jump to navigation

9. Ringjallja truprore e Krishtit

Postuar tek: Përgjigjet për Dëshmitarët e Jehovait më: 12, 20, 2007

DJ-tĂ« mohojnĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«n biblike tĂ« ringjalljes trupore tĂ« Jezu Krishtit. Ata thonĂ« se Ai nuk u ringjall me njĂ« trup fizik, por vetĂ«m me atĂ« qĂ« ata e quajnĂ« “trup prej fryme” (nĂ« anglisht, a spirit body). Ai u ngjall vetĂ«m si “njĂ« krijesĂ« fryme e fuqishme” (nĂ« anglisht, a mighty spirit creature).

KĂ«shtu ata thonĂ« se kur u ringjall, Ai nuk kishte njĂ« trup real, por vetĂ«m njĂ« “trup prej fryme”. Kjo na bĂ«n qĂ« menjĂ«herĂ« tĂ« ngremĂ« pyetjen: “AtĂ«herĂ« nĂ« çfarĂ« mĂ«nyre iu paraqit Ai dishepujve tĂ« Tij?” DJ-tĂ« pĂ«rgjigjen, pa dhĂ«nĂ« qoftĂ« edhe njĂ« fragment prove prej BiblĂ«s qĂ« ta mbĂ«shtetin besimin e tyre, se nĂ« shfaqjet e Tij pas ringjalljes Ai thjesht u materializua nĂ« trup vetĂ«m pĂ«r njĂ« kohĂ« tĂ« shkurtĂ«r, nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« dishepujt e Tij tĂ« mundĂ« ta shihnin dhe tĂ« besonin. Ata thonĂ« se ishte vetĂ«m ngaqĂ« Thomai refuzoi tĂ« besonte, qĂ« Jezui u shfaq nĂ« njĂ« trup tĂ« ngjashĂ«m me atĂ« nĂ« tĂ« cilin Ai vdiq.

Kur u kĂ«rkohet tĂ« shpjegojnĂ« se çfarĂ« mendohet sipas tyre t’i ketĂ« ndodhur trupit tĂ« Krishtit qĂ« ndodhej nĂ« varr, DJ-tĂ« nuk kanĂ« asnjĂ« pĂ«rgjigje. Duket se askush prej tyre nuk e di se çfarĂ« ndodhi me tĂ«. Por nĂ« historinĂ« e tyre ata kanĂ« dalĂ« me disa ide tĂ« çuditshme. NĂ« librin e tyre Po afron koha (The time is at hand), nĂ« faqen 129, ata thonĂ«: “…nĂ«se ai [trupi i Krishtit] u shpĂ«rbĂ« nĂ« gaze apo nĂ«se ruhet akoma diku si pĂ«rmendore e madhe e dashurisĂ« sĂ« PerĂ«ndisĂ«, bindjes sĂ« Krishtit dhe shpengimit tonĂ«, askush nuk e di”. Dhe nĂ« botimin e vitit 1953 tĂ« librit tĂ« tyre Sigurohu pĂ«r gjithçka (Make sure of all things), nĂ« faqen 314, thuhet: “Ai [Krishti] thjesht u materializua nĂ« mish e gjak nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« tĂ« shihej dhe tĂ« besohej”. KĂ«to janĂ« ide pa bazĂ« a mbĂ«shtetje nĂ« BibĂ«l.

DJ-të përpiqen t’i faktojnë besimet e tyre duke u munduar të kapen pas vargjeve të ndryshme të Shkrimeve. Por mjerisht, siç do ta shohim, interpretimet që ata u bëjnë këtyrë vargjeve janë të gabuara. Do t’i shqyrtojmë këto një nga një.

Ata mundohen tĂ« kapen pas 1 Kor. 15:44,45: “Mbillet trup natyror dhe ringjallet trup frymĂ«ror. Ka trup natyror, ka edhe trup frymĂ«ror. KĂ«shtu edhe Ă«shtĂ« shkruar: «Njeriu i parĂ«, Adami, u bĂ« shpirt i gjallĂ«; por Adami i fundit Ă«shtĂ« FrymĂ« qĂ« jep jetë»”. Ata nxjerrin pĂ«rfundimin se Krishti nuk kishte njĂ« trup real, por njĂ« trup jofizik “prej fryme”, qĂ« kur u ringjall, Ai ishte njĂ« person prej fryme.

Por nuk Ă«shtĂ« kjo ajo qĂ« kĂ«to vargje thonĂ« nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«. SĂ« pari, vargjet flasin rreth njĂ« trupi frymĂ«ror. Ky nuk Ă«shtĂ« njĂ« “trup prej fryme” por njĂ« trup frymĂ«ror, bile njĂ« trup. Trupi frymĂ«ror i Krishtit ishte trupi qĂ« Ai kishte kur u ringjall. Ai u ngrit sĂ«rish me njĂ« trup frymĂ«ror, dhe jo si njĂ« person prej fryme. Trupi i Tij pas ringjalljes ishte thjesht njĂ« formĂ« e pavdekshme e trupit qĂ« Ai kishte para se tĂ« vdiste. Ky ishte i njĂ«jti trup. Vini re pĂ«rsĂ«ritjen e fjalĂ«s trup nĂ« vargun 44: “Mbillet trup…ringjallet trup…” - tĂ« dyja herĂ«t fjala trup i referohet tĂ« njĂ«jtĂ«s gjĂ«, trupit fizik. Ajo qĂ« mbillet Ă«shtĂ« ajo gjĂ« qĂ« ringjallet. Vargu 42 thotĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ«: “Trupi mbillet nĂ« prishje dhe ringjallet nĂ« paprishje”. KĂ«tu kemi tĂ« njĂ«jtĂ«n kryefjalĂ«, fjalĂ«n trupi pĂ«r tĂ« dyja veprimet - mbjelljen dhe ringjalljen. Ă«shtĂ« i njĂ«jti trup. Trupi qĂ« vdes e varroset Ă«shtĂ« trupi qĂ« ringjallet e ngrihet sĂ« vdekuri.

SĂ« dyti, duke u munduar tĂ« kapen pas pjesĂ«s sĂ« dytĂ« tĂ« vargut 45, DJ-tĂ« pretendojnĂ« se Krishti ishte njĂ« frymĂ« pas ringjalljes sĂ« Tij, d.m.th. qĂ« Ai nuk kishte njĂ« trup real. SidoqoftĂ«, vargu 45 nuk ka tĂ« bĂ«jĂ« me tĂ« pasurit apo tĂ« munguarit e formave tĂ« jashtme, trupore dhe fizike, qoftĂ« kjo pĂ«r rastin e Adamit apo atĂ« tĂ« Krishtit. KĂ«tu bĂ«het fjalĂ« pĂ«r llojin e jetĂ«s qĂ« ata kishin nĂ« brendĂ«si tĂ« tyre. “Adami u bĂ« shpirt i gjallĂ«”, qĂ« jepet me fjalĂ«n greke psyche. Kjo nuk do tĂ« thotĂ« se ai nuk kishte trup, diçka qĂ« ai sigurisht qĂ« e kishte. NĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n mĂ«nyrĂ«, fraza qĂ« thotĂ« se Krishti “Ă«shtĂ« FrymĂ« qĂ« jep jetĂ«”, qĂ« jepet me fjalĂ«n greke pneuma, bĂ«n fjalĂ« pĂ«r jetĂ«n qĂ« Krishti kishte nĂ« brendĂ«si tĂ« Tij, jetĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« frymĂ«rore, dhĂ«nĂ« prej PerĂ«ndisĂ«, atĂ« lloj jete qĂ« Ă«shtĂ« burimi i jetĂ«s frymĂ«rore tĂ« besimtarĂ«ve. Kjo nuk do tĂ« thotĂ« se Ai nuk kishte trup. DJ-tĂ« nuk kanĂ« asnjĂ« tĂ« drejtĂ« tĂ« thonĂ« nĂ« bazĂ« tĂ« vargut 45 se Krishti nuk kishte trup pas ringjalljes. NĂ« fakt gjithĂ« mĂ«simi i kapitullit 15 tek 1 Korintasit ka tĂ« bĂ«jĂ« me ringjalljen e trupit.

Ata duan tĂ« kapen gjithashtu edhe te 1 Pjetri 3:18: “…U vra nĂ« mish, por u ngjall nga Fryma”. Origjinali nĂ« greqisht kĂ«tu Ă«shtĂ« paksa i paqartĂ« dhe kĂ«shtu nĂ« disa versione ky varg pĂ«rkthehet kĂ«shtu: “…por u ngjall nĂ« frymĂ«” dhe DJ-tĂ« e pĂ«rdorin kĂ«tĂ« version tĂ« thonĂ« se Krishti ishte frymĂ« kur u ngrit sĂ«rish. SidoqoftĂ« pĂ«rkthimi nga Diodati i Ri “…por u ngjall nga Fryma” Ă«shtĂ« njĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« shprehuri mjaft e pranueshme. Me fjalĂ« tĂ« tjera kjo Ă«shtĂ« njĂ« referencĂ« qĂ« na flet pĂ«r FrymĂ«n e ShenjtĂ« qĂ« e ringjalli Krishtin sĂ« vdekuri. NĂ« fakt interpretimi i DJ-ve Ă«shtĂ« njĂ« tallje me mĂ«simin e BiblĂ«s. NĂ«se ata besojnĂ« se fraza do tĂ« thotĂ« qĂ« Krishti ishte frymĂ«, atĂ«herĂ« duhet tĂ« vazhdojnĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtin interpretim dhe tĂ« nxjerrin, pĂ«r shembull, pĂ«rfundimin se, pĂ«r kĂ«tĂ« arsye, tĂ« gjithĂ« besimtarĂ«t romakĂ« tĂ« cilĂ«ve Pali po u shkruante nĂ« letrĂ«n e tij ishin gjithashtu frymĂ«ra, se nuk kishin trupa. Sepse te Rom 8:9 ai u thotĂ« atyre: “…ju nuk jeni mĂ« nĂ« mish, por nĂ« FrymĂ«…” (apo, nĂ« frymĂ«). NĂ«se ata nuk kishin trupa, ky do tĂ« ishte absurditet.

Ata mundohen tĂ« kapen edhe pas 1 Kor. 15:50: “…mishi dhe gjaku nuk mund tĂ« trashĂ«gojnĂ« mbretĂ«rinĂ« e PerĂ«ndisĂ«”. Ata prapĂ« pĂ«rfundojnĂ« duke thĂ«nĂ« se Krishti, pas ringjalljes sĂ« Tij, nuk kishte njĂ« trup fizik. SidoqoftĂ«, fraza “mishi dhe gjaku” kĂ«tu u referohet trupave tanĂ« nĂ« gjendjen e tanishme natyrale, tĂ« prishshme, tĂ« dobĂ«t dhe tĂ« vdekshme ashtu siç na thotĂ« edhe pjesa e dytĂ« e vargut: “…as prishja nuk mund tĂ« trashĂ«gojĂ« paprishjen”. Me fjalĂ« tĂ« tjera, trupat tanĂ« nĂ« kĂ«tĂ« gjĂ«ndje qĂ« ndodhen tani, pĂ«rderisa nuk kanĂ« ndryshuar pĂ«r sa i pĂ«rket anĂ«s cilĂ«sore, pĂ«rderisa nuk janĂ« kthyer nĂ« trupa frymĂ«rorĂ«, nuk kanĂ« pĂ«r tĂ« trashĂ«guar mbretĂ«rinĂ« e PerĂ«ndisĂ«. Por pas ringjalljes, kur tĂ« kemi trupat frymĂ«rorĂ«, ne, me kĂ«ta trupa, do tĂ« trashĂ«gojmĂ« mbretĂ«rinĂ« e PerĂ«ndisĂ«.

Krishti kishte një trup fizik pas ringjalljes së Tij

Nëse shqyrtojmë me kujdes DhR-në, duke vëzhguar të gjitha faktet që gjejmë atje, duket qartë se Krishti u ringjall trupërisht dhe se ishte pikërisht ai trup që vdiq dhe u varros trupi që u ringjall ditën e tretë.

NĂ« shĂ«rbimin e hershĂ«m tĂ« Tij, Jezui foli pĂ«r ringjalljen e trupit tĂ« Tij. Te Gjoni 2:19-22 Ai u thotĂ« judenjve: “ShkatĂ«rroni kĂ«tĂ« tempull dhe unĂ« pĂ«r tri ditĂ« do ta ngre pĂ«rsĂ«ri”. Ata e keqkuptuan dhe kujtuan se Ai po i referohej Tempullit nĂ« Jeruzalem, gjĂ« qĂ« e kuptojmĂ« nga pĂ«rçmimi qĂ« ata treguan nĂ« pĂ«rgjigjen e tyre ndaj kĂ«tyre fjalĂ«ve tĂ« Tij. Por Gjoni, nĂ« vargjet 21 e 22, na shpjegon se pĂ«r çfarĂ« e kishte fjalĂ«n Ai: “Por Ai fliste pĂ«r tempullin e trupit tĂ« vet. Kur, mĂ« pas, Ai ishte ringjallur prej sĂ« vdekuri, dishepujt e vet u kujtuan se Ai kĂ«tĂ« ua kishte thĂ«nĂ«”. Gjoni na e thotĂ« qartĂ« se Krishti po fliste pĂ«r trupin e Tij fizik dhe thotĂ« madje edhe vetĂ« se kĂ«shtu e kuptuan edhe dishepujt e Tij.

NĂ« mjaft nga shfaqjet e Tij pas ringjalljes, Jezui bĂ«ri çmos qĂ« t’u vĂ«rtetonte dishepujve se Ai vĂ«rtet dhe me gjithĂ« mend ishte ringjallur fizikisht. NĂ« mbrĂ«mjen e ditĂ«s sĂ« ringjalljes, te Lluka 24:36-44, ata bĂ«nĂ« tĂ« njĂ«jtin gabim qĂ« bĂ«jnĂ« edhe DJ-tĂ«, kur menduan se po shihnin njĂ« hije, njĂ« frymĂ« apo shpirt. Duket qartĂ« qĂ« ata nuk besonin akoma se Ai do tĂ« ngrihej sĂ«rish. “Ai u tha atyre: «Pse jeni shqetĂ«suar dhe pse nĂ« zemrat tuaja po lindin dyshime? Shikoni duart e mia dhe kĂ«mbĂ«t e mia, sepse unĂ« jam. MĂ« prekni dhe shikoni, sepse njĂ« frymĂ« nuk ka mish e eshtra, si po shihni se unĂ« kam!» Dhe si tha kĂ«tĂ« Ai u tregoi atyre duart dhe kĂ«mbĂ«t. Por duke qenĂ« se ende nuk besonin prej gĂ«zimit dhe ishin tĂ« çuditur, ai u tha atyre: «A keni kĂ«tu diçka pĂ«r tĂ« ngrĂ«nĂ«?» Dhe ata i dhanĂ« njĂ« pjesĂ« peshku tĂ« pjekur dhe njĂ« huall mjalti. Dhe ai i mori dhe i hĂ«ngri para tyre”.

Vini re fjalĂ«t e Tij: “MĂ« prekni dhe shikoni, sepse njĂ« frymĂ« nuk ka mish e eshtra, si po shihni se unĂ« kam!” Ai kishte eshtra. Eshtra. Eshtrat janĂ« eshtra, dhe kjo nuk diskutohet. Ishin reale e solide, jo frymĂ«. Ai u kĂ«rkoi t’i shihnin duart dhe kĂ«mbĂ«t e Tij. Duket qĂ« ato akoma kishin shenjat e plagĂ«ve tĂ« kryqĂ«zimit. Ai i pĂ«rdori kĂ«to shenja si fakte pĂ«r t’u vĂ«rtetuar atyre se ishte vĂ«rtet Ai, dora vetĂ«, vĂ«rtet i ringjallur prej sĂ« vdekuri. Madje, pĂ«r t’ua vĂ«rtetuar kĂ«tĂ« atyre, Ai shkoi edhe mĂ« tutje dhe u kĂ«rkoi diçka pĂ«r tĂ« ngrĂ«nĂ«. Ata i dhanĂ« pak peshk - ushqim tĂ« vĂ«rtetĂ« solid - dhe Ai e hĂ«ngri atĂ« nĂ« prani tĂ« tyre. Ă«shtĂ« me rĂ«ndĂ«si tĂ« vĂ«mĂ« re se Jezui e bĂ«ri kĂ«tĂ« dhe tha kĂ«to fjalĂ« si prova qĂ« vĂ«rtetonin se Ai vĂ«rtet ishte ringjallur nĂ« trup fizik dhe se ky trup ishte i njĂ«jti trup qĂ« ishte kryqĂ«zuar. NĂ«se trupi i Tij nuk do tĂ« ishte ringjallur me tĂ« vĂ«rtetĂ« dhe nĂ«se Ai ishte materializuar nĂ« njĂ« trup fizik vetĂ«m pĂ«r momentin, atĂ«herĂ« detyrohemi tĂ« nxjerrim pĂ«rfundimin se, kĂ«tu, Jezui ishte fajtor pĂ«r njĂ« mashtrim flagrant, se qĂ«llimisht Ai bĂ«ri qĂ« dishepujt e Tij tĂ« besonin diçka qĂ« nuk ishte e vĂ«rtetĂ«. Ky do tĂ« ishte njĂ« mashtrim sepse kĂ«shtu dishepujt sigurisht se do tĂ« besonin se Ai ishte ringjallur me tĂ« vĂ«rtetĂ« fizikisht. Por dihet se sigurisht ne nuk besojmĂ« qĂ« Jezui ishte mashtrues.

Te Gjoni 20:24-29 na tregohet pĂ«r mosbesimin e Thomait dhe çfarĂ« bĂ«ri Jezui pĂ«r kĂ«tĂ«. Thomai nuk pati qenĂ« prezent kur Jezui iu shfaq pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« dishepujve dhe u betua se nuk do tĂ« besonte pĂ«r sa kohĂ« qĂ« nuk kishte vĂ«nĂ« gishtin e tij mbi shenjat e plagĂ«ve qĂ« gozhdĂ«t kishin lĂ«nĂ« nĂ« duart e Jezuit, dhe dorĂ«n mbi plagĂ«n nĂ« brinjĂ«n e Tij. Zoti iu paraqit atyre pas njĂ« jave dhe Ai madje e ftoi me qĂ«llim Thomain tĂ« bĂ«nte pikĂ«risht atĂ« qĂ« kishte kĂ«rkuar tĂ« bĂ«nte. Tek vargu 27 lexojmĂ« se Ai i thotĂ« Thomait: “VĂ«re gishtin kĂ«tu dhe shiko duart e mia; shtrije edhe dorĂ«n dhe vĂ«re nĂ« brinjĂ«n time; dhe mos ji mosbesues, por besues!” PĂ«rsĂ«ri, Jezui i tregon plagĂ«t fizike qĂ« akoma ishin mbi trupin e Tij si provĂ« qĂ« vĂ«rtetonte se vĂ«rtet Ai ishte ringjallur fizikisht.

Në një rast tjetër për të cilin na flitet te Gjoni 21:1-14, kur dishepujt po peshkonin në Detin e Tiberiadës, Jezui u shfaqet edhe pse në fillim ata nuk e njohën dhe bëri një mrekulli për t’u vërtetuar se ishte vërtet Ai vetë. Më vonë, ata të gjithë u ulën në breg të liqenit dhe hëngrën të gjithë bukë dhe peshk për mëngjez. Përsëri, Ai e bëri këtë për ta vërtetuar ringjalljen e Tij fizike.

Te Marku 16:1-8 na tregohet pĂ«r vizitĂ«n e grave te varri. Vini re fjalĂ«t e engjĂ«llit nĂ« vargun 6: “Mos u trembni! Ju kĂ«rkoni Jezusin Nazareas qĂ« ka qenĂ« kryqĂ«zuar; Ai u ringjall, nuk Ă«shtĂ« kĂ«tu; ja vendi ku e kishin vĂ«nĂ«…”. EngjĂ«lli deklaroi se Ai ishte ringjallur dhe i ftoi gratĂ« tĂ« shihnin tek vendi ku kishte qenĂ« mĂ« parĂ« trupi i Tij. Trupi nuk ndodhej mĂ« atje. KĂ«tĂ« na e thotĂ« edhe Gjoni te Gjoni 20:3-9. Kur ai dhe Pjetri shkuan te varri, u futĂ«n brenda dhe panĂ« se trupi nuk ndodhej mĂ« atje, por rrobat e varrit ndodheshin akoma atje (vargjet 6 dhe 7). EngjĂ«lli pĂ«rdori qartĂ« faktin qĂ« trupi nuk ndodhej mĂ« atje si njĂ« provĂ« pĂ«r tĂ« vĂ«rtetuar se ky trup ishte ringjallur. NĂ«se trupi nuk ishte ringjallur me tĂ« vĂ«rtetĂ«, atĂ«herĂ« mungesa e tij nĂ« varr nuk do tĂ« vĂ«rtetonte asgjĂ«. Ai thjesht mund tĂ« ishte vjedhur, pĂ«r shembull. KĂ«shtu pra, engjĂ«lli nuk mund tĂ« shpallte se trupi ishte ringjallur thjesht duke u mbĂ«shtetur nĂ« faktin se ai nuk gjendej atje. Pra, ose engjĂ«lli po i mashtronte, ose ai pĂ«r vete ishte gĂ«njyer, ose thjesht po thoshte tĂ« vĂ«rtetĂ«n, qĂ« trupi i Jezuit ishte ringjallur vĂ«rtet fizikisht. Dhe kĂ«tu lind pyetja: “NĂ«se Jezui nuk u ringjall fizikisht, atĂ«herĂ«, çfarĂ« ndodhi vallĂ« me trupin e Tij? Ku ishte trupi? Pse nuk ndodhej mĂ« nĂ« varr?”

SĂ« fundi, Ă«shtĂ« diçka interesante kur sheh qĂ« Lluka thotĂ« te Veprat 1:3 se Krishti, pas ringjalljes sĂ« Tij, iu paraqit dishepujve “me shumĂ« prova bindĂ«se” tĂ« cilat vĂ«rtetonin se Ai ishte i gjallĂ«. Duket qartĂ«, dishepujt nuk kishin nevojĂ« tĂ« bindeshin mĂ« pĂ«r vĂ«rtetĂ«sinĂ« e kĂ«tij fakti, qĂ« Ai ishte vĂ«rtet i gjallĂ«, pasi mbaroi periudha 40-ditore gjatĂ« sĂ« cilĂ«s Ai iu paraqit atyre pas ringjalljes. Vini re qĂ« Ă«shtĂ« Lluka, njĂ« mjek (pra jo njĂ« sylesh qĂ« mashtrohet lehtĂ«) ai qĂ« e shkruan kĂ«tĂ«. NjĂ« mjek do tĂ« ishte njeriu i parĂ« qĂ« do ta vinte nĂ« dyshim faktin se Krishti ishte ringjallur. Por kĂ«tu, shohim se Lluka kishte dĂ«gjuar prova tĂ« mjaftueshme nga dishepujt tĂ« cilat kishin mjaftuar pĂ«r ta bindur atĂ« vetĂ«.

Trupi që kishte Krishti pas ringjalljes

Siç e kemi thënë edhe më sipër, trupi i Krishtit pas ringjalljes ishte thjesht një formë e pavdekshme e trupit që Ai kishte pasur para vdekjes së Tij. Trupi i Tij pas ringjalljes kishte disa karakteristika interesante. Ai ishte një trup fizik, material, i fortë (Lluka 24:39), Ai mund të hante (Lluka 24:42; Gjoni 21:13,15) por Ai edhe mund të shfaqej dhe zhdukej (Gjoni 20:19,26; Lluka 24:31).

Pyetje të cilave DJ-të duhet t’u gjejnë përgjigje

Nëse është e vërtetë që Jezui nuk u ringjall trupërisht, atëherë DJ-ve u dalin disa pyetje shumë të vështira, për të cilat ata nuk kanë përgjigje:

1. ÇfarĂ« ndodhi me trupin? Pse nuk u gjend nĂ« varr? Ku ishte? Pse askush nuk mundi ta gjente mĂ« pas? U kĂ«rkoj tĂ« gjithĂ« DJ-ve qĂ« lexojnĂ« kĂ«tĂ« libĂ«r t’i pĂ«rgjigjen kĂ«saj pyetjeje: “ÇfarĂ« ndodhi me trupin e Krishtit?”

2. Nëse Krishti nuk ishte ngjallur vërtet, atëherë përse u shqetësuan aq shumë farisenjtë? Ata hapën se dishepujt e kishin grabitur trupin (Mat. 28:11-15). Pse nuk mundën ata ta vërtetonin me fakte dhe prova këtë pretendim që kishin? Në fakt, si ka mundësi që dishepujt ta kishin grabitur trupin, kur te varri kishte rojë gjatë gjithë kohës, rojë që ishte vënë atje posaçërisht që trupi të mos vidhej (shih tek Mat. 27:62-66)? Ishte e pamundur që dishepujt ta vidhnin trupin. Për më tepër, ata nuk ishin në një gjendje të tillë psikologjike që të arrinin ta bënin këtë. Ata ishin krejtësisht të dërrmuar; kishin humbur të gjitha shpresat; kishin marrë arratinë kur Krishtin po e merrnin për t’i bërë gjyqin; i kishte zënë tmerri dhe ishin fshehur prapa dyerve të kyçura nga frika se mos u merrnin edhe atyre jetën (Gjoni 20:19). Kështu, nëse ata nuk e vodhën trupin, ç’u bë me të? Varri ruhej. Po, ku ishte trupi? Si doli ai nga varri? Ringjallja trupore e Krishtit mund të hidhej poshtë mjaft lehtë nga judenjtë, thjesht duke nxjerrë para syve të të gjithëve trupin e vdekur të Tij. Pse nuk e bënë këtë judenjtë?

3. Pse ishte bosh varri? Pse ishin lënë rrobat e varrit në varr? Pse Jezui kishte akoma shenjat e plagëve të kryqëzimit mbi trupin e Tij kur u shfaq? Nëse Ai thjesht ishte materializuar në trup, nuk ishte nevoja aspak për këto shenja, ata do të kishin arritur ta njihnin Atë edhe pa to.

Pse dishepujt nuk e njohën Atë në disa raste?

DJ-tĂ« duan tĂ« kapen pas faktit se nĂ« disa nga shfaqjet e Tij pas ringjalljes, dishepujt dhe gratĂ« duket se nuk e njohĂ«n Jezuin. “PĂ«r kĂ«tĂ«,” - thonĂ« ata, - “trupi nĂ« tĂ« cilin Ai u materializua nĂ« ato raste ishte njĂ« trup tjetĂ«r.” Le t’i shqyrtojmĂ« ato raste.

1. Te Gjoni 21:1-14 dishepujt në fillim nuk e njohën Atë (v4). Pse vallë? Ata kishin qenë duke peshkuar për tërë natën, kështu, duket që ata nuk e prisnin që Ai t’u shfaqej para syve. Kjo nuk ishte diçka që ata prisnin të ndodhte. Ishte herët në mëngjes dhe dita akoma nuk kishte zbardhur mirë. Ata ishin akoma mbi varkë, pra akoma ndodheshin larg bregut, nga ku Jezui po i thërriste, për këto arsye ata nuk mund ta dallonin qartë Atë. Por shih reagimin e tyre të menjëhershëm kur e kuptuan se ishte Ai (v7,8). Kur dolën në breg ata e dinin se ishte Ai dhe as që e vunë këtë në dyshim.

2. Te Lluka 24:13-35 dy nga dishepujt po ecnin rrugës për në Emaus dhe gjatë rrugës Zoti i takon. Shkrimi nuk na thotë se ata nuk e njohën, por na thotë se sytë e tyre u penguan që të mos e njihnin (v16), diçka krejt tjetër kjo. Kjo ishte diçka që ua bëri Perëndia, në mënyrë që t’u mësonte më parë diçka. Pas bisedës që vijoi, Ai më në fund theu bukën me ta (v30-31) dhe pikërisht në këtë moment sytë e tyre u hapën dhe ata e njohën. Vini re përsëri, nuk na thuhet se Jezui ndryshoi formën e Tij në mënyrë që ata ta njihnin, na thuhet se sytë iu çelën dhe, pa u dashur që Ai të ndryshonte aspak, ata e njohën. I gjithë ky pasazh nuk vë aspak në dyshim paraqitjen fizike të Jezuit, ai na tregon se sytë e tyre u penguan që të mos e njihnin Atë, gjë kjo krejt e ndryshme. Paraqitja e Tij ishte e tillë sa ata vërtet e njohën menjëherë pasi sytë e tyre u hapën. Pikërisht mbi këtë bazë duhet të interpretojmë fjalët që na jepen te Marku 16:12 për shfaqjen e Jezuit ndaj këtyre njerëzve në një formë të ndryshme. Problemi qëndronte te vetë këta njerëz, në faktin që sytë e tyre u penguan që të mos arrinin ta njihnin Atë dhe jo në paraqitjen e Tij fizike, pasi ata e njohën Atë menjëherë sapo u hapën sytë e tyre. Për sa kohë që sytë e tyre nuk ishin të hapur, sigurisht që Ai do t’u dukej i ndryshëm.

3. Te Gjoni 20:1-18 lexojmë se si Maria Magdalena takoi Zotin e ringjallur dhe nuk e kuptoi se ishte Jezui (v14). Pse vallë? Ngaqë Ai nuk kishte të njëjtin trup dhe dukej ndryshe? Jo! Le t’i shqyrtojmë faktet: Ishte shumë herët në mëngjes, akoma e errët (v1); Maria po qante dhe natyrisht ishte e dëshpëruar dhe e çoroditur (v11); ajo po dridhej, e tmerruar dhe e habitur, dhe kishte frikë (Marku 16:8); shikimin duhej ta kishte të paqartë prej lotëve; ajo nuk besonte se Ai do të ringjallej (shih tek Marku 16:3) dhe kështu as që i shkonte në mendje se njeriu që ndodhej atje pranë mund të ishte Zoti. Ajo thjesht mendoi se Ai ishte dikush tjetër, kopshtari. Nuk na thuhet ashtu si kanë pretenduar DJ-të gjatë historisë së tyre, se Ai iu shfaq asaj si kopshtari (shih librin e tyre Po afron koha (The time is at hand), faqe 128), na thuhet se ajo vetë mendoi se ishte kopshtari. Tek vargu 14 na thuhet se ajo u suall prapa dhe pa Atë, pra duket që ajo nuk ishte përqëndruar te Ai, por te fakti që trupi nuk ndodhej më atje; vargu 16 na e bën të qartë se asaj iu desh të kthehej përsëri kur Ai i foli për herë të dytë, kështu, përsëri ajo nuk ishte përqëndruar te Ai. POR kur Ai e thirri me emër, ajo e njohu menjëherë! Dhe kërkoi të mbahej pas Tij (vargu 17, shih edhe tek Mateu 28:9), pra duket që tek Ai ajo pa të njëjtin Jezu që kishte njohur më parë. Ajo e dalloi nga toni i zërit të Tij dhe nga paraqitja e Tij fizike.

Ringjallja trupore e Krishtit është shtylla e Krishterimit

1 Korintasit 15 na e bën të qartë se ringjallja e Krishtit është baza e besimit tonë. Ringjallja është e një rëndësie parësore për besimin, po aq e rëndësishme sa edhe vdekja e Krishtit (v3-4). Nesë Krishti nuk është ringjallur, atëherë besimi ynë është i kotë, feja jonë është boshe dhe predikimi ynë është i padobi (v14,17). Nëse Krishti nuk është ringjallur, atëherë ne jemi dëshmitarë të rremë dhe mashtrues, sepse themi se Ai vërtet u ngrit sërish prej së vdekuri (v15). Nëse Krishti nuk është ringjallur, atëherë të gjithë ata që vdiqën duke besuar në Të janë të humbur dhe jetuan për të besuar më kot një gënjeshtër (v18). Vërtet, atëherë ne, në mes të gjithë njerëzve, do të ishim më të mjerët dhe do të ishim bërë për të të ardhur keq (v19). Nëse Krishti nuk është ringjallur, atëherë ne nuk kemi si të shpallemi të drejtë nga Perëndia (Rom. 4:25).

Ky kapitull na mëson gjithashtu se ashtu si Krishti u ngrit trupërisht prej varrit, atëherë po kështu do të ndodhë me ne si besimtarë (v20,21). Ai është fryti i parë! Ringjallja e Tij na jep sigurinë dhe shpresën për ringjalljen tonë të ardhme. Vini re këtë gjë: ringjallja jonë trupore është garantuar me ringjalljen trupore të Krishtit. Pa ringjalljen e Tij, ne nuk kemi shpresë se do të ringjallemi trupërisht. Dhe, kuptohet qartë, meqë ringjallja e Krishtit na tregon tipin e ringjalljes, atëherë edhe ne, kur të ringjallemi, do të kemi të njëjtin lloj trupi, ashtu siç e kishte Ai pas ringjalljes së Tij, pikërisht ashtu si Ai kishte të njëjtin trup që ne kemi tani, gjatë jetës së Tij tokësore. Siç e kemi parë edhe më sipër, trupi i Tij pas ringjalljes ishte një trup fizik. Ishte një trup frymëror, por sidoqoftë fizik gjithashtu, dhe ishte i njëjti trup që vdiq dhe u varros. Prandaj, në ringjalljen e ardhme të besimtarëve, trupat tanë do të ringjallen si trupa frymërorë dhe megjithatë fizikë gjithashtu.

Ne jemi shpĂ«tuar duke besuar nĂ« ringjalljen (dhe vdekjen) e Krishtit. Tek RomakĂ«t 10:9 thuhet: “Po tĂ« rrĂ«fesh me gojĂ«n tĂ«nde Zotin Jezus, dhe po tĂ« besosh nĂ« zemrĂ«n tĂ«nde se PerĂ«ndia e ngjalli prej sĂ« vdekurish, do tĂ« shpĂ«tohesh”.

Të mjerët DJ-ë që nuk besojnë se Ai u ringjall trupërisht! Ata nuk kanë asnjë shpresë për një ringjallje të ardhme trupore; shpëtimi dhe shpallja e tyre si të drejtë varet nëse besojnë këtë, të cilën ata, për të zezën e tyre, nuk e besojnë. Mes gjithë njerëzve ata janë më të mjerët, për të cilët të vjen keq; ata nuk kanë asnjë shpresë në një Zot të ringjallur dhe të gjallë që mposhti tmerrin e vdekjes; asnjë rrugë që tani të njohin sigurinë, gëzimin, ngushëllimin dhe shpresën që sjell ky besim!

Share|