jump to navigation

KAPITULLI 7: NDIHMA E ENGJĂ‹JVE

Postuar tek: Ndryshoje Botën me anë të Lutjes

EngjĂ«jt e PerĂ«ndisĂ« janĂ« zbatuesit e padukshĂ«m tĂ« lutjes tĂ«nde. Shkrimi mĂ«son se PerĂ«ndia ka krijuar njĂ« numĂ«r tĂ« pallogaritshĂ«m Ă«ngjĂ«jsh (Hebrenjve 12:22), detyra kryesore e tĂ« cilĂ«ve Ă«shtĂ« tĂ« adhurojnĂ« dhe t’i shĂ«rbejnĂ« Krishtit (Hebrenjve 6:7). NĂ« plan tĂ« dytĂ« ata kanĂ« si detyrĂ« t’u shĂ«rbejnĂ« “…atyre qĂ« kanĂ« pĂ«r tĂ« trashĂ«guar shpĂ«timin”(Hebrenjve 11:4) EngjĂ«jt janĂ« shumĂ« tĂ« interesuar pĂ«r fatin tonĂ«, sepse PerĂ«ndia na do dhe se jemi nusja e Tij

NDĂ‹RMJETĂ‹SIMI I ENGJĂ‹JVE NDAJ PERSONAZHEVE BIBLIKĂ‹

Bibla na bën të njohur ndërmjetësimet e engjëjve si përgjigje ndaj lutjeve të personazheve biblike. Kur Abrahami u lut për nipin e tij, Lotin, i cili banonte në një qytet pagan të Sodomës, Perëndia dërgon engjëjt për të liruar Lotin, përpara se të shkatërrohej qyteti (Zanafilla 19). Pa dyshim që Jakobi u lut me zjarr kur u largua nga shtëpia e vjehrrit të tij, Labano (Zanafilla 31:3,11,12) dhe Perëndia dërgoi një grup engjëjsh për ta mbrojtur (Zanafilla 32:1,2). Kur Elia po ia mbathte nga zemërimi i Jezebelit, u lut dhe Perëndia dërgoi engjëjt e Tij për t’i siguruar ushqimin (1 Mbretërve 19:5,7). Kur forcat armike po rrethonin Eliseun, Perëndia dërgoi një mori engjëjsh për ta mbrojtur (2 Mbretërve 6:17). Kur Ezekia dhe Isaia në lutje, ngritën në qiell britmën e tyre, Zoti dërgoi një engjëll për të çliruar Jerusalemin nga armiqtë e tij (2 Kronikave 32:20,21).

Danieli, njeriu i lutjes, pasi u hodh nĂ« gropĂ«n e luanĂ«ve, pohoi: “PerĂ«ndia im dĂ«rgoi engjĂ«llin e tij qĂ« ka mbyllur gojĂ«n e luanĂ«ve” (Danieli 6:22). Kur Danieli po pĂ«rpiqej tĂ« kuptonte vegimin, PerĂ«ndia dĂ«rgoi engjĂ«llin Gabriel qĂ« t’ia shpjegonte (Danieli 8:15,16). PĂ«rsĂ«ri Danieli u lut duke agjĂ«ruar dhe iu dĂ«rgua Gabrieli (Danieli 9:3,20-23). NjĂ« herĂ« tjetĂ«r profeti kaloi 3 javĂ« nĂ« lutje dhe agjĂ«rim. NĂ« kĂ«tĂ« rast Gabrieli iu shfaq duke i thĂ«nĂ« se Mikaeli e kishte ndihmuar t’i çonte pĂ«rgjigjen, pavarĂ«sisht nga pengesat djallĂ«zore (Danieli 10:2,13). NjĂ« profet tjetĂ«r, Zakaria, mori nga njĂ« engjĂ«ll shpjegimin e njĂ« vegimi (Zakaria 1:8,9).

Në Dhjatën e Re Perëndia dërgoi një engjëll tek Zakaria, ati i Gjon Pagëzorit, për t’i shpallur se lutja e tij, për t’u bërë me djalë, ishte përmbushur (Lluka 1:11-13). Grave që shkuan tek varri ishin engjëjt që i çuan lajmin e ringjalljes së Krishtit (Mateu 28:5). Kur Jezusi u ngrit në qiell ishin dy engjëj që u folën dishepujve (Veprat e Apostujve 1:10,11). Kur apostujt u arrestuan nga kryeprifti, Perëndia dërgoi një engjëll për t’u hapur dyert e burgut dhe për t’i urdhëruar të shpallnin lajmin e mirë (Veprat e Apostujve 5:19,20). Një engjëll urdhëroi Filipin të shkonte në rrugën e Gazës, ku takoi dhe i dëshmoi eunukut etiopas (Veprat e Apostujve 8:26).

Ndërsa kisha lutej për Pjetrin që ndodhej në burg, Perëndia dërgoi një engjëll që t’i hapte dyert dhe ta nxirrte jashtë (Veprat e Apostujve 12:5-10). Perëndia dërgoi një engjëll për të goditur për vdekje Herodin (Veprat e Apostujve 12:17-24). Gjatë një stuhie të gjatë dhe të stuhishme, ndërsa lundronin në Detin Mesdhe, Pali dhe shokët e tij të udhëtimit ndodheshin në rrezik, por një engjëll i dërguar nga Perëndia e siguroi se, si përgjigje ndaj lutjes së tij, të gjithë ata që gjendeshin në anije, do të shpëtoheshin (Veprat e Apostujve 27:23,24). Ndërsa Gjoni, i mërguar në Patmos, lutej, Perëndia dërgoi një engjëll për t’i dhënë vegimin e përshkruar në librin e Zbulesës (Zbulesa 1:1). Edhe Jezusi u ndihmua nga engjëjt. Ne dimë se, të paktën, dy herë ndërsa lutej, engjëjt erdhën për ta përforcuar dhe ndihmuar (Mateu 4:11; Lluka 22:43).

ENGJĂ‹JT NA DUAN

Duhet tĂ« gĂ«zohesh me faktin se nuk je kurrĂ« vetĂ«m nga meqĂ« engjĂ«jt e PerĂ«ndisĂ« rrinĂ« zgjuar mbi ty (1 Korintasve 1:10; 1 Timoteut 5:21). Edhe fĂ«mijĂ«t kanĂ« njĂ« engjĂ«ll qĂ« i ndihmon (Mateu 18:10). Pali e konsideronte veten tĂ« shfaqur “…pĂ«r botĂ«n, pĂ«r engjĂ«jt dhe pĂ«r njerĂ«zit” (1 Korintasve 4:9). Po, sytĂ« e engjĂ«jve janĂ« mbi ty dhe ka mundĂ«si tĂ« janĂ« ata qĂ« ruajnĂ« librat e PerĂ«ndisĂ«, ku Ă«shtĂ« regjistruar çdo mendim, fjalĂ« dhe veprim i yti (Zbulesa 20:12; Danieli 7:10), derisa PerĂ«ndia tĂ« mund tĂ« shpĂ«rblejĂ« lutjet dhe shĂ«rbimin qĂ« ti do tĂ« kryesh pĂ«r TĂ« (1 Korintasve 3:11-15).

ENGJĂ‹JT JANĂ‹, ZAKONISHT, TĂ‹ PADUKSHĂ‹M

Në diturinë e Tij të pafundme, Perëndia nuk e bën të dukshme praninë e engjëjve rreth nesh. Megjithatë, shpesh, duhet të rrëfejmë se i kemi shpëtuar rrezikut në mënyrë të mrekullueshme. Kjo ndodh shpesh nëpërmjet shërbesës së engjëjve. Një herë, ndërsa po udhëtoja me misionin tonë në Ohio, një makinë që po vinte në drejtimin e kundërt, humbi kontrollin në një kthesë dhe gati po përplasej me makinën time. Pikërisht, para përplasjes, papritur makina u drejtua dhe arriti të më shmangë, duke u përplasur sërish kur unë u largova. Pata menjëherë ndjenjën se Perëndia kishte vënë një engjëll për të më mbrojtur.

DISA HERĂ‹ ENGJĂ‹JT JANĂ‹ TĂ‹ DUKSHĂ‹M

Mbreti i SirisĂ« dĂ«rgoi njĂ« ushtri kundĂ«r profetit Elise. ShĂ«rbĂ«tori i profetit, duke parĂ« ata ushtarĂ« tĂ« armatosur u tremb, por Eliseu i tha: “Mos ki frikĂ«, sepse ata qĂ« janĂ« me ne, janĂ« mĂ« tĂ« shumtĂ« se ata qĂ« janĂ« me ta” (2 MbretĂ«rve 6:14-17). NĂ«na ime Ă«shtĂ« kthyer tek Zoti qĂ« kur ishte vajzĂ« nĂ« njĂ« kishĂ« gjatĂ« takimeve tĂ« veçanta tĂ« rizgjimit. Kur doli pĂ«rpara, drejt katedrĂ«s dhe u gjunjĂ«zua, ajo ndjeu praninĂ« e engjĂ«jve rreth saj. ShumĂ« vite mĂ« vonĂ«, ajo u sĂ«mur shumĂ« rĂ«ndĂ«: pĂ«r mĂ« shumĂ« se katĂ«r vjet vuajti nga mushkĂ«ritĂ«, pleuriti, paraliza parziale dhe shqetĂ«sime kardiologjike, njĂ«ra pas tjetrĂ«s. NĂ« atĂ« periudhĂ« ajo mund tĂ« rrinte shtrirĂ« vetĂ«m nĂ« anĂ«n e djathtĂ«, sepse anĂ«n e majtĂ« e kishte tĂ« paralizuar. Ajo nuk mund tĂ« duronte asnjĂ« lloj zhurme edhe pse volumi ishte i ulur dhe nuk duronte as dritĂ«n normale. PĂ«r katĂ«r vjet ne bashkĂ«biseduam vetĂ«m me zĂ« tĂ« ulĂ«t. Kishim ndaluar edhe tik-takun e orĂ«s, kishim izoluar dyert me lecka dhe, rreth shtratit tĂ« saj, kishim vendosur njĂ« copĂ« tĂ« rĂ«ndĂ« tĂ« errĂ«t pĂ«r tĂ« mos lejuar tĂ« hynte drita.

NjĂ« ditĂ« nĂ«na u shty t’i kĂ«rkonte familjes sĂ« vĂ«llait tĂ« saj dhe njĂ« familjeje tjetĂ«r tĂ« krishterĂ« tĂ« kishin njĂ« takim nĂ« shtĂ«pinĂ« tonĂ«, qĂ« tĂ« luteshin pĂ«r tĂ«. Papritur ajo dĂ«gjoi njĂ« zĂ«: “Shiko, dritaret e qiellit janĂ« hapur pĂ«r ty”. NdĂ«rsa hapi sytĂ« ajo pa Ă«ngjĂ«j rreth saj. NĂ« atĂ« çast ajo u shĂ«rua plotĂ«sisht. Prej asaj kohe ajo jetoi edhe 30 vjet tĂ« tjera. Kur Sundar Singh, ungjilltar i dashur indian, shkonte pĂ«r tĂ« shpallur Ungjillin nĂ« Tibet, kryetari budist e arrestoi dhe e dĂ«noi me vdekje duke e hedhur nĂ« njĂ« çisternĂ« tĂ« thellĂ« me ujĂ«.

Sundar Singh ra mbi një grumbull kockash dhe eshtrash të atyre që kishin patur të njëjtin dënim përpara tij. Era e keqe ishte e padurueshme dhe, për tri ditë e tri netë, kaloi në gjysëm vetëdije. Kudo ku prekte kishte vetëm mishra të copëtuar. Natën e tretë, ndërsa po lutej, dëgjoi që çelsi po lëvizte në bravën e kapakut që ishte në grykën e çisternës. Për habinë e tij, kapaku u zhvendos. Në atë çast një zë i thirri dhe i tha të kapte litarin që po hidhej dhe, sapo e bëri, e nxorrën jashtë me kujdes. Kapaku u vendos në vend u mbyll dhe, menjëherë, çliruesi i Singh, u zhduk. Të nesërmen Sundar Singh lavdëroi Perëndinë dhe filloi sërish të predikonte në qytet. Kryetari i budistëve e arrestoi përsëri dhe me plot zemërim, donte të dinte kush e kishte marrë çelësin e vetëm dhe kishte liruar predikuesin. Pasi bëri hetime, çelësi u gjet i varur në brezin e vet kryetarit. Atëherë ai menjëherë e urdhëroi Sundar Singh të linte mënjëherë qytetin përpara se të gjithë të vriteshin nga fuqia e madhe e Perëndisë që ai predikonte.

RĂ‹NDĂ‹SIA E ENGJĂ‹JVE NĂ‹ JETĂ‹N TĂ‹NDE

Kur lutesh, Perëndia të përgjigjet duke përdorur shërbesën e engjëjve. Ata janë përfaqësuesit e Tij vetjakë. Nëse të nevojitet më tepër se sa një engjëll, Perëndia mund të dërgojë aq sa duhen, për t’u bërë ballë nevojave të tua. Ata mund të lëvizin me një shpejtësi të madhe dhe asnjë gjë materiale nuk mund t’i pengojë. Nën urdhërin e Perëndisë mund të përdorin fuqinë fizike ose mund të rrisin fuqinë tonë (Danieli 10:18,19; Lluka 22:43), ashtu siç mund të marrin për një çast një formë trupore ose të veprojnë nëpërmjet atij trupi.

Duke e përmbledhur:

NjĂ« arsye pĂ«r tĂ« cilĂ«n ti duhet tĂ« jesh mirĂ«njohĂ«s pĂ«r ndihmĂ«n e engjĂ«jve Ă«shtĂ« kundĂ«rshtimi i vazhdueshĂ«m i Satanit dhe i fuqive tĂ« tij djallĂ«zore ndaj vullnetit tĂ« PerĂ«ndisĂ«, shĂ«rbesĂ«s dhe popullit tĂ« Tij. Armiku pĂ«rpiqet tĂ« sulmojĂ« PerĂ«ndinĂ«, duke sulmuar qĂ«nien njerĂ«zore qĂ« Ă«shtĂ« objekti i dashurisĂ« dhe i planeve tĂ« Tij. Satani mobilizon forcat e tij kundĂ«r teje. Ata janĂ« vazhdimisht kundĂ«r dhe duan tĂ« tĂ« pengojnĂ« shumĂ« mĂ« tepĂ«r nga sa mund ta kuptosh (EfesianĂ«ve 6:12). Por gĂ«zohu! Merr zemĂ«r! VetĂ«m PerĂ«ndia Ă«shtĂ« i gjithpushtetshĂ«m, i gjithdijshĂ«m dhe i gjithpranishĂ«m: Satani Ă«shtĂ« i pranishĂ«m vetĂ«m nĂ« njĂ« vend. Ai duhet tĂ« varet nga ndihmĂ«sat e tij, demonĂ«t, qĂ« punojnĂ« pĂ«r tĂ«. PerĂ«ndia, pĂ«rkundrazi, pĂ«rdor engjĂ«jt nĂ« betejĂ«n kundĂ«r Satanit dhe demonĂ«ve, por gĂ«zon nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ« fuqinĂ« absolute. Beteja frymĂ«rore fitohet kur lutesh dhe, shpesh, ngaqĂ« PerĂ«ndia dĂ«rgon engjĂ«jt e Tij pĂ«r tĂ« tĂ« ndihmuar. “NĂ«se PerĂ«ndia Ă«shtĂ« me ne, kush mund tĂ« jetĂ« kundĂ«r nesh”.

ENGJĂ‹JT DHE LUTJA JOTE

Qoftë edhe nëse ëngjëjt ndjekin një urdhër të veçantë të Perëndisë, pasi je lutur, qoftë edhe nëse bëhet fjalë për shërbesën, nuk duhet të kërkosh ndërmjetësimin e tyre. Kemi thënë se ti nuk duhet t’i drejtohesh kurrë atyre në lutje, sepse lutja i drejtohet vetëm Perëndisë. Në disa raste mund t’i kërkosh që Ai të të dërgoj engjëj: Që të të ndihmojnë në ungjillëzim ose në punën baritore. Ti mund të kërkosh ndërhyrjen e engjëjve që koha të jetë e favorshme dhe për ndihmë gjatë udhëtimit; për të të ndihmuar në përgatitjet dhe funksionimin e mirë të mjeteve; për të marrë mirëdashjen e autoriteteve lokale dhe qeveritare dhe për pjesëmarrjen e personave të rëndësishëm dhe të njerëzve të thjeshtë nëpër takime; që të mbajnë rregullin ose të largojnë kundërshtarët; që të të sugjerojnë përgjigjet e duhura për pyetjet ose kundërshtimet; që të ndihmojnë besimtarët të braktisin zakonet mëkatare.

Që të të mbrojnë nga aksidentet, stuhitë apo fatkeqësitë natyrore; nga insektet, kafshët e egra dhe infeksionet; nga armiqtë e dërguar nga Satani ose sulmet e drejtpërdrejta djallëzore. Engjëjt mund të shpërqëndrojnë armiqtë e tu, duke bërë që në çastet e rrezikut prania jote të mos shihet dhe të jetë më i thjeshtë largimi (Lluka 4:30). Për nevojat e tua vetjake. Që të mbrojnë të dashurit e tu dhe të dërgojnë persona në ndihmë të tyre; që të sjellin ndërmend gjëra në kujtesën tënde; që të të japin fuqinë fizike për një punë ose që të kujdesen për të korrat dhe bagëtinë tënde (Malakia 3:11). Ne kemi paraqitur vetëm një listë të situatave në të cilat ti mund të kesh nevojë për ndihmën e engjëjve. Perëndia Atë, Perëndia Bir dhe Perëndia Frymë mund të veprojnë drejtpërdrejt, por shpesh zgjedhin të përdorin edhe engjëjt. Falënderoje Perëndinë për këtë ndihmë sa herë që ndjen se engjëjt kanë ndërhyrë.