jump to navigation

KAPITULLI 9: HYRJE E LIRĂ‹

Postuar tek: Ndryshoje Botën me anë të Lutjes

Lutja mund të të japë liri hyrje të menjëhershme në çdo shtëpi, spital apo zyrë qeveritare, në çdo pjesë të botës. Ndaj lutjes tënde nuk ka mure apo pengesa. Me anë të lutjes ti mund të hysh në një sallë operacioni dhe të forcosh dorën e kirurgut, ndërsa operon të afërmin tënd.

TË PRANISHËM NË FRYMË

Pali, apostulli i lutjes, lutej vazhdimisht pĂ«r ata qĂ« kishte kthyer te Zoti dhe pĂ«r kishat qĂ« kishte themeluar. Ai ishte i bindur se, edhe pse fizikisht qe larg tyre, fryma e tij ishte afĂ«r nĂ« lutje. NĂ« fakt, ai e kishte fjalĂ«n pĂ«r kĂ«tĂ« realitet kur i shkruante kishĂ«s nĂ« Korint: “NĂ« emĂ«r tĂ« Zotit Jezu Krisht, mbasi tĂ« mblidheni ju bashkĂ« me frymĂ«n time, me fuqinĂ« e Zotit tonĂ« Jezu Krisht (1 Korintasve 5:4). Ai nuk hezitoi tĂ« thoshte se do dĂ«shironte tĂ« ishte i pranishĂ«m nĂ« frymĂ«, kur nĂ« kishĂ« do tĂ« trajtoheshin raste tĂ« disiplinĂ«s (vargu 5). TĂ« njĂ«jtat fjalĂ« Pali i shkruante KishĂ«s nĂ« Kolos: “Edhe pse me trup jam larg jush, me frymĂ«n jam bashkĂ« me ju dhe gĂ«zohem, duke parĂ« rregullin dhe qĂ«ndrueshmĂ«rinĂ« e besimit tuaj nĂ« Krishtin” (KolosianĂ«ve 2:5). Kur lutej, ai ndjehej nĂ« mes tĂ« tyre, edhe pse nuk e kishte vizituar asnjĂ«herĂ« Kolosin! Sot  nuk Ă«shtĂ« i zakonshĂ«m njĂ« identifikim i tillĂ« nĂ« lutje e megjithatĂ« kjo Ă«shtĂ« e mundur kur ecim me PerĂ«ndinĂ«.

LUTJA ZGJERON FUSHËN TËNDE TË PUNËS

NjĂ« ditĂ« PerĂ«ndia ka drejtuar nĂ«nĂ«n time tĂ« lutej pĂ«r mua nĂ« tĂ« njĂ«jtin çast kur ndodhesha nĂ« Indi nĂ« rrezik tĂ« madh, edhe pse ajo nuk dinte gjĂ«. Ajo i kushtonte disa orĂ« nĂ« ditĂ« ndĂ«rmjetĂ«simit dhe pĂ«rjetonte veprĂ«n e FrymĂ«s sĂ« ShenjtĂ«. Duke u lutur pĂ«r mua nĂ« Indi, edhe ajo ka mundur tĂ« jetĂ« njĂ« misionare nĂ« atĂ« vend tĂ« largĂ«t, edhe pse asnjĂ«herĂ« nuk ka qenĂ« atje. Sa mundĂ«si tĂ« mĂ«dha na ofrohen pĂ«r t’i shĂ«rbyer Zotit duke qenĂ« besnik nĂ« lutje! Me anĂ« tĂ« lutjes mund tĂ« hysh nĂ« sallat e gjyqeve dhe tĂ« vendosĂ«sh dorĂ«n tĂ«nde mbĂ«shtetĂ«se nĂ« shpatullĂ«n e gjykatĂ«sit. NĂ« çdo vend tĂ« botĂ«s ti mund tĂ« vendosĂ«sh dorĂ«n tĂ«nde nĂ« krahun e njĂ« krimineli apo terroristi, pĂ«r ta ndaluar. Ti mund tĂ« mbĂ«shtetĂ«sh njĂ« shofer tĂ« lodhur dhe ta shpĂ«tosh nga njĂ« aksident rrugor.

Por nuk është e mjaftueshme të murmurisësh një herë në muaj, një lutje prej gjysëm minuti. Zemra jote duhet të rrahë së bashku me atë të Jezusit kur Ai ndërmjetëson. Ditë pas dite dashuria jote duhet të shkrihet me dashurinë e Frymës së Shenjtë. Nëse dëshiron ta bësh këtë, nëse këmbëngul në shërbesën e lutjes, nëse jeton në Frymë dhe lutesh në Frymë, ti je ndërmjetës i bekimeve të Perëndisë, aty ku ka nevojë, sikur të ishe vetë në atë vend. Ndoshta nuk mund të përfshish një numër të madh personash me këtë intensitet lutjeje, por ti mund të jesh një bekim për disa prej tyre.

Pak pĂ«rpara mbĂ«rritjes tonĂ« nĂ« Indi, gruaja ime, Betty, merr njĂ« letĂ«r nga njĂ« mĂ«sues nga Afrika e Jugut. Ja se çfarĂ« thoshte: “GjithmonĂ« kam dĂ«shiruar tĂ« jem njĂ« misionar, por PerĂ«ndia nuk ma ka lejuar. MegjithatĂ«, kur kam lexuar revistĂ«n e misioneve dhe pashĂ« fotografitĂ« tuaja, Ai mĂ« zbuloi se duhet ta kryeja veprĂ«n time misionare nĂ«pĂ«rmjet jush”. Kjo ishte thirrja qĂ« PerĂ«ndia i kishte drejtuar.

NJË PRIVILEGJ I MREKULLUESHËM

Sapo kemi filluar të kuptojmë se çfarë do të thotë të jesh një priftëri mbretërore e Perëndisë (1 Pjetrit 2:9; Zbulesa 1:6), një bashkëndërmjetës i Krishtit. Megjithatë Zoti na ka dhënë privilegjin që ta projektojmë dashurinë dhe praninë tonë nëpërmjet lutjes. Nuk bëhet fjalë për fanatizëm mistik. Personat për të cilët kam folur në këtë kapitull nuk janë  njerëz larg botës, por njerëz normalë që duan të bashkëpunojnë me Perëndinë, nëpërmjet  ndërmjetësimit.

Fuqia e lutjes nĂ« masĂ« tĂ« gjerĂ« nuk Ă«shtĂ« kuptuar nga shumĂ« bij tĂ« Tij. Ne jetojmĂ« nĂ«n  aftĂ«sitĂ« tona frymĂ«rore, privilegjeve dhe tĂ« drejtave qĂ« kemi si bij tĂ« PerĂ«ndisĂ«.  “E njohin Zotin, tĂ« pĂ«rpiqemi ta njohim mĂ« mirĂ«. Ardhja e Tij Ă«shtĂ« e sigurt si agimi  (Osea 6:3)”. “Me tĂ« vĂ«rtetĂ« i konsideroj tĂ« gjitha kĂ«to humbje nĂ« krahasim me vlerĂ«n e lartĂ« tĂ« njohjes sĂ« Jezus Krishtit, Zotit tonë… DĂ«shira ime mĂ« e madhe Ă«shtĂ« tĂ« njoh Krishtin dhe fuqinĂ« e ringjalljes sĂ« Tij… (FilipianĂ«ve 3:8,10).

Cila është dëshira jote më e madhe? Cili është intensiteti i zjarrit tënd frymëror? A është dëshira jote më e madhe të njohësh më mirë praninë e Tij, të jesh në një marëdhënie të  ngushtë frymërore me Të, duke marrë pjesë në ndërmjetësimin e Tij?  Ky është roli që të pret si Nusja dhe Priftëria e Tij mbretërore.