jump to navigation

2. DINAMIKA E DASHURISĂ‹

Postuar tek: Jezusi më shumë se Profet më: 04, 23, 2010

Taman tradita dhe kultura që i dhanë kuptimin dhe thellësinë jetës sime shkaktuan pyetje të thella në mendjen time: pyetje për Zotin dhe njeriun, për jetën dhe vdekjen dhe realitetin më të lartë. Këto më çuan te Kurani, por një gjë tjetër më thirri; dëshmia e tij për Jezu Krishtin, profet dhe apostull, por jo i kryqëzuar.

LMMIN OUSMAN SANEH vjen nga populli mandinka i GambisĂ«. NĂ« fillim i lidhur ngushtĂ« me islamizmin, ai mendoi shumĂ« tĂ« thella pĂ«r çështjet kryesore. Kurani i ktheu mendimet e tij drejt Jezusit. Duke lexuar BiblĂ«n, ai arriti tĂ« kuptonte se Zoti e donte atĂ« ashtu siç ai ishte dhe kjo e ndryshoi gjithĂ« jetĂ«n e tij. QĂ« me kthimin e tij nĂ« fe ai kishte shĂ«rbyer tek ‘islamizmi nĂ« Afrikë’ dhe kishte marrĂ« njĂ« bursĂ« nĂ« LondĂ«r nĂ« studimet islamike dhe tani ai punon nĂ« universitetin e Aberdinit.

Në ditët e fëmijerisë sime kur agjërimi i Ramazanit afrohej, kishte një atmosferë të mrekullueshme gëzimi ndërmjet nesh, një ndjenjë për solidaritet në komunitet, për të takuar njëri-tjetrin. Unë mezi e prisja atë me entuziazëm të madh dhe gjithmonë e mirëprisja këtë kohë të caktuar për njerëzit të adhuronin Zotin, t’i nënshtroheshin Zotit, fokusit të devotshmërisë sonë fetare.

Ndonjëherë doja të largohesha nga vrojtimi i tij rigoroz; kishte një ndjenjë se Zoti është i ashpër dhe i jotolerues në kërkesat e tij. Por bashkë me këtë ka një kuptim të madh të plotësimit të një gjëje që Zoti ka vënë përpara. Sigurisht dita e festës që ndoqi atë të agjërimit ishte një ditë e lavdishme. Më pëlqente ushqimi dhe ecja në sheshin e lutjes me gjithë shokët e mi me rroba të pastra; ishte një ndjenjë e mrekullueshme të isha pranuar para Zotit, sepse unë i kisha plotësuar të gjitha detyrimet ndaj tij.

Unë shkova në një shkollë myslimane me konvikt, ku ditë të caktuara ne do të luteshim gjithë natë dhe kur agimi thyhej, himnet tona të lavdërimit ngjiteshin te Zoti - dukej se me agimin mëshira e Zotit ishte thyer brenda nesh. Ky është lloji i disiplinës fetare që kisha si mysliman dhe jam shumë mirënjohës për këtë. Ju mund të vrisni mendjen se pavarësisht nga kjo unë u bëra i krishterë. Taman kultura dhe tradita që i dhanë kuptimin dhe thellësinë jetës sime më ngjallën pyetje të thella në mendjen time: pyetje për Zotin dhe për njeriun, për jetën dhe vdekjen si dhe realitetin e fundit. Ata më çuan përsëri te Kurani dhe një gjë tjetër m’u shfaq: dëshmia e tij për Jezu Krishtin, profet Jezu Krishtin, profet dhe apostull, por jo i kryqëzuar, sepse në Kuran një njeri tjetër ishte vënë në vendin e tij. Unë interesohesha për vdekjen dhe në jetën pas vdekjes dhe ajo që më goditi ishte ajo që nëse vetë Zoti ishte i interesuar për ta zëvendësuar Jezusin në kryq, atëherë Zoti kishte përgjegjësi për atë person që vdiq atje.

Pastaj mendova: ‘Duke supozuar se jezusi vdiq nĂ« kryq dhe se Zoti kishte pĂ«r qĂ«llim kĂ«tĂ« gjë’ mendova vuajtjet, thyerjet e zemrĂ«s dhe shpresat tĂ« bĂ«heshin copĂ« e çikĂ« dhe tĂ« cilat janĂ« pjesĂ« e jetĂ«s dhe mĂ« duket se thellĂ« nĂ« qendĂ«r dhe nĂ« thelb tĂ« jetĂ«s, kryqi ishte deklaruar diçka rreth misterit tĂ« brendshĂ«m tĂ« jetĂ«s. Dhe kĂ«shtu u interesova shumĂ« pĂ«r jetĂ«n e Krishtit. Pastaj arrita tĂ« pranoja si njĂ« ngjarje historike qĂ« Jezusi vdiq nĂ« kryq dhe mĂ« sĂ« fundi arrita nĂ« pĂ«rfundimin se ai vdiq pĂ«r mua, pĂ«r mĂ«katet e mia.

Pranimi i Jezusit nga ana ime erdhi nëpërmjet Kuranit. Pas kësaj isha i prirur të lexoja Biblën dhe erdhi deklarimi i mrekullueshëm se Zoti më do mua ashtu siç jam dhe nuk është i interesuar nëse kam anë të mira për të shtuar. Një nga pengesat më të mëdha për të kuptuar që Zoti na do ne ashtu siç ne jemi, është përpjekja jonë për të qenë të mirë, t’i bëjmë përshtypje Zotit me anë të veprave tona të shërbimit dhe të mirësisë. Ose ne ndonjëherë shkojmë në një ekstrem tjetër, ne dëshpërohemi për mëkatet tona dhe ia tregojmë ato Zotit dhe mbështetemi në mëshirën e tij. Por gjëja e mrekullueshme është që, sipas Dhiatës së Re, Zoti më do ashtu siç jam - kjo bëri një ndryshim të madh në jetën time.

Kisha vĂ«shtirĂ«si, kur u pĂ«rpoqa tĂ« shkoja nĂ« kishĂ«. Ata nuk ishin mĂ«suar me njerĂ«z si unĂ« dhe ishin jo tĂ« gatshĂ«m tĂ« mĂ« pranonim mua. UnĂ« duhej tĂ« luftoja me veten time dhe tĂ« ngulja kĂ«mbĂ« se isha pjesĂ« e tyre. Dikush mĂ« tha ‘Ti duhet tĂ« jesh shumĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m pĂ«r Zotin qĂ« Ai ju ka thirrur ju nga islamizmi’ dhe kjo gjĂ« mĂ« bĂ«ri tĂ« ndihesha krenar. Ă‹shtĂ« e lehtĂ« tĂ« dalĂ«sh para gjithĂ« kishĂ«s dhe tĂ« thuash ‘Ata janĂ« tĂ« gjithĂ« tĂ« kĂ«qinj; unĂ« nuk dua tĂ« takohem me ta.’ Dhe kur miqtĂ« e mi myslimanĂ« mĂ« gjuanin me gurĂ« nĂ« rrugĂ« dhe mĂ« fyenin, unĂ« ktheja rrugĂ« dhe kĂ«rkoja qĂ« zemĂ«rimi i Zotit tĂ« binte mbi ta.

NĂ« kĂ«to situata Zoti mĂ« tregoi se kryqi i GolgotĂ«s Ă«shtĂ« fakt i vazhdueshĂ«m, i pandryshueshĂ«m qĂ« transformon jetĂ«n tuaj gjithĂ« kohĂ«n, nĂ« çfarĂ«do lloj situate ju ndodheni. ÇfarĂ«do qofshin ndjenjat tona, - Zoti na do ne - sepse kryqi Ă«shtĂ« atje dhe çfarĂ« çlirimi Ă«shtĂ« ky! Ky Ă«shtĂ« pjesĂ«risht sekreti i psalmistit kur thotĂ« “Ku mund tĂ« iki nga prania jote?” Prania e Zotit Ă«shtĂ« dashuria e tij qĂ« Ă«shtĂ« gjithinonĂ« atje, duke na rrethuar dhe pĂ«rqafuar ne. Apostulli Gjon tha ‘Shikoni çfarĂ« Zoti na ka dhĂ«nĂ« neve.’ Zoti mĂ« do mua ashtu siç jam.

Apostulli Pal flet për ne si enë balte që përmbajnë një thesar dhe ky thesar është Zoti vetë. Nëse ne e dimë këtë, atëherë ne duhet t’ua bëjmë të qartë të tjerëve dhe ja pse ne shkojmë tek myslimanët.

Pas një studimi të mëtejshëm të islamizmit dhe të arabishtes në Angli dhe në Liban, u ktheva në Afrikë për të kërkuar që të ndihmoja kishat që të afroheshin me myslimanët. Kur me të vërtetë arrijmë të kuptojmë se Zoti na do ne, kjo do të thotë se Ai ka besim te ne, kaq shumë sa Ai na e besoi veten e tij me anë të Jezu Krishtit në duart tona. Mënyra e vetme që ne mund ta bëjmë atë të njohur është me anë të dinamikës së dashurisë.

Unë e lavdëroj Zotin për mënyrën se si Ai më ngriti lart dhe për çdo gjë që Ai më ka dhënë. E lavdëroj atë për të gjitha dhuratat dhe thesaret e mrekullueshme që më ka dhënë në disiplinën e rritjes si mysliman. Këtë ai do që unë ta përdor për lavdinë e tij, duke deklaruar se sekreti i brendshëm i gjithë rritjes sime është Jezu Krishti, i ulur në dorën e djathtë të Zotit dhe ta bëj këtë me dashuri, përulje, durim, shërbim dhe me falënderim - në çdo gjë të falënderoj Zotin.

Share|