jump to navigation

Kontekst apo preteks?

Postuar tek: Një herë në Krishtin në Krishtin përgjithmonë

NjĂ« ndĂ«r rregullat bazĂ« tĂ« studimit Ă«shtĂ« se vargu ose pjesa duhet tĂ« studiohet brenda kontekstit. Prandaj ne themi: “Teksti jashtĂ« kontekstit bĂ«het preteks”. Si shembull, le tĂ« lexojmĂ«:

AtĂ«herĂ« Fryma e PerĂ«ndisĂ« erdhi mbi Azarisahun, birin e Odedit, qĂ« doli tĂ« takojĂ« Asan dhe i tha: “Asa, dhe ju tĂ« gjithĂ« nga Juda dhe nga Beniamini, mĂ« dĂ«gjoni! Zoti Ă«shtĂ« me ju, kur ju jeni me tĂ«. NĂ« rast se e kĂ«rkoni, ai do tĂ« vijĂ« tek ju, por nĂ« rast se e braktisni, edhe ai do t’ju braktisĂ« (2 Kro. 15:1-2).

Këto vargje merren ndonjëherë jashtë kontekstit dhe përdoren për të provuar se besimtari është përjetësisht i sigurt për aq kohë sa ai kërkon Zotin etj. Por kjo pjesë nuk flet për shpëtimin e shpirtit. Asa dhe njerëzit e tij po gëzoheshin për fitoren e tyre ushtarake. Azarisahu u kujtoi se çelësi i fitores së tyre ishte besnikëria ndaj Zotit. Eze. 33:7-8 nxirret gjithashtu jashtë kontekstit dhe përdoret në përpjekjet për të mbështetur shpëtimin e kushtëzuar:

KĂ«shtu, o bir njeriu, tĂ« kam vendosur si roje pĂ«r shtĂ«pinĂ« e Izraelit; prandaj dĂ«gjo fjalĂ«n e gojĂ«s sime dhe i lajmĂ«ro nga ana ime. Kur i them tĂ« pabesit: “I pabesĂ«, ti do tĂ« vdesĂ«sh me siguri”, dhe ti nuk flet pĂ«r tĂ« paralajmĂ«ruar tĂ« pabesin qĂ« tĂ« largohet nga rruga e tij, ai i pabesĂ« do tĂ« vdesĂ« pĂ«r shkak tĂ« paudhĂ«sisĂ« sĂ« tij, por pĂ«r gjakun e tij do t’i kĂ«rkoj llogari dorĂ«s sate.

Perëndia e caktoi Ezekielin si roje për të paralajmëruar popullin e tij se çfarë do të ndodhte kur Ai të sillte shpatën kundër vendit (vargu 2), pra ç’do të ndodhte në kohën e luftës. I pabesi do të vdiste (do të vdiste fizikisht). Megjithatë, nëse profeti i kishte paralajmëruar me besnikëri, ai nuk do të ishte fajtor për gjakun e tyre.

Këtu nuk lihet të kuptohet se si rrjedhojë e kësaj një besimtar i vërtetë mund të humbasë. Kjo ide as që gjendet aspak në pjesë. Tema këtu është përgjegjësia e rojes për të paralajmëruar të pabesët. Nëse i pabesi nuk pendohet, ai kthehet në viktimë lufte.

Te Gjoni 15:1-8, Zoti Jezus dha mesazhin e Tij klasik për hardhinë e vërtetë dhe për shermendet. Siç e kemi shpjeguar edhe më parë, arminianët e përdorin vargjet 2 dhe 6 për të mbështetur sigurinë e kushtëzuar. Ata harrojnë se tema për të cilën flitet është dhënia e fryteve dhe jo shpëtimi! Nëse ata do ta kuptonin këtë, vështirësia do të zhdukej.

Pali foli pĂ«r mundĂ«sinĂ« qĂ« ai “tĂ« pĂ«rjashtohej” (LIM) ose “tĂ« skualifikohej” (1 Kor. 9:27). Por konteksti e zbulon qartĂ« se ai po flet pĂ«r shĂ«rbesĂ«n, jo pĂ«r jetĂ«n e pĂ«rjetshme. NĂ«se nuk e kuptojmĂ« kĂ«tĂ«, atĂ«herĂ« shpĂ«timi pĂ«rfundimtar i Palit varej nga mundimi qĂ« ai i bĂ«nte trupit dhe ky do tĂ« ishte shpĂ«tim me anĂ« tĂ« veprave.

Kur studiojmë librin e Hebrenjve, është e rëndësishme të kuptojmë se konteksti ka të bëjë me mohimin e besimit dhe jo me largimin. I larguari mund të mëkëmbet; një mohues besimi jo. Në kapitujt e tjerë janë dhënë shembuj të tjerë për rëndësinë e interpretimit të një vargu nën dritën e vargjeve që e rrethojnë. Të gjithë duhet t’i bindemi këtij rregulli themelor të interpretimit të Biblës.