jump to navigation

Kreu 13

Postuar tek: Kundërshto Djallin më: 09, 17, 2010

Satani ka njĂ« mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r pĂ«r t’i dĂ«mtuar besimtarĂ«t. NĂ«qoftĂ«se nuk mund t’i futĂ« nĂ« mĂ«kat apo t’i bĂ«jĂ« tĂ« padobishĂ«m, ai do t’i bĂ«jĂ« tĂ« mjerĂ« dhe tĂ« humbasin lumturinĂ« si njerĂ«z tĂ« PerĂ«ndisĂ«. A dini gjĂ« rreth kĂ«saj? Mbase jeni trishtuar shumĂ« dhe kini filluar tĂ« pyesni veten: “A jam unĂ« vĂ«rtet njĂ« besimtar? A i pĂ«rkas unĂ« vĂ«rtetĂ«sisht familjes sĂ« PerĂ«ndisĂ«?” Mbase Satani po e mbush mendjen tuaj me dyshime. Ose ndoshta keni filluar tĂ« pyesni veten: “A Ă«shtĂ« shpresa ime pĂ«r jetĂ«n e pĂ«rjetshme vĂ«rtet e sigurt? A Ă«shtĂ« gĂ«zimi im i krishterĂ« thjesht njĂ« ndjenjĂ« e lumtur dhe asgjĂ« mĂ« tepĂ«r?” PĂ«rsĂ«ri mund tĂ« jetĂ« Satani qĂ« po mbush mendjen tuaj me pyetje. NjĂ« nga mĂ«nyrat e Satanit pĂ«r tĂ« sulmuar besimtarĂ«t Ă«shtĂ« t’i mbajĂ« ata tĂ« paqartĂ«, nĂ« mizerje, me dyshime dhe pyetje.

Satani përdor tre metoda për t’i mbajtur besimtarët të trishtuar, të pakënaqur, plot dyshim dhe frikë.

SĂ« pari, Satani do tĂ« pĂ«rpiqet t’i shqetĂ«sojĂ« besimtarĂ«t gjatĂ« gjithĂ« kohĂ«s me mĂ«katet e tyre. Ai do t’i bĂ«jĂ« mĂ«katet e tyre tĂ« duken kaq tĂ« mĂ«dha sa tĂ« mos mendojnĂ« pĂ«r asgjĂ« tjetĂ«r - bile as ShpĂ«timtarin e tyre. AsnjĂ« besimtar nuk duhet tĂ« mendojĂ« gjithmonĂ« kĂ«shtu pĂ«r mĂ«katin. Ă‹shtĂ« e vĂ«rtetĂ« se mĂ«kati Ă«shtĂ« i pranishĂ«m kudo dhe se besimtarĂ«t pĂ«rsĂ«ri mĂ«katojnĂ«; megjithatĂ« mĂ«kati nuk ka fuqi t’i dĂ«nojĂ« ata. Zoti Jezu nuk largoi tĂ« gjithĂ« mĂ«katin por ai largoi fuqinĂ« qĂ« ka mĂ«kati pĂ«r tĂ« dĂ«nuar njerĂ«zit e Tij. “Prandaj tani nuk ka kurrfarĂ« dĂ«nimi pĂ«r tĂ« pĂ«suar sepse jeni tĂ« lidhur me Jezuin, MesinĂ«” (Romakeve 8: 1). BesimtarĂ«t nuk mĂ«katojnĂ« mĂ« me dĂ«shirĂ« dhe gĂ«zim. Ata e shohin sa i rrezikshĂ«m Ă«shtĂ« mĂ«kati dhe dĂ«shirojnĂ« qĂ« tĂ« luftojnĂ« kundĂ«r tij. Kjo tregon se mĂ«kati nuk ka mĂ« pushtet nĂ« ta. Satani e ka gabim: Besimtari i vĂ«rtetĂ« nuk duhet tĂ« mendohet vetĂ«m pĂ«r mĂ«katin. Fuqia e kĂ«tyre mekateve Ă«shtĂ« larguar nga Jezu Krishti.

BesimtarĂ«t duhet tĂ« kujtojnĂ« gjithashtu sa shpesh PerĂ«ndia premton falje nĂ« BibĂ«l. Ata duhet sigurisht tĂ« luftojnĂ« kundĂ«r mĂ«katit. MegjithatĂ«, deri nĂ« fund tĂ« jetĂ«s, do tĂ« jenĂ« gjithmonĂ« disa mĂ«kate qĂ« ata nuk do t’i kapĂ«rcejnĂ«. Por PerĂ«ndia i fal tĂ« gjithĂ« ata qĂ« vĂ«rtet pendohen. PerĂ«ndia thotĂ« kĂ«shtu: “UnĂ« dhe vetĂ«m unĂ«, jam Ai qĂ« pĂ«r hirin tim shuaj mosbindjen tuaj, dhe qĂ« nuk i kujtoj mĂ« mĂ«katet tuaja” (Isai 43:25). Krishti ka paguar dĂ«nimin pĂ«r mĂ«katin e tĂ« gjithĂ« njerĂ«zve tĂ« Tij. Askush tjetĂ«r nuk mund ta paguajĂ« mĂ« atĂ« dĂ«nim. Pali thotĂ«: “PerĂ«ndia dĂ«noi si mĂ«katar nĂ« vendin tonĂ« MesinĂ« qĂ« ishte pa asnjĂ« mĂ«kat, qĂ« ne ta marrim pafajĂ«sinĂ« nĂ« saje tĂ« MesisĂ«” (2 Korintasve 5:21). BesimtarĂ«t nuk duhet tĂ« jenĂ« tĂ« brengosur nĂ« qoftĂ« se i kishin dikujt borxh dhe dikush tjetĂ«r pagoi detyrimin pĂ«r ta! Krishti pagoi borxhin pĂ«r mĂ«katin qĂ« çdo besimtar ia kishte PerĂ«ndisĂ«. KĂ«shtu qĂ« mĂ«kati nuk ka tĂ« drejtĂ« tĂ« bĂ«jĂ« tĂ« mjerĂ« asnjĂ« besimtar.

Sidoqoftë, kjo nuk do të thotë që besimtarët të jenë të shkujdesur ndaj mëkatit. Satani dëshiron t’i mbajë gjithmonë në tmerr e panik për shkak të mëkatit të tyre - dhe kjo është gabim. Perëndia dëshiron që besimtarët të jenë të kujdesshëm ndaj mëkatit - dhe kjo është e mirë. Një kujdes për mëkatin do t’i mbajë besimtarët të përulur, të mbështetur në ndihmën e Perëndisë për ta kënaqur Atë. Një kujdes i vërtetë për mëkatin do t’i bëjë besimtarët të varen tek Jezui për falje dhe fuqi; kjo do t’i bëjë të butë në drejtim të atyre që mëkatojnë dhe do t’i bëjë t’u rritet dëshira për të arritur qiellin.

Besimtarët që janë të dëshpëruar, të tmerruar dhe në mjerim për shkak të mëkatit, duhet të pendohen për këtë gjendje mendore. Ata duhet të kuptojnë se dashuria e Perëndisë është e plotë, e lirë, e pasur dhe e pasosur - për të falur gjithë mëkatin e tyre dhe për ta harruar atë përgjithmonë. Vuajtjet e Krishtit ishin të mëdha, të plotfuqishme dhe frytdhënëse - për t’i larguar përgjithmonë gjithë mëkatet e gjithë njerëzve të Tij. Shpirti i Shenjtë sjell të gjitha bekimet e dashurisë së Perëndisë dhe faljen e Krishtit në jetën e çdo besimtari. Kështu ata nuk duhet të lejojnë Satanin t’i thyeje dhe t’i mposhtë me mëkatet e tyre.

Ka një mënyrë tjetër që Satani i bën besimtarët të ndihen të mjeruar, fajtorë dhe pavlerë. Ai i bën të mendojnë se kërkesat për të qenë besimtar janë aq të larta sa nuk mund ta arrihen kurrë. Por kjo nuk duhet t’i dëshpërojë besimtarët.

Satani dëshiron t’i bëjë besimtarët të mendojnë se besimi i tyre nuk është aq i mirë sa duhet. Ai i bind ata që besimi është një dhuratë kaq e rrallë dhe e veçantë që sa askush s’mund ta gëzojë. Satani përpiqet t’u tregojë besimtarëve se besim do të thotë të mos dyshosh kurrë, por gjithmonë të besosh se të gjitha mëkatet e tua janë falur. Në qoftë se besimtarët do të kishin dyshime, pyetje apo shqetësime, Satani do të dëshironte të mendonin se nuk kanë besim.

Duke bĂ«rĂ« kĂ«tĂ«, Satani bĂ«n qĂ« besimi tĂ« ketĂ« kuptim mĂ« tĂ« madh nga ç’thotĂ« PerĂ«ndia. Sepse PerĂ«ndia u thotĂ« besimtarĂ«ve nĂ« BibĂ«l qĂ« ata mund tĂ« kenĂ« besim tĂ« vĂ«rtetĂ« edhe n.q.s. nuk janĂ« tĂ« sigurt se kanĂ« apo jo besim. PĂ«rndryshe, pĂ«rse duhet tĂ« thoshte Gjoni: “Po ju shkruaj qĂ« ta dini se jetĂ«n e pĂ«rjetshme e keni, pasi besoni nĂ« Birin e PerĂ«ndisĂ«” (1 Gjoni 5:13). Ata besonin por nuk e dinin se kishin jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme. Gjoni u shkroi qĂ« tĂ« dinin se kishin jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme. MegjithatĂ«, pĂ«rpara se tĂ« dinin se kishin jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme, kishin besuar - kishin besim. PerĂ«ndia na tregon se besim do tĂ« thotĂ« tĂ« pranosh Krishtin: “…tĂ« gjithĂ« ata qĂ« e pranuan dhe i besuan Atij u dha tĂ« drejtĂ«n tĂ« bĂ«heshin fĂ«mijĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ«” (Gjoni 1:12). Kurse Satani dĂ«shiron qĂ« besimtarĂ«t tĂ« mendojnĂ« se besim do tĂ« thotĂ« tĂ« jesh i sigurt dhe tĂ« mos dyshosh kurrĂ« se PerĂ«ndia tĂ« do dhe se do tĂ« shkosh nĂ« qiell. KĂ«shtu Satani i bĂ«n kĂ«rkesat pĂ«r tĂ« qenĂ« besimtar mĂ« tĂ« larta se sa i ka bĂ«rĂ« vetĂ« PerĂ«ndia. BesimtarĂ«t nuk duhet ta dĂ«gjojnĂ« Satanin. TĂ« sigurohesh se je besimtar nuk Ă«shtĂ« e njĂ«jta gjĂ« si tĂ« besosh nĂ« Krisht. Besimi Ă«shtĂ« ai qĂ« vjen nĂ« fillim - kurse siguria vjen mĂ« vonĂ«.

Së treti, Satani dëshiron që besimtarët të mendojnë se Perëndia është gjithmonë i rreptë dhe i ashpër me ta. Bile ngandonjëherë i bën të mendojnë se meqenëse jeta është e vështirë, Perëndia nuk i do. Ata luten për diçka - por asgjë nuk ndodh. Shpresojnë për diçka të mirë - por zhgënjehen. Punojnë fort - por nuk gjejnë atë që duan. Kështu fillojnë të mendojnë se Perëndia nuk kujdeset më për ta.

Besimtarë të tillë duhet të kenë para sysh se shumë gjëra mund të shkojnë kundër dëshirave të tyre, por nuk janë për të keqen e tyre. A gjetën gjithmonë çfarë dëshironin Abrahami, Jobi, Moisiu, Jonai apo Pali? Jo, por Perëndia i bekoi ata me bollëk. Dashuria e Perëndisë do të jetë për besimtarët edhe kur jeta të duket kundër tyre. Vuajtjet dhe vështirësitë të shpien në bekim dhe mbarëvajtje shpirtërore kur Perëndia vepron në jetën tënde. Jozefi pati një jetë të vështirë kur u shit si skllav dhe u burgos, por më vonë ai u përdor nga Perëndia për të shpëtuar jetën e familjes së tij. Ngandonjëherë jeta për besimtarin mund të jetë e vështirë, e çuditshme dhe e ashpër; por Bibla na tregon se gjatë gjithë këtyre gjërave Perëndia nuk është kurrë kundër tyre, por vepron për bekimin e tyre dhe për të mirën e të tjerëve. Perëndia kujdeset për njerëzit e Tij. Besimtarët nuk duhet ta lejojnë Satanin t’i mbushë me zemërim dhe hidhërim kundër Perëndisë.

Share|