jump to navigation

Kapitulli 3: Frymëzimi i Biblës

Postuar tek: Pse të ndjekësh Jezusin?

Bibla u shkrua nga rreth dyzet shkrimtarĂ« pĂ«r njĂ« periudhĂ« relativisht tĂ« gjatĂ«. NdonĂ«se ata pĂ«rdorĂ«n tre gjuhĂ« tĂ« ndryshme dhe shkruajtĂ«n nĂ« tre kontinente tĂ« ndryshme, secila pjesĂ« e saj thotĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ« mbi çështjet mĂ« tĂ« debatueshme tĂ« jetĂ«s. Siç Ă«shtĂ« thĂ«nĂ« dhe mĂ« parĂ«, Bibla Ă«shtĂ« e ndarĂ« nĂ« dy pjesĂ«, apo ‘Dhiata’. Pjesa e parĂ«, qĂ« quhet Dhiata e VjetĂ«r, flet pĂ«r marrĂ«veshjet e PerĂ«ndisĂ« me popullin e Izraelit. Pjesa e dytĂ«, qĂ« quhet BesĂ«lidhja e Re, tregon pĂ«r jetĂ«n e Jezusit dhe ndjekĂ«sve tĂ« tij tĂ« hershĂ«m, si dhe pĂ«rmban letra tĂ« shkruara, pĂ«r t’i ndihmuar besimtarĂ«t e hershĂ«m tĂ« qĂ«ndronin tĂ« palĂ«kundur nĂ« mĂ«simet e Jezusit.

Fjala e Pendisë

Bibla është rregjistrimi i frymëzuar i zbulesës së Perëndisë dhe jo thjesht një përmbledhje e rastësishme e autorëve njerëzorë. Ishte vetë Perëndia që i drejtoi njerëzit e tij,1 Ai e shfaqi fjalën e tij në forma letrare njerëzore të thjeshta, si rrëfimi historik, poezia, fjalët e urta, predikimi apo mësimi didaktik.

DĂ«shmia

‘I gjithĂ« Shkrimi Ă«shtĂ« i frymĂ«zuar nga PerĂ«ndia dhe i dobishĂ«m pĂ«r mĂ«sim, bindje, ndreqje dhe pĂ«r edukim me drejtĂ«si, qĂ« njeriu i PerĂ«ndisĂ« tĂ« jetĂ« i pĂ«rkryer, tĂ«rĂ«sisht i pajisur pĂ«r çdo vepĂ«r tĂ« mirĂ«.’2 PĂ«r njĂ« mysliman, kjo nuk duhet tĂ« duket si diçka e re, pasi Ă«shtĂ« njĂ« nga pjesĂ«t thelbĂ«sore tĂ« mĂ«simit tĂ« Kur’anit.3

Dhiata e Vjetër

NĂ« DhiatĂ«n e VjetĂ«r zbulojmĂ« se shprehja ‘KĂ«shtu thotĂ« Zoti’ Ă«shtĂ« pĂ«rdorur mĂ« shumĂ« se 3.800 herĂ«. Kjo e shfaq qartĂ« besimin e shkrimtarĂ«ve qĂ« ata flisnin apo shkruanin me udhĂ«zim tĂ« PerĂ«ndisĂ«. Shohim se njerĂ«zit e PerĂ«ndisĂ«, si Moisiu dhe Davidi, ishin tĂ« frymĂ«zuar nga PerĂ«ndia. MegjithĂ«se Dhiata e VjetĂ«r u shkrua prej shumĂ« shkrimtarĂ«sh pĂ«rgjatĂ« shumĂ« vitesh, marrĂ«veshjet e PerĂ«ndisĂ« me njerĂ«zit janĂ« po ato, ndaj edhe shfaqet vetĂ«m njĂ« imazh i plotĂ«.

Disa shëmbuj të rëndësishëm

Bibla shkruan se PerĂ«ndia i foli Moisiut: ‘Dhe tani shko, unĂ« do tĂ« jem me gojĂ«n tĂ«nde dhe do tĂ« tĂ« mĂ«soj atĂ« qĂ« duhet tĂ« thuash.’4 Kjo na tregon qartĂ« se Moisiu ishte i frymĂ«zuar nga PerĂ«ndia. PerĂ«ndia i foli edhe Davidit, kur ky tha: ‘Shpirti i Zotit ka folur nĂ«pĂ«rmjet meje dhe fjala e tij ka qenĂ« mbi buzĂ«t e mia.’5 Fakte tĂ« ngjashme i gjejmĂ« edhe nĂ« librat e profetĂ«ve. PĂ«r shĂ«mbull, Jeremia thotĂ« qĂ« Zoti t’i ketĂ« thĂ«nĂ«: ‘Ja, unĂ« i vura fjalĂ«t e mia nĂ« gojĂ«n tĂ«nde.’6 Kishte shumĂ« mĂ«nyra nĂ« DhiatĂ«n e VjetĂ«r me anĂ« tĂ« tĂ« cilave PerĂ«ndia e bĂ«ri tĂ« qartĂ« vullnetin e tij. Ai nuk e zbuloi vullnetin e tij vetĂ«m nĂ«pĂ«rmjet atyre qĂ« folĂ«n fjalĂ«n e tij, por edhe nĂ«pĂ«rmjet jetĂ«ve qĂ« ai preku; si nĂ« historinĂ« e Ruthit dhe nĂ« atĂ« tĂ« Jobit. TĂ« gjitha kĂ«to sĂ« bashku, ndonĂ«se tĂ« ndryshme, shfaqin karakterin e PerĂ«ndisĂ« dhe mĂ«nyrĂ«n sesi dashuria e tij pĂ«r botĂ«n pĂ«rshkon çdo kohĂ« dhe hapĂ«sirĂ«, nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« tĂ« pĂ«rkujdeset pĂ«r njerĂ«z tĂ« veçantĂ«.

Mendimi i Jezusit

Shohim se vetĂ« Jezusi besoi se Dhiata e VjetĂ«r ishte Fjala e PerĂ«ndisĂ« kur ai tha: ‘Duhet tĂ« pĂ«rmbushen tĂ« gjitha gjĂ«rat qĂ« janĂ« shkruar lidhur me mua nĂ« ligjin e Moisiut, nĂ« profetĂ«t dhe nĂ« psalmet .’7 KĂ«to tre ndarje pĂ«rfshijnĂ« tĂ« tĂ«rĂ« DhiatĂ«n e VjetĂ«r. Jezusi, gjithashtu, e vĂ«rtetoi DhiatĂ«n e Re pĂ«rpara se ajo tĂ« shkruhej. Ai u tha dishepujve tĂ« tij pĂ«rpara se tĂ« kryqĂ«zohej, qĂ« kur tĂ« vinte Shpirti i ShenjtĂ«, do t’i kujtonte atyre tĂ« gjitha çfarĂ« u kishte thĂ«nĂ« ai. Ai u premtoi qĂ« Shpirti i ShenjtĂ« do t’i udhĂ«hiqte pĂ«r tek e vĂ«rteta.8 Kjo Ă«shtĂ« dhe arsyeja pse apostujt dĂ«shmuan se ata nuk flisnin ‘me fjalĂ« tĂ« mĂ«suara nga dituria njerĂ«zore, por tĂ« mĂ«suara nga Shpirti i ShenjtĂ«.’9

Metoda

PerĂ«ndia pĂ«rdori shumĂ« metoda pĂ«r t’u zbuluar njerĂ«zve fjalĂ«n e tij. Disave u foli drejtpĂ«rdrejt ndĂ«rsa disa tĂ« tjerĂ«ve ia dha fjalĂ«n me anĂ« tĂ« vegimeve dhe Ă«ndrrave. Shpirti i ShenjtĂ« i drejtoi ata ndĂ«rsa shkruanin apo flisnin duke i lejuar tĂ« pĂ«rdornin aftĂ«sitĂ« e tyre normale” tĂ« inteligjencĂ«s dhe stilin e tyre vetjak. PerĂ«ndia u dha lirinĂ« tĂ« shkruanin dhe tĂ« flisnin nĂ«pĂ«rmjet prejardhjes, personalitetit, fjalorit dhe stilit tĂ« tyre. NĂ«se shkrimtarĂ«t e BiblĂ«s do tĂ« kishin qĂ«nĂ« thjesht pena nĂ« duart e PerĂ«ndisĂ«, e jo njerĂ«z, stili dhe fjalori i saj do tĂ« kishte qĂ«nĂ« i njĂ«jtĂ«. Por me BiblĂ«n nuk ndodh kĂ«shtu, pĂ«rderisa prej saj shohim tĂ« dalĂ« individualiteti i çdo shkrimtari. SidoqoftĂ«, pas secilit prej tyre Ă«shtĂ« PerĂ«ndia qĂ« zbulon vetveten.

Fjala jote është një llampë në këmbën time dhe një dritë në shtegun tim. (Psalmi 119:105)

Uniteti në mesazh

Nga fillimi deri në fund egziston vetëm një histori - ajo e planit të Perëndisë për shpëtimin e njerëzimit. Ekziston vetëm një mesazh që përshkruan të gjithë Biblën, sepse ka vetëm një Perëndi dhe vetëm një njerëzim. Perëndia nuk ndryshon, as problemet që ballafaqon njerëzimi. Problemi më i madh që has njerëzimi është si ta njohë Perëndinë. Perëndia e ka bërë të qartë se ai është i shenjtë, krejtësisht i shenjtë dhe se njeriu nuk mund të jetojë një jetë të shenjtë dhe nuk mund të njohë një Perëndi të shenjtë. Bibla merret me këtë problem universal. Në mesazhin e saj Bibla thotë se vetë Perëndia ka siguruar zgjidhjen e këtij problemi. Do ta shqyrtojmë këtë zgjidhje më tërësisht në kapitujt e tjerë.

Referimet

1. 2 Pjetrit 1:20-2
2. 2 Timoteut 3:16-17
3. Kur’an 2:136; 5:47; 10:95; 29:46 4. Eksodi 4:12
4. Eksodi 4:12
5. 2 Samuelit 23:2
6. Jeremia 1:9
7. Luka 24:44
8. Gjoni 14:26; 16:13; 1 Gjonit 2:20,27 9. 1 Korintasve 2:13
9. 1 Korintasve 2:13


Shënim nga editori: Për më shumë rreth subjektit mund të lexoni: A është kjo Fjala e Perëndisë?.