherë për sa të përket ty Krishti po aq mirë mund të mos ketë vdekur. Besimi është thjesht një përbesim i përulur dhe i sinqertë tek Zoti Jezus për të të shpëtuar.

Të gjithë ata të cilët i besojnë atij pranohen dhe falen menjëherë, por pa këtë besim nuk ka aspak falje. Kështu pra e shihni se nuk mjafton vetëm t’i dish faktet për Zotin Jezu Krisht. Ti e di që ai është Shpëtimtari i njerëzve, por vallë a është Shpëtimtari juaj? A e di se mëkatet e tua janë falur?

5. A ke përjetuar realitetin e kthimit drejt Perëndisë?

NĂ« qoftĂ« se nuk ktheheni dhe nuk bĂ«heni si fĂ«mijĂ«t e vegjĂ«l, ju nuk do tĂ« hyni fare nĂ« mbretĂ«rinĂ« e qiejve (Mateu 18:3). NĂ«se dikush Ă«shtĂ« nĂ« Krishtin, ai Ă«shtĂ« njĂ« krijesĂ« e re” (2 Korintasit 5:17). Prej natyrĂ«s ne jemi aq tĂ« dobĂ«t, tĂ« mĂ«katshĂ«m dhe me mendje aq tokĂ«sore saqĂ« pa njĂ« ndryshim total nuk mund t’i shĂ«rbejmĂ« PerĂ«ndisĂ« nĂ« kĂ«tĂ« jetĂ«, dhe nuk mund tĂ« gĂ«zohemi nĂ« tĂ« nĂ« parajsĂ«. Ashtu si rosat kur lindin jepen natyrshĂ«m pas ujit, po kĂ«shtu kur ne lindin ne jepemi natyrshĂ«m pas mĂ«katit. NĂ«se duam ta lĂ«mĂ« mĂ«katin dhe tĂ« mĂ«sojmĂ« ta duam PerĂ«ndinĂ«, njĂ« ndryshim i madh duhet tĂ« ndodhĂ« nĂ« jetĂ«n tonĂ«.

Dhe në rast se ky ndryshim ka ndodhur, ai do të shihet me anë të fryteve të tij. A ke një ndjenjë të mëkatit dhe të urrejtjes për të? A ke një besim tek Krishti dhe një dashuri për të? A e do shenjtërinë, dhe mezi pret të bëhesh më i shenjtë? A e sheh që po rritesh në dashuri për popullin e Perëndisë dhe në mospëlqim të rrugëve të botës? Këto janë shenjat të cilat pasojnë gjithmonë kthimin e njeriut drejt Perëndisë. Po ti ku qëndron?

6. A njeh sadopak shenjtërinë praktike të krishterë?

Bibla e bĂ«n tĂ« qartĂ« se “pa shenjtĂ«rinĂ« askush nuk ka pĂ«r ta parĂ« Zotin”. ShenjtĂ«ria Ă«shtĂ« rezultati i pashmangshĂ«m i kthimit tĂ« vĂ«rtetĂ«.Tani, shenjtĂ«ria nuk Ă«shtĂ« pĂ«rsosmĂ«ri absolute - liri absolute nga mĂ«kati.Kjo ekziston vetĂ«m nĂ« parajsĂ«.As nuk Ă«shtĂ« shenjtĂ«ria diçka tĂ« cilĂ«n e fitojmĂ« pa njĂ« luftim dhe pĂ«rleshje tĂ« pandĂ«rprerĂ«.Por, edhe pse shenjtĂ«ria nĂ« kĂ«tĂ« jetĂ« Ă«shtĂ« e papĂ«rsosur, prapĂ« Ă«shtĂ« diçka reale.ShenjtĂ«ria e vĂ«rtetĂ« do ta bĂ«jĂ« njeriun tĂ« kryejĂ« detyrĂ«n e tij nĂ« shtĂ«pinĂ« e vet dhe nĂ« punĂ«, dhe ajo do tĂ« ndikojĂ« nĂ« mĂ«nyrĂ« se si ai jeton nĂ« jetĂ«n e pĂ«rditshme dhe si pĂ«rballet me problemet e saj. Ajo do ta bĂ«jĂ« tĂ« pĂ«rulur, zemĂ«rmirĂ«, jo egoist, tĂ« vĂ«mendshĂ«m pĂ«r tĂ« tjerĂ«t, tĂ« dashur dhe gati pĂ«r tĂ« falur. Ajo nuk do ta largojĂ« nga detyrat e zakonshme tĂ« jetĂ«s sĂ« pĂ«rditshme, por do ta aftĂ«sojĂ« tĂ« jetojĂ« si i krishterĂ« kudo qĂ« PerĂ«ndia e ka thirrur tĂ« jetĂ«.

7. A njeh sadopak kënaqësinë në përdorimin e mjeteve të hirit?

Me shprehjen “mjete tĂ« hirit” e kam fjalĂ«n pĂ«r pesĂ« gjĂ«ra kryesore: leximi i BiblĂ«s, lutja private, mbledhja me tĂ« krishterĂ« tĂ« tjerĂ« pĂ«r adhurim, marrja e DarkĂ«s sĂ« Zotit dhe shenjtĂ«rimi i DitĂ«s sĂ« Zotit. KĂ«to gjĂ«ra i ka caktuar PerĂ«ndia me hir ose pĂ«r tĂ« na sjellĂ« nĂ« besim te Krishti ose pĂ«r tĂ« na ndihmuar tĂ« pĂ«rparojmĂ« si tĂ« krishterĂ«. Gjendja jonĂ« shpirtĂ«rore do tĂ« varet gjerĂ«sisht nga mĂ«nyra se si i pĂ«rdorim. Vini re qĂ« them, mĂ«nyra se si i pĂ«rdorim, sepse nĂ« kryerjen e tyre nuk ka asnjĂ« vlerĂ« automatike. Ka rĂ«ndĂ«si shumĂ« tĂ« madhe ajo se si i kryejmĂ«. Prandaj duhet tĂ« tĂ« pyes, A gjen gĂ«zim nĂ« leximin e FjalĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ«? A ia zbraz zemrĂ«n PerĂ«ndisĂ« nĂ« lutje?A Ă«shtĂ« Dita e Zotit njĂ« gĂ«zim pĂ«r ty ndĂ«rsa e kalon nĂ« lavdĂ«rim, lutje dhe shoqĂ«ri tĂ« krishterĂ«? Edhe sikur ato tĂ« mos kishin asnjĂ« qĂ«llim tjetĂ«r, “mjetet e hirit” do tĂ« ishin ende tĂ« pĂ«rdorshme si tregues pĂ«r gjendjen tonĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« shpirtĂ«rore. MĂ« thuaj se çfarĂ« bĂ«n njĂ« njeri nĂ« lidhje me kĂ«to gjĂ«ra dhe do tĂ« tĂ« tregoj sĂ« shpejti nĂ«se ai ndodhet nĂ« rrugĂ«n drejt qiellit ose drejt ferrit.

8. A përpiqesh ndonjëherë të bësh sadopak të mirë në botë?

Në tokë, Zoti Jezus përshkoi vendin duke bërë mirë (Veprat 10:38). Qysh atëherë të krishterët e vërtetë janë munduar ta ndjekin shembullin e tij. Kur Zoti Jezus rrëfeu tregimin e Samaritanit të Mirë (Lluka 10:25-37) ai përfundoi duke thënë, Shko dhe bëj kështu edhe ti. Ka gjithmonë hapësira për të bërë mirë. E vetmja pyetje është ajo nëse duam vërtet ta bëjmë. Edhe ata të cilët nuk kanë para për të dhënë mund t’u bëjnë të mirë të sëmurëve dhe atyre me probleme të tjera, duke u treguar të gatishëm të kalojnë kohë me ta dhe duke u treguar simpati dhe përkujdesje. Lexo historinë e Samaritanit të Mirë. A di ti ndonjë gjë për këtë lloj dashurie ndaj të tjerëve? A përpiqesh t’u bësh mirë të tjerëve përveç shokëve, familjes dhe kishës tënde? A po jeton si dishepull i atij i cili përshkoi vendin duke bërë mirë dhe na la urdhër ta ndjekim si shembullin tonë? (Gjoni 13:15)

9. A njeh sadopak jetën e shoqërisë së vazhduar me Krishtin?

Me fjalĂ«n “shoqĂ«ri” dua tĂ« them zakonin e “qĂ«ndrimit nĂ« Krisht” i cili Zoti ynĂ« na thotĂ« se Ă«shtĂ« i nevojshĂ«m nĂ«se duam tĂ« japim fryt si tĂ« krishterĂ« (Gjoni 15:4-8). Ne duhet tĂ« kuptojmĂ« qartĂ« qĂ« shoqĂ«ria me Krishtin Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« tepĂ«r se thjesht tĂ« qenĂ«t i krishterĂ«. TĂ« gjithĂ« ata tĂ« cilĂ«t janĂ« penduar dhe kanĂ« ardhur te Krishti janĂ« tĂ« krishterĂ«, dhe i pĂ«rkasin atij. Por shumĂ«, sa pĂ«r tĂ« ardhur keq, nuk kalojnĂ« kurrĂ« kĂ«tĂ« etapĂ«. PĂ«r shkak tĂ« paditurisĂ«, pĂ«rtacisĂ«, frikĂ«s nga njeriu, dashurisĂ« ndaj botĂ«s, ose ndonjĂ« mĂ«kati skllavĂ«rues me tĂ« cilin nuk janĂ« pĂ«rballur asnjĂ«herĂ«, ata kanĂ« vetĂ«m pak besim, pak shpresĂ«, pak paqe dhe pa shenjtĂ«ri. TĂ«rĂ« jetĂ«n e tyre e bĂ«jnĂ« duke dhĂ«nĂ« fryt vetĂ«m tridhjetĂ«fish (Mateu 13:8).

ShoqĂ«ria me Krishtin Ă«shtĂ« e ndryshme. Ă«shtĂ« diçka e cila pĂ«rjetohen nga ata tĂ« cilĂ«t mundohen vazhdimisht tĂ« rriten nĂ« hir: nĂ« besim, njohuri, pĂ«rshtatje ndaj vullnetit tĂ« Krishtit nĂ« çdo gjĂ«. PĂ«rjetohet prej atyre tĂ« cilĂ«t “rendin drejt synimit” (FilipianĂ«t 3:14). Sekreti i madh i shoqĂ«risĂ« Ă«shtĂ« tĂ« jetosh gjithmonĂ« me anĂ« tĂ« besimit nĂ« Krisht, dhe tĂ« marrĂ«sh vazhdimisht prej tij tĂ« gjitha burimet qĂ« na nevojiten. Apostulli Pal mund tĂ« thoshte, PĂ«r mua tĂ« jetuarit Ă«shtĂ« Krishti dhe tĂ« vdekurit fitim (FilipianĂ«t 1:21), dhe Nuk rroj mĂ« unĂ«, po Krishti rron nĂ« mua (Galatasit 2:20). Ky lloj shoqĂ«rie pĂ«rputhet tamam me njĂ« bindje tĂ« tjellĂ« pĂ«r mĂ«katet dhe çoroditjen tonĂ«. Ajo nuk na çliron nga pĂ«rvoja e cila pĂ«rshkruhet nĂ« kapitullin e shtatĂ« tĂ« RomakĂ«ve. Por ajo na mundĂ«son ta kthejmĂ« shikimin larg vetes sonĂ« nga Zoti Jezus, dhe tĂ« gĂ«zohemi nĂ« tĂ«.

10. A njeh sadopak gatishmërinë për ardhjen e dytë të Krishtit?

Është një nga gjërat e mëdha të sigurta të Biblës që Krishti do të vijë përsëri në këtë botë. Ai do të vijë si për t’i ndëshkuar mëkatarët ashtu dhe për të përsorur shpëtimin e popullit të tij në mbretërinë e tij të përjetshme të drejtësisë. A je gati për ardhjen e tij? Të jesh gati nuk përfshin asgjë më pak se të jesh një i krishterë i vërtetë dhe i palëkundur. Nuk të kërkon që ta lësh punën tënde të përditshme që të jesh gati për të, por më mirë që atë punë ta bësh si i krishterë, me një zemër gjithnjë gati për të lënë gjithçka kur të shfaqet ai. Përsëri po të bëj pyetje, A je gati?

PĂ«rfundim

Le të mbaroj me dy fjalë aplikimi.

  1. A je në gjumë dhe i shkujdesur për realitetet shpirtërore? Zgjohu! Ti i ngjan një njeriu i cili po fle gjumë në një varkë e cila po shket drejt shkëmbinjve të cilët do ta shkatërrojnë. Zgjohu, dhe thirr Perëndinë!
  2. A ndihesh i vetë-dënuar dhe ke frikë se nuk ka shpresë për ty? Flaki tej frikërat e tua dhe dëgjoje Krishtin.Ai thotë, Ejani tek unë, o ju të gjithë të munduar dhe të rënduar, dhe unë do t’ju jap çlodhje (Mateu 11:28). Atë që vjen tek unë, unë nuk do ta nxjerr jashtë kurrë (Gjoni 6:37). Këto fjalë janë për ty si dhe për të tjerët. Sill gjithë mëkatin dhe fajin tuaj, mosbesimin dhe dyshimin tuaj, papërshtatshmëritë dhe dobësitë tuaj - të gjitha, sillja Krishtit. Ky i pranon mëkatarët (Lluka 15:2). Ai do të të pranojë. Thirre qysh tani.
  3. A hiqesh si besimtar në Krisht, por nuk ke shumë gëzim, paqe dhe ngushëllim? Shqyrtoje sot zemrën tënde, dhe shiko nëse faji nuk është krejtësisht i yti. Ka mundësi se po bën pak në mos aspak përpjekje, kënaqesh me vetëm pak besim, pendim dhe shenjtërim, dhe të mungon dëshira për të qenë vërtetë i zellshëm në jetën e krishterë. Në qoftë se po, nuk do të jesh kurrë një i krishterë i lumtur, po të mos ndryshosh huqet e tua. Ndryshohu sot! Fillo të jesh i krishterë me gjithë zemër. Mundohu t’i afrohesh Krishtit, të qëndrosh në të, të kapesh pas tij, të ulesh te këmbët e tij si Maria, dhe të pish lirisht nga burimi i jetës. Vetëm atëherë gëzimi yt do të jetë i plotë.
  4. A je besimtar, por shqetĂ«sohesh me dyshime dhe frikĂ«ra, pĂ«r shkak tĂ« dobĂ«sisĂ«, brishtĂ«sisĂ« dhe ndjenjĂ«s qĂ« ke pĂ«r mĂ«katin? Kujtohu pĂ«r atĂ« qĂ« thotĂ« Bibla pĂ«r Jezusin: Ai nuk do ta thĂ«rmojĂ« kallamin e thyer dhe nuk do ta shuajĂ« kandilin qĂ« bĂ«n tym (Mateu 12:28). Ky tekst Ă«shtĂ« pĂ«r ty. Madje edhe njĂ« besim i dobĂ«t Ă«shtĂ« mĂ« mirĂ« sesa “aspak besim”. NjĂ« kokĂ«rr e vogĂ«l jetĂ« Ă«shtĂ« mĂ« mirĂ« sesa “aspak jetĂ«”. Ndoshta po pret nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« mĂ« shumĂ« se duhet, duke harruar se nuk je ende nĂ« qiell. Duhet tĂ« presĂ«sh vetĂ«m pak nga ti vetĂ«, por shumĂ« nga Krishti. Shiko mĂ« shumĂ« nga Krishti, dhe mĂ« pak nga ti.
  5. Së fundi, a je nganjëherë i trishtuar për shkak të sprovave me të cilat ndeshesh në jetë? Shiko lart nga Krishti! Ai është krejtësisht simpatizues, sepse ai vetë ka vuajtur. Ai ndodhet në dorën e djathtë të Perëndisë. Zbrasja zemrën atij. Ai mund të bëjë më shumë sesa ndiejë simpati me ty: ai mund të të ndihmojë. Duhet të mësosh t’i afrohesh atij. Dhe mbaj mend - koha është shkurtuar. Së shpejti gjithçka do të ketë marrë fund dhe do të jemi bashkë me Zotin. Sepse ju keni nevojë për ngulm që mbasi, të bëni vullnetin e Perëndisë, të merrni gjërat e premtuara. Edhe fort pak kohë, edhe ai që duhet të vijë do të vijë dhe nuk do të vonojë (Hebrenjtë 10:36,37).
Share|