jump to navigation

Kreu 6

Postuar tek: Kundërshto Djallin më: 07, 22, 2009

NĂ« kĂ«tĂ« kapitull do tĂ« shqyrtojmĂ« dy metoda tĂ« tjera qĂ« Satani pĂ«rdor pĂ«r t’i bĂ«rĂ« besimtarĂ«t tĂ« mĂ«katojnĂ«. NgandonjĂ«herĂ« Satani u tregon besimtarĂ«ve se njerĂ«zit mĂ«katarĂ« gĂ«zojnĂ« gjĂ«ra tĂ« mira nĂ« kĂ«tĂ« jetĂ« megjithĂ«se mĂ«katojnĂ«. Satani thotĂ« se tĂ« mĂ«katuarit mund tĂ« jetĂ« i drejtĂ« nĂ«qoftĂ«se mĂ«katarĂ«t mund tĂ« jetojnĂ« kaq mirĂ«. Ose ngandonjĂ«herĂ« Satani i shpie besimtarĂ«t nĂ« mĂ«kat duke i bĂ«rĂ« tĂ« pĂ«lqejnĂ« tĂ« qĂ«ndruarit pranĂ« njerĂ«zve, jeta e tĂ« cilĂ«ve Ă«shtĂ« mĂ«katare, ose tĂ« gjenden nĂ« vende ku ndodhin gjĂ«ra tĂ« kĂ«qija. Ai thotĂ«, “Ju mund tĂ« qĂ«ndroni me tĂ« dehur pa u dehur vetĂ«.” Ai tĂ« thotĂ«, “Ju mund tĂ« harxhoni kohĂ« me njerĂ«z imoralĂ« pa bĂ«rĂ« ndonjĂ« gjĂ« gabim; ju mund tĂ« qĂ«ndroni nĂ« tĂ« gjitha llojet e vendeve tĂ« kĂ«qija pa u ndikuar prej tyre.” MegjithatĂ«, qĂ«ndrimipranĂ« asaj qĂ« Ă«shtĂ« mĂ«katare shumĂ« shpesh tĂ« çon drejtpĂ«rsĂ«drejti nĂ« mĂ«kat.

Bibla i paralajmĂ«ron besimtarĂ«t kundĂ«r vendeve. dhe njerĂ«zve qĂ« mund t’i inkurajojnĂ« nĂ« mĂ«kat. 1Selanikasit 5:22 u thotĂ« besimtarĂ«ve, “Largohuni nga çdo lloj i sĂ« keqes.” Dhe Testamenti i VjetĂ«r thotĂ«: “Mos e fut kĂ«mbĂ«n nĂ« udhĂ«n e sĂ« keqes dhe mos ec nĂ« rrugĂ«n e njerĂ«zve tĂ« kĂ«qij. Largohu prej saj, mos udhĂ«to nĂ« tĂ«, kthehu prej saj dhe ec nĂ« rrugĂ«n tĂ«ndĂ«” (Proverbat 4:14,15). Shmang çdo gjĂ« qĂ« nuk Ă«shtĂ« e mirĂ«, e shĂ«ndetshme dhe e shenjtĂ«. Mos bĂ«j asgjĂ« qĂ« ka lidhje me mĂ«katin. NĂ«qoftĂ«se njerĂ«zit nuk dĂ«shirojnĂ« tĂ« digjen, duhet tĂ« qĂ«ndrojnĂ« larg zjarrit. NĂ«qoftĂ«se nuk dĂ«shirojnĂ« tĂ« mĂ«katojnĂ«, duhet tĂ« qĂ«ndrojnĂ« larg çdo gjĂ«je qĂ« tĂ« shpie nĂ« mĂ«kat.

Bibla na tregon për Jozefin i cili iu largua mëkatit dhe kënaqi Perëndinë. Gruaja e Potifarit, punëdhënësit të Jozefit, e nxiste Jozefin të flinte me të. Por Jozefi nuk e dëgjonte. Megjithëse ajo i lutej ditë për ditë, ai refuzonte edhe të rrinte me të (Zanafilla 39:10). Nëqoftëse dëshironi të gëzoni bekimin e Perëndisë, qëndroni si Jozefi dhe shmangni çdo gjë që ju nxit për mëkat.

Kur besimtarët largohen prej gjërave që mund t’i shpien në mëkat, kjo është një shenjë se mirësia e Perëndisë po vepron ndër ta. Në këtë mënyrë, Abrahami jetoi një jetë të perëndishme midis njerëzve pa Perëndi; Danieli ishte i vërtetë me Perëndinë në një vend ku adhuroheshin perëndi të rremë; dhe Timoteu, në Testamentin e Ri, jetoi një jetë të kontrolluar midis efesianëve të korruptuar. Besimtarët nuk duhet ta dëgjojnë Satanin kur u thotë se mund t’i afrohen mëkatit dhe të mos mëkatojnë vetë. Mësimi i Perëndisë në Bibël është i qartë: Largohuni menjëherë prej çdo gjëjë që të shpie në mëkat, dhe ndiqni çfarë është mirë.

Ka njĂ« mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r me tĂ« cilĂ«n Satani i shpie besimtarĂ«t nĂ« mĂ«kat. Ai shpesh na tregon pĂ«r mĂ«katarĂ«t tĂ« cilĂ«t gĂ«zojnĂ« njĂ« jetĂ« tĂ« mirĂ« dhe nuk kanĂ« shqetĂ«sime. Ai thote: “Shiko kĂ«ta njerĂ«z. Ata po mĂ«katojnĂ« por kanĂ« njĂ« jetĂ« tĂ« lumtur plot me gjĂ«ra tĂ« mira. Nuk kanĂ« kurrĂ« shqetĂ«sime. Bashkohuni me ta nĂ« mĂ«kat dhe shijoni njĂ« kohĂ« tĂ« mirĂ«!”

Në këtë jetë Perëndia është nga ndonjëherë i mirë pikërisht me njerëzit që dënon. Mënyra që besimtarët e shohin Perëndinë t’i trajtojë njerëzit, nuk tregon gjithmonë se çfarë mendon Ai për këta njerëz. Në të njëjtën mënyrë, Perëndia do të sjellë ndonjëherë vështirësi në jetën e njerëzve që Ai i do. Dielli u jep dritë si ferrave ashtu edhe pemëve frutore. Dhurata të mira prej Zotit vijnë si në njerëzit e këqij ashtu edhe në të mirët. Njerëzit e mirë dhe të këqij gëzojnë njëlloj shëndet, pasuri dhe lavdërim ose vuajtje, sëmundje dhe humbje.

Perëndia është kundër njerëzve të cilët përdorin mirësinë e Tij si arsye për të mëkatuar. Zemërimi i Perëndisë është veçanërisht i fuqishëm kundër njerëzve që keqpërdorin mirësinë e Tij në këtë mënyrë. Besimtarët nuk duhet të mendojnë kurrë se mirësia e Perëndisë nënkupton dhënien e lirisë për të mëkatuar. Ajo nënkupton udhëheqjen e tyre për pendim.

Njerëzit duhet të jenë shumë të shqetësuar në qoftë se jeta e tyre ka qenë plot me bekime të Perëndisë, dhe pa prova apo qortime. Nëqoftëse Perëndia nuk ka dërguar kurrë ndonjë vuajtje, nëqoftëse jeta e tyre ka qenë gjithmonë e lehtë, atëherë janë në gjendjen më të keqe që mund të mendohet. Kur Perëndia ndalon provimin dhe qortimin e dikujt, ai person është i humbur. Besimtarët mund të ndihen të lumtur nëqoftëse Perëndia nuk i qorton, por kjo ndjenjë e lumturisë është një ndjenjë e gabuar. Në vend që të tregojë se çdo gjë ndër ta është mirë, ajo mund të tregojë të kundërtën.

MĂ«katarĂ«t gĂ«zojnĂ« gjĂ«ra tĂ« mira nĂ« jetĂ« - por kĂ«to bekime s’janĂ« asgjĂ« kur krahasohen me ato bekime qĂ« nuk do tĂ« kenĂ«. MĂ«katarĂ«t mund tĂ« gĂ«zojnĂ« para, fuqi, miq, shĂ«ndet dhe lumturi; por ata nuk e njohin Atin, Krishtin ose Shpirtin e ShenjtĂ«; ata nuk kanĂ« paqe ose falje me PerĂ«ndinĂ«; ata nuk janĂ« fĂ«mijĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ«; nuk janĂ« tĂ« lirĂ« nga fuqia e mĂ«katit; nuk kanĂ« shpresĂ«n e parajsĂ«s. ‘janĂ« tĂ« gjitha bekimet e kĂ«saj jete nĂ« tokĂ« nĂ«qoftĂ«se njerĂ«zit nuk kanĂ« dashurinĂ« e PerĂ«ndisĂ«, faljen e mĂ«kateve, praninĂ« e Jezu Krishtit dhe shpresĂ«n e lavdisĂ«?

Gjithashtu gjërat e mira në jetë përzihen me të këqijat. Paratë dhe fuqia sjellin shqetësime, frikë ashtu si dhe lumturi. Psalmi 92:7 thotë se megjithëse keqbërësit mund të lulëzojnë dhe të jenë të suksesshëm, në fund do të shfarosen. Sepse Perëndia shpesh do të ndëshkojë me gjykim shpirtëror pikërisht njerëzit që janë ndëshkuar më pak në këtë jetë. Me gjykim shpirtëror unë nënkuptoj: të mos dëshirosh të pendohesh të mosmerakosesh për Jezu Krishtin, të moskuptosh të vërtetën për Perëndinë - gjykime si këto janë shumë më të këqija se sa të gjitha brengat dhe sprovat e kësaj jete tokësore.

Një ditë Perëndia do të dëshirojë të dijë se si i kanë përdorur besimtarët bekimet e kësaj jete tokësore. Nëqoftëse Perëndia ka qenë i mirë me ta çdo ditë, Ai do t’i pyesë se ç’kanë bërë me mirësinë e Tij. Çfarë do t’i tregojnë Perëndisë për bekimet që u ka dhënë? Ai tani është i duruar dhe i mirë, por durimi dhe mirësia janë për t’i çuar besimtarët tek Ai dhe jo në mëkat. Besimtarët nuk duhet t’i besojnë Satanit kur u thotë se mirësia dhe durimi i Perëndisë, e bëjnë të drejtë mëkatimin. Ata duhet të largohen prej mëkatit dhe t’i afrohen Zotit Jezu Krisht!

Share|