jump to navigation

Kreu 7

Postuar tek: Kundërshto Djallin

Satani i shpie besimtarĂ«t nĂ« mĂ«kat duke u treguar se si ata mund tĂ« vuajnĂ« dhe ndeshin kundĂ«rshtime tĂ« shumta pĂ«r shkak se janĂ« tĂ« shenjtĂ«. Ai thotĂ« se jobesimtarĂ«t jo vetĂ«m qĂ« gĂ«zojnĂ« njĂ« jetĂ« tĂ« mirĂ«, por njerĂ«zit qĂ« largohen prej mĂ«katit ndeshin brenga dhe mundime. Satani thotĂ«, “Po tĂ« jesh i shenjtĂ« ke shqetĂ«sime.” “Sigurisht qĂ« Ă«shtĂ« mĂ« mirĂ« tĂ« jetosh nĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« e cila shkakton mĂ« pak shqetĂ«sime. MĂ«katarĂ«t nuk vuajnĂ« aq shumĂ« sa njerĂ«zit e shenjtĂ«.” ÇfarĂ« duhet tĂ« mendojnĂ« besimtarĂ«t kur Satani i tundon me ide tĂ« tilla?

Së pari, ata duhet të kujtojnë se të gjitha shqetësimet që kanë njerëzit e Perëndisë janë për të mirën e tyre. Perëndia nuk u dërgon kurrë vuajtje njerëzve të Tij pa një qëllim të mirë, megjithëse ata jo gjithmonë do ta shohin të mirën në kohë. Këtu kemi disa fryte të mira të cilat vijnë shpesh herë prej vuajtjeve të njerëzve të shenjtë: ata mësojnë sa i keq është mëkati; vuajtja i bën t’i largohen mëkatit; vuajtja i përgatit që t’i largohen mëkatit në të ardhmen. Perëndia i disiplinon, qorton dhe mëson besimtarët për të mirën e tyre, kështu që ata mund të ndajnë mes tyre shenjtërinë e Tij (Hebrenjve 12:10,11). Megjithëse disiplina e Perëndisë mund të jetë e dhimbshme për një kohë, ajo jep jetesë të mirë dhe bekime të mëdha në jetën e besimtarëve.

PerĂ«ndia i pĂ«rgatit njerĂ«zit e Tij: duke I bĂ«rĂ« tĂ« shĂ«ndetshĂ«m dhe tĂ« pĂ«rshtatshĂ«m shpirtĂ«risht edhe vuajtja Ă«shtĂ« pjesĂ« e kĂ«tij procesi pĂ«rgatitor. Vuajtja mund t’i mbajĂ« tĂ« pĂ«rulur dhe ta bĂ«jĂ« tĂ« ndjeshme ndĂ«rgjegjen e tyre pĂ«r mĂ«simet e Shpirtit tĂ« ShenjtĂ«. Vuajtja mund t’I sjellĂ« besimtarĂ«t mĂ« afĂ«r PerĂ«ndisĂ« qĂ« t’i luten mĂ« me vĂ«rtetĂ«si. Psalmi 119:67 thotĂ«, “MĂ« pĂ«rpara vuaja dhe ecja nĂ« rrugĂ« tĂ« gabuar por tani I bindem fjalĂ«s tĂ«nde.” Vuajtja forcon gjithashtu jetĂ«n shpirtĂ«rore tĂ« besimtarĂ«ve - ata rriten mĂ« shumĂ« nĂ« dashuri pĂ«r PerĂ«ndinĂ« dhe njerĂ«zit e Tij; forcohen nĂ« besim, nĂ« shpresĂ« dhe gĂ«zim.

Së dyti, besimtarët duhet të kujtojnë se shqetësimet nuk mund të ndikojnë në atë që është më e rëndësishme për të krishterët, d.m.th. në dashurinë e Perëndisë për ta. Shqetësimet mund t’i bëjnë të vuajnë në trup dhe mendje, ose bile t’u marrin dhe jetën, por nuk mund t’i ndajnë kurrë prej dashurisë së Tij.

SĂ« treti, besimtarĂ«t duhet tĂ« kujtojnĂ« se shqetĂ«simet qĂ« kanĂ« njerĂ«zit e krishterĂ« janĂ« tĂ« shkurtra dhe mbarojnĂ« sĂ« shpejti. Davidi tha: “ZemĂ«rimi i PerĂ«ndisĂ« na gjen vetĂ«m pĂ«r njĂ« çast, kurse mirĂ«sia e Tij na rrethon pĂ«rjetĂ«. NĂ« mbrĂ«mje mund tĂ« derdhim lotĂ«, por nĂ« mĂ«ngjes gĂ«zohemi me gaz” (Psalmi 30:5). NĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« Ă«shtĂ« njĂ« kohĂ« e shkurtĂ«r midis njohjes sĂ« hirit tĂ« PerĂ«ndisĂ« kĂ«tu nĂ« tokĂ« dhe gĂ«zimit tĂ« lavdisĂ« nĂ« parajsĂ«. Sepse pas njĂ« kohe tĂ« shkurtĂ«r, “edhe pak dhe do tĂ« vijĂ« Mesia. Ai nuk do tĂ« vonohet” (Hebrenjve 10:36,37). Kjo kohĂ« e shkurtĂ«r vuajtjesh shpejt do tĂ« pĂ«rfundojĂ« dhe besimtarĂ«t do tĂ« jenĂ« pĂ«rgjithmonĂ« me Krishtin!

SĂ« katĂ«rti, besimtarĂ«t duhet tĂ« kujtojnĂ« se shqetĂ«simet qĂ« u vijnĂ« janĂ« prej dashurisĂ« sĂ« madhe tĂ« PerĂ«ndisĂ« pĂ«r ta. Zoti Jezu Krisht tha: “UnĂ« i qortoj dhe i mundoj tĂ« gjithĂ« ata qĂ« i dua” (Apokalipsi 3:19). PerĂ«ndia i pĂ«rgatit besimtarĂ«t pĂ«r nĂ« parajsĂ«, por kjo gjĂ« ngandonjĂ«herĂ« Ă«shtĂ« e dhimbshme. MegjithatĂ« pikĂ«risht fakti qĂ« kujdeset kaq shumĂ« pĂ«r t’i pĂ«rgatitur pĂ«r nĂ« parajsĂ«, tregon se Ai i do shumĂ«.

Së pesti, besimtarët duhet t’i vlerësojnë shqetësimet e tyre me anë të rezultateve shpirtërore e jo nga sasia e dhimbjes që shkaktojnë. Qëllimi i Perëndisë duhet të shihet në rezultatin e vuajtjeve. Jozefi vuajti në Egjypt dhe u fut në burg. Megjithatë qëllimi i Perëndisë ishte të shpëtonte jetën e familjes së tij. Jozefi u bë zyrtar kryesor. Edhe Davidi u rrethua nga armiq dhe ishte në rrezik të madh në fillim të jetës së tij. Megjithatë ai u bë një mbret i fuqishëm dhe u nderua nga populli i tij. Ky ishte qëllimi i Perëndisë për Davidin, megjithëse rruga për realizimin e këtij qëllimi ishte plot vuajtje. Në të njëjtën mënyrë besimtarët duhet t’i gjykojnë vuajtjet e tyre, pra jo prej dhimbjes, por nga rezultatet shpirtërore që japin.

SĂ« gjashti, qĂ«llimi i PerĂ«ndisĂ« kur dĂ«rgon shqetĂ«sime nuk Ă«shtĂ« t’i dĂ«mtojĂ« apo dĂ«shpĂ«rojĂ« besimtarĂ«t. Ai nuk dĂ«shiron t’i shtypĂ« apo shkatĂ«rrojĂ« ata me brenga. PerĂ«ndia dĂ«shiron t’i provojĂ«, t’i forcojĂ«, e jo t’i rrĂ«nojĂ«. Moisiu u kujtoi IzraelitĂ«ve kĂ«tĂ«: “Sillni ndĂ«r mend se si PerĂ«ndia ynĂ« ju udhĂ«hoqi gjatĂ« rrugĂ«s nĂ« shkretĂ«tirĂ« pĂ«r kĂ«to dyzet vjet duke ju pĂ«rulur dhe provuar me qĂ«llim qĂ« tĂ« mĂ«sonte se çfarĂ« kishit nĂ« zemĂ«r (Ligji i dytĂ« 8:2). “PĂ«r t’ju pĂ«rulur dhe provuar” - ky ishte qĂ«llimi i Tij dhe jo shtypja apo rrĂ«nimi.

SĂ« fundi, besimtarĂ«t duhet tĂ« kujtojnĂ« gjithmonĂ« qĂ« brengat dhe fatkeqĂ«sitĂ« qĂ« bashkĂ« shoqĂ«rohen me mĂ«katin janĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dha e mĂ« tĂ« rĂ«nda se sa çdo brengĂ« qĂ« bashkĂ« shoqĂ«rohet me shenjtĂ«rinĂ« dhe ecjen sipas rrugĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ«. Brenga qĂ« sjell mĂ«kati nuk ka asnjĂ« gjĂ« tĂ« mirĂ«. Ajo nuk pĂ«rmban shpresĂ« dhe qĂ«llim tĂ« mirĂ«. Isai thotĂ«: “Sepse tĂ« kĂ«qijtĂ« janĂ« si deti qĂ« pĂ«rpĂ«litet dhe nuk pushon, dallgĂ«t e tĂ« cilit ngrenĂ« lart pisllĂ«k dhe baltĂ«. ‘Nuk ka paqe pĂ«r tĂ« ligun’, thotĂ« PerĂ«ndia im.” Brenga qĂ« vjen nga mĂ«kati pĂ«rmban vetĂ«m atĂ« qĂ« Ă«shtĂ« e frikshme dhe e tmerrshme: me fjalĂ« tĂ« tjera, zemĂ«rimi i drejtĂ« i PerĂ«ndisĂ« tĂ« shenjtĂ« Ă«shtĂ« i kundĂ«rt me djallin dhe zemĂ«rimin e tij.