jump to navigation

Po Ferri?

Postuar tek: Pergjigjet per Deshmitaret e Jehovait

DJ-tĂ«, sĂ« bashku me sekte tĂ« tjera, mohojnĂ« faktin qĂ« njerĂ«zit do tĂ« jenĂ« tĂ« vetĂ«dijshĂ«m nĂ« ferr. Ata thonĂ« se PerĂ«ndia Ă«shtĂ« kaq i dashur sa nuk mund t’i dĂ«rgojĂ« njerĂ«zit pĂ«rjetĂ«sisht nĂ« njĂ« vend mundimesh, nuk ka kurrĂ« mundĂ«si qĂ« Ai tĂ« mundĂ« ta bĂ«jĂ« kĂ«tĂ«. NĂ« librin e tyre Lajmi i mirĂ« i cili na bĂ«n tĂ« lumtur, tek faqet 105, 106 dhe 110, lexojmĂ« sa mĂ« poshtĂ« vijon: “MĂ«simi pĂ«r mundimet e ferrit Ă«shtĂ« shumĂ« larg nga ajo qĂ« ka mĂ«suar Jezui… Sipas BiblĂ«s PerĂ«ndia vetĂ«m njerĂ«zit e lig qĂ« s’pendohen do t’i dĂ«nojĂ« pĂ«rgjithmonĂ« - por jo me mundime tĂ« pĂ«rhershme, por nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« mĂ«shirshme, ashtu qĂ« ekzistimin e tyre do ta shfaros pĂ«rgjithmonĂ«… PerĂ«ndiu aq i mĂ«shirshĂ«m kurrĂ« nuk do tĂ« lejonte qĂ« shpirtrat pĂ«rgjithmonĂ« tĂ« mundohen”.

Ky lloj arsyetimi është, sigurisht, arsyetim i emocionuar dhe racionalist. Problemi qëndron në faktin që këta njerëz lexojnë Shkrimet pasi kanë marrë një vendim në mendjen e tyre se nuk kanë për t’i besuar një gjëje të tillë, kështu ata lexojnë Shkrimet me paragjykim dhe me syze të ngjyrosura. Ata zgjedhin atë që duan të besojnë dhe çfarë nuk duan të besojnë. Ata parapëlqejnë të besojnë se pasazhe të Shkrimeve që flasin për këtë çështje nuk duhet të interpretohen tekstualisht dhe kështu ndjekin një vijë arsyetimi që u heq këtyre Shkrimeve gjithë kuptimin e tyre.

Ata besojnĂ« se Shkrimet flasin pĂ«r GehenĂ«n si pĂ«r njĂ« vend tĂ« vĂ«rtetĂ« dhe se atje PerĂ«ndia do t’i dĂ«rgojĂ« tĂ« papenduarit, por, pĂ«rsĂ«ri, sipas tyre, Ai Ă«shtĂ« kaq i dashur sa nuk mund tĂ« lejojĂ« qĂ« ata tĂ« mundohen pĂ«rjetĂ«sisht. KĂ«shtu ata thonĂ« se kĂ«ta njerĂ«z do tĂ« jenĂ« tĂ« vetĂ«dijshĂ«m nĂ« mundimet e tyre vetĂ«m pĂ«r njĂ« pjesĂ« tĂ« sekondĂ«s ndĂ«rsa futen nĂ« GehenĂ«, dhe pastaj do tĂ« asgjĂ«sohen d.m.th. nuk do tĂ« ekzistojnĂ« mĂ«. Ata thonĂ« se Gehena, vendi pĂ«r tĂ« papenduarit pas Gjykimit tĂ« Fundit, qĂ« pĂ«rfaqĂ«son vdekjen e dytĂ«, Ă«shtĂ« njĂ« vend ku frymĂ«rat e njerĂ«zve nuk janĂ« tĂ« vetĂ«dijshme por shkatĂ«rrohen pĂ«rjetĂ«sisht. Shih tek faqja 89 nĂ« librin e tyre Ti mund tĂ« jetosh pĂ«rgjithmonĂ« nĂ« parajsĂ« mbi TokĂ«: “Gehena nuk Ă«shtĂ« vend i mundimeve, por Bibla e pĂ«rdor atĂ« si simbol tĂ« shkatĂ«rrimit tĂ« pĂ«rhershĂ«m”.

Në këtë kapitull do të shohim këto pikëpamje dhe do të bëjmë disa vëzhgime serioze në bazë të disa pasazheve ta caktuara të Shkrimeve.

1. DJ-tĂ« mohojnĂ« qĂ« njerĂ«zit do tĂ« jenĂ« pĂ«rjetĂ«sisht nĂ« mundime nĂ« ferr. SidoqoftĂ«, ata pranojnĂ« qĂ« ata (tĂ« 144.000-Ă«t) qĂ« do tĂ« shkojnĂ« nĂ« qiell do tĂ« gĂ«zojnĂ« pĂ«rjetĂ«sisht lumturi nĂ« praninĂ« e PerĂ«ndisĂ«. Kjo Ă«shtĂ« diçka qĂ« nuk shkon. Ka mjaft vargje ku tĂ« dyja anĂ«t vihen krahpĂ«rkrah. KĂ«shtu, nĂ«se mohojmĂ« njĂ«rĂ«n, automatikisht duhet tĂ« mohojmĂ« edhe tjetrĂ«n d.m.th. nĂ«se nuk duam tĂ« besojmĂ« nĂ« ekzistencĂ«n, pĂ«rjetĂ«sinĂ« apo mundimet e ferrit, atĂ«herĂ« nuk mund tĂ« besojmĂ« as nĂ« ekzistencĂ«n, pĂ«rjetĂ«sinĂ« dhe bekimet e parajsĂ«s. Ose, nĂ«se mohojmĂ« atĂ« qĂ« njerĂ«zit do tĂ« mundohen pĂ«rjetĂ«sisht nĂ« ferr, duhet atĂ«herĂ« tĂ« mohojmĂ« edhe faktin qĂ« besimtarĂ«t do tĂ« gĂ«zojnĂ« lumturinĂ« e pĂ«rjetshme nĂ« parajsĂ«. KĂ«to janĂ« dy gjĂ«ra qĂ«, sĂ« bashku, ose qĂ«ndrojnĂ«, ose bien. Por shohim shtrembĂ«rimin nga ndjenjat e tyre nĂ« faktin qĂ« ata duan tĂ« besojnĂ« nĂ« lumturinĂ« e pĂ«rjetshme tĂ« 144 mijĂ«ve, por jo nĂ« mundimin e ferrit pĂ«r tĂ« papenduarit. Ata thonĂ« se askush nuk e meriton tĂ« mundohet nĂ« ferr, por Ă«shtĂ« fakt se askush nuk meriton ta gĂ«zojĂ« lumturinĂ« e pĂ«rjetshme nĂ« parajsĂ«. Nuk ka asnjĂ« mĂ«katar qĂ« tĂ« meritojĂ« tĂ« shkojĂ« nĂ« parajsĂ«! Mateu 25:46 “Dhe ata do tĂ« shkojnĂ« nĂ« mundim tĂ« pĂ«rjetshĂ«m, dhe tĂ« drejtĂ«t nĂ« jetĂ«n e pĂ«rjetshme”. Ose pranoji tĂ« dyja, ose mohoji tĂ« dyja, por mos bĂ«j atĂ« qĂ« tĂ« mohosh njĂ«rĂ«n dhe tĂ« pranosh tjetrĂ«n!

2. DJ-të kapen pas vargjeve të tilla si 2 Mbret. 16:3, 17:17, 21:6; 2 Kron. 33:6 dhe Jer. 7:31 të cilat thonë se Perëndisë nuk i shkoi kurrë në mendje që ndonjëherë mund të bëhej diçka e tillë si flijimi i njerëzve në zjarr. Por, sigurisht, ky është vetëm një shembull tjetër i ekzegjezës së tyre false. Këto pasazhe flasin për flijimet e njerëzve gjatë ritualeve pagane, të njerëzve të pafajshëm, nganjëherë edhe fëmijëve, të cilët flijoheshin ndaj hyjnive pagane duke i djegur të gjallë. Këto pasazhe nuk flasin aspak për gjykimin e Perëndisë ndaj mëkatit. Ato nuk kanë të bëjnë aspak me këtë fakt të gjykimit të Perëndisë. Ato bëjnë fjalë vetëm për praktikat e lemerishme të paganizmit, të cilat Perëndia i urrente. është interesante të vëmë re që mbreti Josia bëri një përpjekje tepër të guximshme t’u jepte fund këtyre praktikave në reformat e tij (2 Mbret. 23:10).

Në përgjigje ndaj kësaj çështjeje, do t’i kërkonim lexuesit t’u referohej pasazheve të tilla si Levitiku 21:9 ku shohim gjykimin e Perëndisë në rastin kur bija e priftit bëhej prostitutë. Çfarë do të ndodhte me të? Ajo do të digjej me zjarr. Shih edhe shembuj të tjerë të ngjashëm të gjykimit të Perëndisë që jepen te Lev. 10:1-2; Numrat 11:1-3, 16:31-35, 26:8-10 dhe 2 Mbret. 1:9-15.

A do të gjykojë Perëndia?

Sot po jetojmĂ« nĂ« njĂ« kohĂ« kur njerĂ«zit, madje edhe besimtarĂ«t nganjĂ«herĂ«, e kanĂ« tĂ« vĂ«shtirĂ« tĂ« besojnĂ« nĂ« njĂ« PerĂ«ndi qĂ« gjykon. “PerĂ«ndia Ă«shtĂ« dashuri, kĂ«shtu qĂ« Ai nuk do tĂ« gjykojĂ«”, - thonĂ« ata, sikur gjithĂ« kjo tĂ« ishte shuma e gjithĂ« mesimeve biblike pĂ«r karakterin e PerĂ«ndisĂ«. Çështja qĂ«ndron kĂ«shtu: Po, ne besojmĂ« se PerĂ«ndia Ă«shtĂ« dashuri, por a nuk Ă«shtĂ« edhe i shenjtĂ« nĂ« tĂ« njejtĂ«n kohĂ«? A nuk kĂ«rkon karakteri i Tij i drejtĂ« qĂ« mĂ«kati tĂ« gjykohet? “PerĂ«ndia Ă«shtĂ« dashuri”, por a nuk kĂ«rkonte kjo dashuri e Tij qĂ« Ai tĂ« dĂ«rgonte Birin e Tij tĂ« gjykohej nĂ« vendin tonĂ« dhe tĂ« vdiste nĂ« kryq, nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« ne tĂ« mundĂ« tĂ« pĂ«rjetonim dashurinĂ« e Tij? NĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« ne tĂ« mundĂ« tĂ« gĂ«zonim dashurinĂ« e PerĂ«ndisĂ« si besimtarĂ«, Jezu Krishti DUHEJ TĂ‹ VDISTE pĂ«r mĂ«katet tona - gjykimi i PerĂ«ndisĂ« mbi mĂ«katin nuk kĂ«rkonte asgjĂ« mĂ« pak se vdekja e vetĂ« Birit tĂ« Tij.

NĂ« BibĂ«l ka shumĂ« pasazhe tĂ« cilat flasin pĂ«r zemĂ«rimin e PerĂ«ndisĂ« dhe gjykimin e Tij mbi mĂ«katin. PĂ«r shembull, RomakĂ«t 1:18,32: “Sepse zemĂ«rimi i PerĂ«ndisĂ« zbulohet nga qielli pĂ«r çdo pabesi dhe padrejtĂ«si tĂ« njerĂ«zve, qĂ« mbysin tĂ« vĂ«rtetĂ«n nĂ« padrejtĂ«si… Por ata, ndonĂ«se e kanĂ« njohur dekretin e PerĂ«ndisĂ« sipas tĂ« cilit ata qĂ« bĂ«jnĂ« gjĂ«ra tĂ« tilla meritojnĂ« vdekjen, jo vetĂ«m i bĂ«jnĂ«, por miratojnĂ« edhe ata qĂ« i kryejnĂ«”. HebrenjtĂ« 6:2 thotĂ« se gjykimi i pĂ«rjetshĂ«m Ă«shtĂ« njĂ« nga mĂ«simet themelore tĂ« besimit tĂ« krishterĂ«.

Shembuj të gjykimeve të Perëndisë

Si shembull, le të shohim gjykimin që Perëndia u dha qyteteve në fushë tek Zanafilla 18:16-19:29. Njerëzit e Sodomës dhe Gomorës ishin njerëz jashtëzakonisht të këqij, njerëz të cilët jo vetëm kishin shkuar tej pikës së pendimit për mëkatin e tyre, por, pa pikë turpi, ata qeshnin për mëkatin e tyre, në rebelim të plotë kundër Perëndisë. Perëndia nuk mund t’i duronte më mëkatin dhe rebelimin. Klithma kundër mëkatit të tyre ishte tepër e fortë. Kishte ardhur koha që mbi ta Ai të sillte gjykimin.

Gjykimi i Perëndisë është i rreptë (Rom. 11:22). Veprimi i Tij këtu ishte vendimtar, shkatërrues dhe përfundimtar, me synimin që ta zhdukte këtë lloj mëkati. Shohim urrejtjen që Perëndia kishte për të. Ai u tregua i mëshirshëm duke e lënë që ai të arrinte deri në këtë farë shkalle, duke u dhënë atyre mundësinë që të largoheshin nga poshtërsia e tyre, nëpërmjet dëshmisë së Lotit. Perëndia është i drejtë dhe po kështu janë edhe veprimet e Tij. Mëkati është si një sëmundje ngjitëse që përhapet mes njerëzve. Këta njerëz e kishin kapërcyer pikën e pendimit dhe, nëse gjendja do të lihej të vazhdonte ashtu siç ishte, këto mëkate vetëm do të ishin përhapur gjithnjë e më shumë derisa popuj të tërë do t’i kryenin. Perëndia e shkatërroi sëmundjen. Ishin vetë njerëzit ata që e kishin fajin për këtë fat që pësuan. Në qoftë se duam dhe vendosim të qëndrojmë me mëkatet tona në rebelim ndaj Perëndisë, në vend që të pendohemi dhe t’i bindemi Atij, atëherë duhet të vuajmë pasojat nëse Ai vendos t’i gjykojë këto mëkate.

Veprimi i PerĂ«ndisĂ« ishte i rreptĂ« dhe vendimtar. Mund ta shikojmĂ« sa pĂ«rfundimtar ishte ky veprim te Zanafilla 19:24,25,28,29: “AtĂ«herĂ« Zoti bĂ«ri qĂ« nga qielli tĂ« binte squfur dhe zjarr mbi SodomĂ«n dhe GomorĂ«n, nga ana e Zotit. KĂ«shtu Ai shkatĂ«rroi ato qytete, tĂ«rĂ« fushĂ«n, tĂ«rĂ« banorĂ«t e qytetit e gjithçka mbinte mbi tokĂ«n… Pastaj [Abrahami] drejtoi shikimin nga Sodoma dhe Gomora si dhe nga tĂ«rĂ« krahina e fushĂ«s dhe kĂ«shtu pa njĂ« tym qĂ« ngrihej nga toka, si tymi i njĂ« furre. KĂ«shtu ndodhi qĂ« kur PerĂ«ndia shkatĂ«rroi qytetin e fushĂ«s, PerĂ«ndisĂ« iu kujtua Abrahami dhe e largoi Lotin nga gjĂ«ma kur shkatĂ«rroi qytetet ku Loti kishte banuar”.

NĂ« BibĂ«l kemi gjithashtu edhe shembullin e PĂ«rmbytjes nĂ« ditĂ«t e Noeut, veprim ky qĂ« ishte gjykimi i PerĂ«ndisĂ« mbi mĂ«katet e botĂ«s sĂ« asaj kohe. Te Zanafilla 6:5,11-12 lexojmĂ«: “Zoti pa qĂ« ligĂ«sia e njerĂ«zve ishte e madhe mbi tokĂ« dhe qĂ« tĂ«rĂ« synimet e mendimeve tĂ« zemrĂ«s sĂ« tyre nuk ishin gjĂ« tjetĂ«r veçse e keqja nĂ« çdo kohĂ«…Por toka ishte e korruptuar para PerĂ«ndisĂ« dhe plot e pĂ«rplot me dhunĂ«. Tani PerĂ«ndia vĂ«shtroi tokĂ«n dhe ja, ajo ishte e prishur, sepse çdo mish i tokĂ«s kishte shthurur sjelljen e tij”. Zgjidhja qĂ« PerĂ«ndia i dha kĂ«saj situate ishte njĂ« veprim gjykimi final dhe vendimtar nĂ« formĂ«n e PĂ«rmbytjes. Por le tĂ« mos harrojmĂ« qĂ« ndaj Noeut, njeriut tĂ« drejtĂ« dhe qĂ« besonte nĂ« TĂ«, dhe nĂ« fakt tĂ«rĂ« familjes sĂ« tij, PerĂ«ndia tregoi mĂ«shirĂ«n e Tij.

Ja pra, ku e shohim. Perëndia e gjykon mëkatin. Paga e mëkatit është vdekja (Rom. 6:23). Dhe kurrë të mos harrojmë çmimim e tmerrshëm që duhej të paguhej në mënyrë që ne të merrnim faljen! Vdekja e Krishtit në Kryq nuk ishte diçka e lehtë. Ajo ishte gjykimi që na solli faljen. Të besosh në një Perëndi që nuk ka për të gjykuar mëkatin do të thotë të tallesh me Kryqin dhe vdekjen e Krishtit. Ai u gjykua në vendin tonë që ne të mos gjykoheshim. Nëse Perëndia nuk gjykon mëkatin, atëherë vdekja e Krishtit nuk ka kurrfarë kuptimi.

Gjykimi i ardhshëm

Bibla na mĂ«son gjithashtu pĂ«r gjykimin qĂ« do tĂ« ndodhĂ« kur Krishti tĂ« kthehet pĂ«rsĂ«ri. Ka shumĂ« pasazhe tĂ« tilla dhe mĂ« poshtĂ« po citojmĂ« disa prej tyre. PĂ«r shembull mund tĂ« marrim njĂ« pasazh qĂ« flet mjaft qartĂ« te 2 Selanikasit 1:6-10: “sepse Ă«shtĂ« e drejtĂ«, nga ana e PerĂ«ndisĂ«, t’u jepet mundim atyre qĂ« po ju mundojnĂ«, kurse juve, tĂ« munduarve, tĂ« preheni bashkĂ« me ne, kur Zoti Jezu Krisht tĂ« shfaqet nga qielli me engjĂ«jt e pushtetit tĂ« vet, nĂ« njĂ« zjarr flakĂ«rues, pĂ«r t’u hakmarrĂ« kundĂ«r atyre qĂ« nuk njohin PerĂ«ndi, dhe tĂ« atyre qĂ« nuk i binden Ungjillit tĂ« Zotit tonĂ« Jezu Krisht. Ata do tĂ« ndĂ«shkohen me shkatĂ«rrim tĂ« pĂ«rjetshĂ«m, larg nga fytyra e Zotit dhe nga lavdia e fuqisĂ« sĂ« Tij, kur Ai tĂ« vijĂ«, atĂ« ditĂ«…”

Gjithashtu pasazhi te Mateu 25:41 kur Ai gjykon cjeptĂ«: “Pastaj Ai do t’u thotĂ« edhe atyre qĂ« do tĂ« jenĂ« nĂ« tĂ« majtĂ«: «Largohuni nga unĂ«, tĂ« mallkuar, nĂ« zjarr tĂ« pĂ«rjetshĂ«m, tĂ« pĂ«rgatitur pĂ«r djallin dhe engjĂ«jt e tij»”.

Kemi gjithashtu edhe pasazhin te Marku 9:45-48 ku Jezui citon nga Isaia 66:24 “…Ă«shtĂ« mĂ« mirĂ« pĂ«r ty tĂ« hysh me njĂ« sy nĂ« jetĂ« sesa tĂ« kesh dy sy dhe tĂ« tĂ« hedhin nĂ« GehenĂ«n e zjarrit, atje ku krimbi i tyre nuk vdes dhe zjarri nuk fiket”.

Gjithashtu, tek Heb. 10:26-31 gjejmĂ« fjalĂ« tĂ« ashpra nĂ« lidhje me gjykimin e atyre qĂ« mbeten tĂ« papenduar edhe pasi kanĂ« dĂ«gjuar Ungjillin. Shih vargjet 27,31: “njĂ« pritje gjyqi e tmerrshme dhe njĂ« e ndezur zjarri qĂ« do tĂ« pĂ«rpijĂ« kundĂ«rshtarĂ«t… GjĂ« e tmerrshme Ă«shtĂ« tĂ« bjerĂ« njeriu nĂ« duart e PerĂ«ndisĂ« sĂ« gjallĂ«”.

Mund t’u referohemi gjithashtu fjalĂ«ve aq tĂ« njohura tek Danieli 12:2 “ShumĂ« nga ata qĂ« flenĂ« nĂ« pluhurin e tokĂ«s do tĂ« zgjohen, disa nĂ« njĂ« jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme, tĂ« tjerĂ« nĂ« turpin dhe nĂ« poshtĂ«rsi tĂ« pĂ«rjetshme”.

Mund t’u referohemi gjithashtu edhe pasazheve nĂ« shĂ«mbĂ«lltyrat e Zotit Jezu te Mateu 13:30: “NĂ« kohĂ«n e korrjes unĂ« do t’u them korrĂ«sve: Mblidhni mĂ« parĂ« egjrĂ«n, lidheni nĂ« duaj pĂ«r ta djegur; por grurin futeni nĂ« hambarin tim”; te Mateu 13:41,42: “Biri i njeriut do tĂ« dĂ«rgojĂ« engjĂ«jt e vet dhe ata do tĂ« mbledhin nga mbretĂ«ria e Tij gjithĂ« skandalet dhe ata qĂ« bĂ«jnĂ« paudhĂ«si, dhe do t’i hedhin nĂ« furrĂ«n e zjarrit. Atje do tĂ« ketĂ« qarje dhe kĂ«rcĂ«llim dhĂ«mbĂ«sh”; dhe te Mateu 13:49,50: “KĂ«shtu do tĂ« ndodhĂ« nĂ« mbarimin e botĂ«s; do tĂ« vijnĂ« engjĂ«jt dhe do t’i ndajnĂ« tĂ« mbrapshtit nga tĂ« drejtĂ«t; dhe do t’i hedhin nĂ« furrĂ«n e zjarrit. Atje do tĂ« ketĂ« qarje dhe kĂ«rcĂ«llim dhĂ«mbĂ«sh”. Ă«shtĂ« e qartĂ« nga tĂ« dy tĂ« fundit prej kĂ«tyre pasazheve se ata qĂ« do tĂ« gjykohen nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ« do tĂ« jenĂ« tĂ« vetĂ«dijshĂ«m pĂ«r vendin e tyre tĂ« gjykimit.

Mund tĂ« shohim te Mateu 24:51 gjykimin qĂ« do t’i jepet shĂ«rbĂ«torit tĂ« kĂ«q: “…do ta ndĂ«shkojĂ« rĂ«ndĂ« dhe do t’i rezervojĂ« fatin e hipokritĂ«ve. Atje do tĂ« jetĂ« e qara dhe kĂ«rcĂ«llim dhĂ«mbĂ«sh”, dhe te Mateu 25:30: “Flakeni nĂ« errĂ«sirĂ«n e jashtme kĂ«tĂ« shĂ«rbĂ«tor tĂ« pavlefshĂ«m. Atje do tĂ« jetĂ« e qara dhe kĂ«rcĂ«llim dhĂ«mbĂ«sh”. PĂ«rsĂ«ri, tĂ« dyja kĂ«to pasazhe na tregojnĂ« se ata qĂ« do tĂ« gjykohen nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ« do tĂ« jenĂ« tĂ« vetĂ«dijshĂ«m pĂ«r vendin e tyre tĂ« gjykimit.

Hadesi dhe Gehena

Në DhR-në ka dy fjalë greke që përdoren për ferrin - fjalët Hades dhe Gehenë. Fjala Hades i referohet vendit në të cilin jobesimtari shkon pas vdekjes së tij për të pritur Gjykimin e Fundit prej Perëndisë, ndërsa fjala Gehenë i referohet liqenit të zjarrtë në të cilin, pas Gjyqit të Fundit, do të flaken ata, emrat e të cilëve nuk gjenden të shkruar në Librin e Jetës që ka Qengji (Zbulesa 20:11-15). Fjala Gehenë është marrë nga emri që kishte vendi i cili ndodhej jashtë mureve të Jeruzalemit dhe ku judenjtë hidhnin plehrat dhe i digjnin. Një fjalë tjetër e tretë që përdoret për ferr është fjala Tartar që përmendet tek 2 Pjetri 2:4. Sidoqoftë kjo fjalë nuk u referohet as Hadesit dhe as Gehenës, por një vendi tjetër ku u dërguan dhe mbahen ata engjëj të rënë që përmenden në atë varg.

Mund tĂ« shohim se çfarĂ« lloj vendi Ă«shtĂ« Hadesi te Lluka 16:19-31. Pasaniku ishte nĂ« njĂ« zjarr (v24), ai ishte i vetĂ«dijshĂ«m (v23-24,27,30) dhe madje kishte mundĂ«si tĂ« komunikonte se ai po vuante (v23,24,28), por jo me tĂ« gjallĂ«t. Ai vetĂ« e quan atĂ« vend njĂ« “vend mundimesh” (v28). DJ-tĂ« gjithmonĂ« thonĂ« se nuk mund ta marrim kĂ«tĂ« pasazh tekstualisht siç Ă«shtĂ«, se gjithçka qĂ« thuhet atje Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« ilustrim figurativ me njĂ« interpretim shpirtĂ«ror qĂ« kishte tĂ« bĂ«nte me kohĂ«rat nĂ« tĂ« cilat Krishti jetonte. Por pĂ«rsĂ«ri, ashtu siç bĂ«mĂ« edhe nĂ« kapitullin 12, e shtrojmĂ« pyetjen: Kur Jezui u dha mĂ«sim njerĂ«zve duke pĂ«rdorur histori dhe shĂ«mbĂ«lltyra tĂ« tilla, mos pĂ«rdori Ai doktrinĂ«n e gabuar? Ne nuk e mohojmĂ« faktin qĂ« Ai pĂ«rdori njĂ« gjuhĂ« figurative dhe simbolike nĂ« shumĂ« raste, por Ă«shtĂ« e sigurt qĂ« Ai nuk u mĂ«soi kurrĂ« njerĂ«zve doktrina tĂ« gabuara. Doktrinat qĂ« jepen nĂ« kĂ«tĂ« pasazh janĂ« tĂ« qarta. Pas vdekjes ky njeri ishte i vetĂ«dijshĂ«m, ai ishte nĂ« zjarrin e Hadesit dhe ndodhej mes mundimeve.

DJ-tĂ« besojnĂ« se Gehena Ă«shtĂ« njĂ« vend ku frymĂ«rat e tĂ« papenduarve do tĂ« asgjĂ«sohen njĂ«herĂ« e pĂ«rgjithmonĂ«. Ata arsyetojnĂ« duke thĂ«nĂ« se ky gjykim Ă«shtĂ« vdekja e dytĂ«. Ata thonĂ« se vdekja do tĂ« thotĂ« mungesa e vetĂ«dijshmĂ«risĂ« ose joekzistueshmĂ«ria. Siç e pamĂ« edhe nĂ« kapitullin 12, ata besojnĂ« te psikopanikia, d.m.th. qĂ« pas vdekjes fizike njeriu nuk Ă«shtĂ« mĂ« i vetĂ«dijshĂ«m deri nĂ« ditĂ«n e ringjalljes. Nga ky besim ata nxjerrin argumentimin se, nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n mĂ«nyrĂ«, edhe vdekja e dytĂ« do tĂ« thotĂ« qĂ« njerĂ«zit nuk do tĂ« jenĂ« aspak tĂ« vetĂ«dijshĂ«m dhe do tĂ« shkatĂ«rrohen krejtĂ«sisht, duke mos pasur kĂ«shtu asnjĂ« shpresĂ« tĂ« mĂ«tejshme pĂ«r ringjallje. SidoqoftĂ«, ne e pamĂ« nĂ« kapitullin 12 falsitetin e mĂ«simeve tĂ« tyre mbi psikopanikinĂ«, dhe e pamĂ« gjithashtu se vĂ«rtet njerĂ«zit janĂ« tĂ« vetĂ«dijshĂ«m pas vdekjes fizike. Vdekja fizike nuk do tĂ« thotĂ« mungesa e vetĂ«dijshmĂ«risĂ«, ajo Ă«shtĂ« thjesht shkĂ«putja e frymĂ«s prej trupit. PĂ«r rrjedhojĂ«, edhe termi “vdekje e dytĂ«” nuk mund tĂ« interpretohet sikur tĂ« jetĂ« diçka qĂ« do tĂ« thotĂ« mungesĂ« vetĂ«dijshmĂ«rie.

Ka tre tipa vdekjesh. SĂ« pari, kemi vdekjen frymĂ«rore. Kjo ndodhi kur njeriu mĂ«katoi nĂ« Eden. PerĂ«ndia tha: “DitĂ«n qĂ« do tĂ« hash prej saj ke pĂ«r tĂ« vdekur me siguri”. Kur hĂ«ngrĂ«n frutin, ata vĂ«rtet vdiqĂ«n, vdiqĂ«n frymĂ«risht, por fizikisht ata ishin akoma tĂ« gjallĂ« dhe tĂ« vetĂ«dijshĂ«m. Vdekja e tyre fizike pasoi mĂ« vonĂ« si rrjedhojĂ« e natyrshme (Zan. 5:5). Kjo vdekje frymĂ«rore Ă«shtĂ« gjendja nĂ« tĂ« cilĂ«n çdo njeri e gjen veten kur lind nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« (shih tek Efes. 2:1), por natyrisht qĂ« ai Ă«shtĂ« i vetĂ«dijshĂ«m. Pastaj kemi vdekjen fizike, njĂ« pasojĂ« e vdekjes frymĂ«rore, diçka kjo qĂ« pĂ«rsĂ«ri i ndodh gjithkujt. Por, ashtu siç e kemi parĂ«, njeriu vazhdon tĂ« jetĂ« i vetĂ«dijshĂ«m pas vdekjes fizike, shkĂ«putjes sĂ« frymĂ«s prej trupit. Pastaj kemi atĂ« qĂ« e quajmĂ« vdekje tĂ« pĂ«rjetshme, nĂ« GehenĂ«, ku do tĂ« hidhen tĂ« gjithĂ« tĂ« papenduarit. MeqĂ« as vdekja frymĂ«rore, as vdekja fizike nuk janĂ« mungesĂ« ekzistence, atĂ«herĂ« nuk kemi asnjĂ« tĂ« drejtĂ« tĂ« hamendĂ«sojmĂ« se vdekja e pĂ«rjetshme do tĂ« jetĂ« mungesĂ« ekzistence. Jezui erdhi pĂ«r tĂ« sjellĂ« zgjidhjen pĂ«r kĂ«tĂ« gjendje tĂ« tmerrshme nĂ« tĂ« cilĂ«n ndodhet njeriu. Ai vdiq mbi Kryq nĂ« vendin tonĂ« nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« ata qĂ« besojnĂ« tek Ai tĂ« mundĂ« tĂ« pĂ«rjetojnĂ« pĂ«rtĂ«ritjen frymore, lindjen sĂ«rish dhe tĂ« kenĂ« jetĂ«n e re frymore nĂ« Krisht tani (Gjoni 1:12,13; Efes. 2:1,5), ringjalljen trupore nĂ« Ardhjen e DytĂ« (1 Kor. 15:20-23,42-49,51-56) tĂ« shpĂ«tohen prej vdekjes sĂ« pĂ«rjetshme nĂ« GehenĂ« (Zbul. 20:6) dhe nĂ« vend tĂ« saj tĂ« marrin dhuratĂ«n e jetĂ«s sĂ« pĂ«rjetshme (Mat. 25:46; Rom. 6:23).

E vërteta e pashmangshme e Shkrimeve

1) Në Ditën e Gjykimit, Perëndia do të gjykojë çdo njeri për veprat që ka kryer në mish (2 Kor. 5:10).

Kjo jepet qartë nga shumë pasazhe. Disa nga vargjet po i japim më poshtë: Rom. 2:16; Juda 14-15; Zbul. 20:12-13; 2 Pjet. 2,3:7. Gjithashtu edhe 1 Kor. 3:12-16 flet për gjykimin e veprave të besimtarëve.

2) Ata, emrat e të cilëve nuk janë shkruar në Librin e Jetës që ka Qengji (d.m.th. të papenduarit), do të flaken në liqenin e zjarrtë, në Gehenë (Zbul. 20:15).

3) Gehena është e përjetshme (Zbul. 20:10; Mat. 25:41,46).

4) Njerëzit do të jenë të vetëdijshëm në Gehenë (Zbul. 14:9-11; Mateu 24:51,25:30; Mateu 13:41,42,49,50).

Mësimi e DJ-ve në lidhje me Gehenën tingëllon i këndshëm, por nuk ka të vërtetën e Shkrimeve. Ne parapëlqejmë që t’i lëmë Shkrimet të flasin vetë hapur e qartë.