jump to navigation

Vdekja e Krishtit

Postuar tek: Doktrinat e Biblës

Kryqi është e vërteta themelore e Fjalës së shfaqur të Perëndisë. Me kryqin nuk kuptojmë drurin, por flijimin mbi atë dru. Ne shohim emblemat e Krishtit madje dhe Atë vetë të kryqëzuar që nga Zanafilla e në gjithë Dhiatën e vjetër në tërësi. E vetmja arsye për Betlehemin është Kalvari. Shpëtimi ynë varet mbi Krishtin e vdekur mbi kryq.

A. Fakti i vdekjes.

1. Parashikimet e Dhiatës së Vjetër.

a. NĂ« lloj.

  1. Rrobat prej lëkure (Zanafilla 3:21).
  2. Qengji i Abelit (Zanafilla 4:4).
  3. Ofrimi i Isakut (Zanafilla 22).
  4. Qengji i Pashkës (Eksodi 12).
  5. Sistemi i flijimit në kohën e ligjit (Lev. 1:1, 7:16).
  6. Gjarpërinjtë flakërues (Num. 21, Gjoni 3:14-15).
  7. Qengji i therur (Isaia 53:6-7, Gjoni 1:29).

b. NĂ« profeci.

  1. Fara e gruas (Zanafilla 3:15).
  2. Flijimi i mëkatit në Psalmin 22.
  3. Vuajtjet zëvendësuese tek Isaia 53.
  4. Mesia i vrarë tek Danieli 9:26.
  5. Bariu i goditur tek Zakaria 13:6-7.

2. Zbulesa të Dhiates së Re.

(a) Në përgjithësi. Një e treta e librit të Mateut, më shumë se një e treta e Markut, një e katërta e Lukës dhe gjysma e Gjonit trajtojnë javën e fundit të Krishtit para kryqëzimit të Tij.

b. Në veçanti.

(1) Zemra e Krishtit duhet të vihet re.

(a) Vdekja e Tij. “NĂ« fakt, ndĂ«rsa ishim armiq, u pajtuam me PerĂ«ndinĂ« nĂ«pĂ«rmjet vdekjes se Birit tĂ« Tij, akoma mĂ« shumĂ« tani, qĂ« jemi pajtuar, do tĂ« shpĂ«tohemi nĂ«pĂ«rmjet jetĂ«s sĂ« tij” (RomakĂ«ve 5:10). Shihni gjithashtu FilipianĂ«ve 2:8, Hebrenjve 2:9-14 dhe Zbulesa 5:6-12.

(b) Kryqi i Tij. “Por ne predikojmĂ« Krishtin tĂ« kryqĂ«zuar, skandal pĂ«r judenjtĂ« dhe marrĂ«zi pĂ«r grekĂ«t” (1 Korintasve 1:23). Shihni gjithashtu Galatasve 3:1, 6:14, EfesianĂ«ve 2:16 dhe KolosianĂ«ve 1:20.

(c) Gjaku i Tij. “Sepse ky Ă«shtĂ« gjaku im, gjaku i besĂ«lidhjes sĂ« re, i cili Ă«shtĂ« derdhur pĂ«r shumĂ«, pĂ«r faljen e mĂ«kateve” (Mateu 26:28). Shihni gjithashtu Marku 14:24, EfesianĂ«ve 1:7, KolosianĂ«ve 1:14, Hebrenjve 9:12-25, 1 Gjoni 1:7, Zbulesa 1:5 dhe 5:9.

(2) Tri thëniet në lidhje me vdekjen e Tij duhet të studiohen.

(a) U bĂ« mĂ«kat pĂ«r ne. “Sepse ai bĂ«ri tĂ« jetĂ« mĂ«kat pĂ«r ne ai qĂ« nuk njihte mĂ«kat, qĂ« ne tĂ« bĂ«hemi drejtĂ«sia e PerĂ«ndisĂ« nĂ« tĂ«” (2 Korintasve 5:21).

(b) Vdiq i Drejti pĂ«r tĂ« padrejtĂ«t. “Sepse edhe Krishti ka vuajtur njĂ«herĂ« pĂ«r mĂ«katet, i drejti pĂ«r tĂ« padrejtĂ«t, pĂ«r tĂ« na çuar te PerĂ«ndia. U vra nĂ« mish por u ngjall nga fryma” (1 Pjetri 3:18).

(c) U bĂ« mallkim pĂ«r ne. “Krishti na shpengoi nga mallkimi i ligjit, sepse u bĂ« mallkim pĂ«r ne duke qenĂ« se Ă«shtĂ« shkruar: ‘I mallkuar Ă«shtĂ« kushdo qĂ« varet nĂ« dru’” (Galatasve 3:13).

B. Forma e vdekjes.

1. Një vdekje natyrore. Vdekja e Tij ishte si vdekja e çdo njeriu tjetër. Ajo duhej të ishte një vdekje natyrore, sepse Ai ishte njeriu që vdiq për gjithë njerëzit.

2. Një vdekje jonormale. Perëndia nuk mund të vdesë, por Perëndia duhej të vdiste, në qoftë se do të bëhej zëvendësuesi për njeriun. Ai u bë një krijesë që mund të vdiste, megjithatë Ai nuk u përlye nga asnjë mëkat gjatë kohës që ishte gjallë. Sot, njeriu vdes për shkak të mëkatit, por Ai nuk kishte mëkat. Po të mos kishin qenë mëkatet tona, Ai nuk do ta provonte kurrë vdekjen.

3. NjĂ« vdekje jo e natyrshme. Vdekja e Krishtit ishte e shĂ«nuar dhe e vendosur qĂ« mĂ« pĂ«rpara. PerĂ«ndia e parashikoi kĂ«tĂ« gjĂ« pĂ«rpara rĂ«nies sĂ« Adamit. PĂ«rpara se njeriu tĂ« mĂ«katonte, PerĂ«ndia siguroi flijimin e Kalvarit, sepse Krishti Ă«shtĂ« Qengji i therur “pĂ«rpara themelimit tĂ« botĂ«s” (1 Pjetri 1:20). A qenĂ« larĂ« nga gjaku i demave dhe i dhive mĂ«katet e kryera nga njerĂ«zit pĂ«rpara Kalvarit? JO! Sepse tĂ« gjitha mĂ«katet, qoftĂ« tĂ« kryera pĂ«rpara ose pas Kryqit, u vendosĂ«n mbi TĂ«, nĂ« Kalvar (RomakĂ«ve 3:25).

4. NjĂ« vdekje mbinatyrore. MegjithĂ«se kemi thĂ«nĂ« se vdekja e Tij ishte njĂ« vdekje natyrore, prapĂ«seprapĂ« ishte ndryshe nga vdekja e njerĂ«zve tĂ« tjerĂ«. “Prandaj Ati mĂ« do, sepse unĂ« e lĂ« jetĂ«n time qĂ« ta marr pĂ«rsĂ«ri. Askush nuk mund tĂ« ma heqĂ«, por e lĂ« nga vetja; unĂ« kam pushtet ta lĂ« e pushtet ta marr pĂ«rsĂ«ri; ky Ă«shtĂ« urdhĂ«ri qĂ« kam marrĂ« nga Ati im” (Gjoni 10:17-18). Vdekja e Tij ishte prej vullnetit tĂ« Tij. Ai e dha jetĂ«n e Tij VetĂ«. Askush nuk ia mori jetĂ«n. Zakonisht duheshin dy ditĂ« pĂ«r njĂ« njeri pĂ«r tĂ« vdekur me anĂ« tĂ« kryqĂ«zimit, por Ai vdiç nĂ« gjashtĂ« orĂ«. Mateu 27:46-50 thotĂ« se Ai thirri me zĂ« tĂ« lartĂ«. Fuqia e Tij nuk e kishte lĂ«nĂ«. Ai vdiq nĂ« fuqinĂ« e Tij. Ai e dha vetĂ« jetĂ«n e Tij. Askush nuk ia mori. Ai e pĂ«rkuli kokĂ«n e tij nĂ« vdekje. Ai ishte madhĂ«shtor edhe mbi kryq.

KĂ«shtu, shohim Krishtin duke vuajtur dy vdekje pĂ«r ne: vdekja e parĂ«, ndarja e shpirtit dhe frymĂ«s nga trupi, e dyta, ndarja e individit nga PerĂ«ndia. Krishti vuajti vdekjen e dytĂ« mĂ« pĂ«rpara dhe vdekjen e parĂ« nĂ« fund. Ai vuajti vdekjen e dytĂ« kur ishte i ndarĂ« nga Ati, sepse Ai thirri, “PerĂ«ndia im, PerĂ«ndia im, pĂ«rse me ke braktisur?” (Mateu 27:46). Krishti, vetĂ« Biri i PerĂ«ndisĂ«, ishte nĂ« gjendje tĂ« vuante nĂ« gjashtĂ« orĂ« çka mĂ«katari do tĂ« durojĂ« nĂ« pĂ«rjetĂ«si.

C. Teori jobiblike në lidhje me vdekjen e Tij.

“Krishti vdiq pĂ«r mĂ«katet tona sipas Shkrimeve” (1 Korintasve 15:3b). Gjithçka qĂ« nuk Ă«shtĂ« prej Shkrimit, Ă«shtĂ« e gĂ«njeshtĂ«rt, e rremĂ«.

1. Vdekja e Krishtit ishte vdekja e njĂ« martiri. “Ai vdiq pĂ«r kĂ«tĂ«, qĂ« tĂ« na tregonte se ia vlen tĂ« vdesĂ«sh pĂ«r tĂ« vĂ«rtetĂ«n”. Si e pĂ«rballon njĂ« fĂ«mijĂ« i PerĂ«ndisĂ« kĂ«tĂ« argument? Thjesht duke thĂ«nĂ«: Pse nuk tha Krishti kĂ«shtu? Pse nuk tha Pali kĂ«shtu? Pse nuk tha Pjetri kĂ«shtu? Pse nuk thanĂ« Gjoni dhe Luka kĂ«shtu? NĂ« qoftĂ« se Krishti vdiq si njĂ« martir, pse nuk thanĂ« apostujt: “Besoni nĂ« vdekjen e Stefanit dhe do tĂ« shpĂ«toheni, sepse Stefani ishte njĂ« martir”? NĂ« qoftĂ« se Krishti vdiq si njĂ« martir, pse Ati nuk e ngushĂ«lloi AtĂ« nĂ« vdekjen e Tij siç ka bĂ«rĂ« me tĂ« tjerĂ« gjatĂ« gjithĂ« historisĂ«? Ai thirri: “PerĂ«ndia im, PerĂ«ndia im, pĂ«rse mĂ« ke braktisur?”

2. Vdekja e Krishtit ishte e rastĂ«sishme. Me thĂ«nien e mĂ«sipĂ«rme kritikat duan tĂ« thonĂ« qĂ« Ai ishte viktimĂ« e njĂ« turme. E dimĂ« qĂ« kjo nuk Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ«, sepse Ai ishte i ndĂ«rgjegjshĂ«m pĂ«r vdekjen e tij tĂ« ardhme. ShtatĂ« herĂ« nĂ« ungjillin e Gjonit Ai flet pĂ«r “ora ime”, qĂ« ishte nĂ« tĂ« ardhmen dhe qĂ« ishte Kalvari. Ai nuk kishte nevojĂ« tĂ« vdiste. Nuk ishin gozhdat qĂ« e mbajtĂ«n Krishtin nĂ« kryq, por vullneti i Tij. “Zbrit poshtĂ« nga kryqi, nĂ«se je Biri i PerĂ«ndisĂ«” bĂ«rtiti turma; por Krishti nuk erdhi nga qielli pĂ«r tĂ« zbritur nga kryqi.

3. Vdekja e Krishtit ishte njĂ« shembull moral. Kjo teori thotĂ« qĂ« njĂ« pijanec duhet vetĂ«m tĂ« mendojĂ« pĂ«r Krishtin dhe do tĂ« pĂ«rmirĂ«sohet. PĂ«r tĂ« hedhur poshtĂ« kĂ«tĂ«, ne pyesim “Pse nuk i pĂ«rmirĂ«soi ata qĂ« e kryqĂ«zuan AtĂ«?” NĂ« qoftĂ« se shembulli i Krishtit Ă«shtĂ« pĂ«r pĂ«rmirĂ«simin e botĂ«s, atĂ«herĂ« krishterimi Ă«shtĂ« njĂ« humbje. Pse tĂ« mos shikosh mbi kryqin e Pjetrit, meqenĂ«se u kryqĂ«zua kokĂ«poshtĂ«? Njeriu ka nevojĂ« pĂ«r mĂ« shumĂ« sesa pĂ«rmirĂ«sim.

4. Vdekja e Krishtit ishte një shfaqje e pakënaqësisë së Perëndisë me mëkatin. Me fjalë të tjera, disa njerëz mendojnë se pakënaqësia e Perëndisë me mëkatin ishte pikturuar më shumë në kryqin sesa në vetë ferrin. Në qoftë se thënia e mësipërme është e vërtetë, atëherë pse ishte nevoja për mishërim? Pse të mos kryqëzohej një mëkatar i thjeshtë në vend të njeriut më të mirë që jetoi ndonjëherë?

5. Vdekja e Krishtit ishte për t’i treguar njeriut që Perëndia e do atë. Perëndia me të vërtetë e do njeriun dhe kryqi tregon që Perëndia e do atë, por vdekja e Krishtit nuk ishte vetëm për të treguar dashurinë e Perëndisë.

6. Vdekja e Krishtit ishte vdekja e njĂ« krimineli. A mund tĂ« jetĂ« e mundur qĂ« dikush mund tĂ« mbahet pas kĂ«saj teorie? PĂ«rgjigja Ă«shtĂ« “Po”. Ne e hedhim poshtĂ« kĂ«tĂ« teori, duke thĂ«nĂ« qĂ« Pilati nuk gjeti asnjĂ« faj nĂ« TĂ«. NjĂ« studim i gjyqit tĂ« Krishtit qĂ« do ta gjeni nĂ« ungjijtĂ«, e hedh poshtĂ« kĂ«tĂ« teori.

D. Emrat biblikë të vdekjes së Krishtit.

1. Mbulimi. Kjo Ă«shtĂ« njĂ« ide qĂ« shfaqet shpesh nĂ« DhiatĂ«n e VjetĂ«r. MegjithatĂ« “mbulimi” Ă«shtĂ« njĂ« term i DhiatĂ«s sĂ« Re, qĂ« do tĂ« thotĂ« tĂ« jemi njĂ« me PerĂ«ndinĂ« nĂ«pĂ«rmjet flijimit tĂ« Birit tĂ« Tij.

2. Flijimi. “Hiqni, pra, majanĂ« e vjetĂ«r, qĂ« tĂ« jeni njĂ« brum i ri, siç jeni pa maja; sepse pashka jonĂ«, qĂ« Ă«shtĂ« Krishti, u flijua pĂ«r ne” (1 Korintasve 5:7). Shihni gjithashtu EfesianĂ«ve 5:2 dhe Hebrenjve 10:12.

3. Ofrimi. “Prej kĂ«tij vullneti, ne jemi shenjtĂ«ruar me anĂ« tĂ« kushtimit tĂ« trupit tĂ« Jezus Krishtit, qĂ« u bĂ« njĂ«herĂ« e pĂ«r tĂ« gjithĂ« … sepse me njĂ« ofertĂ« tĂ« vetme, ai i bĂ«ri tĂ« pĂ«rsosur pĂ«rgjithnjĂ« ata qĂ« shenjtĂ«rohen” (Hebrenjve 10:10, 14).

4. Shpagimi. “Sepse edhe Biri i njeriut nuk erdhi qĂ« t’i shĂ«rbejnĂ«, por pĂ«r tĂ« shĂ«rbyer dhe pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« jetĂ«n e tij si çmim pĂ«r shpengimin e shumĂ« vetĂ«ve” (Mateu 20:28). Shihni gjithashtu 1 Pjetri 1:18-19 dhe 1 Timoteu 2:5-6. Ne kemi qenĂ« shpenguar (riblerĂ«) me çmimin, qĂ« Ă«shtĂ« gjaku i Jezus Krishtit.

5. Shlyerja. “Ai Ă«shtĂ« shlyesi pĂ«r mĂ«katet tona, dhe jo vetĂ«m pĂ«r tonat por edhe pĂ«r ata tĂ« tĂ« gjithĂ« botĂ«s” (1 Gjoni 2:2). Shihni edhe vargjet 1 Gjoni 4:10 dhe RomakĂ«ve 3:25. Tek HebrenjtĂ« 9:5, fjala “shlyerja” Ă«shtĂ« pĂ«rkthyer si “karrige e mĂ«shirĂ«s” ose “pajtuesi”, qĂ« Ă«shtĂ« Ă« saktĂ«, sepse nĂ« Shkrimet e mĂ«sipĂ«rme fjala “shlyerje” do tĂ« thotĂ« “pajtuesi”. Ligji kĂ«rkonte vdekje pĂ«r mĂ«katet, kĂ«shtu qĂ« gjaku i flijimit vendosej nĂ« “pajtuesin” (Eksodi 25:22, Levitiku 16:13,14), duke treguar qĂ« vdekja kishte ndodhur. PerĂ«ndia shikoi poshtĂ« mbi pajtuesin dhe pa gjak (jetĂ«) dhe ishte i kĂ«naqur. Qysh me Kalvarin, PerĂ«ndia shikon mbi Pajtuesin tonĂ« qĂ« Ă«shtĂ« Krishti dhe kĂ«naqet, prandaj kuptimi i synuar i fjalĂ«s shlyerje Ă«shtĂ« “kĂ«naqja”.

6. Pajtimi. “Sepse PerĂ«ndia e ka pajtuar botĂ«n me veten nĂ« Krishtin, duke mos ua numĂ«ruar njerĂ«zve fajet e tyre dhe vuri ndĂ«r ne fjalĂ«n e paqtimit” (2 Korintasve 5:19). Shikoni gjithashtu KolosianĂ«ve 1:20. Fjala “pajtim” do tĂ« thotĂ« tĂ« shkaktosh njĂ« ndryshim tĂ« plotĂ«. NĂ« Shkrime kurrĂ« nuk thuhet se PerĂ«ndia Ă«shtĂ« i pajtuar. Njeriu Ă«shtĂ« ai qĂ« duhet tĂ« pajtohet. Ai ka nevojĂ« pĂ«r njĂ« ndryshim tĂ« plotĂ«.

7. ZĂ«vendĂ«simi. ZĂ«vendĂ«simi nuk Ă«shtĂ« njĂ« fjalĂ« biblike, por Ă«shtĂ« pa dyshim njĂ« ide biblike. “Ai u tejshpua pĂ«r shkak tĂ« shkeljeve tona, u shtyp pĂ«r paudhĂ«sitĂ« tona; ndĂ«shkimi pĂ«r tĂ« cilin kemi paqen Ă«shtĂ« mbi tĂ«, dhe pĂ«r shkak tĂ« vuratave tĂ« tij ne jemi shĂ«ruar. Ne tĂ« gjithĂ« endeshim si dele; secili prej nesh ndiqte rrugĂ«n e vet, dhe Zoti bĂ«ri qĂ« tĂ« bjerĂ« mbi tĂ« paudhĂ«sia e ne tĂ« gjithĂ«ve” (Isaia 53:5-6). Shihni edhe 1 Pjetri 3:18 dhe 2 Korintasve 5:1.

8. TrashĂ«gimlĂ«nĂ«si. TrashĂ«gimia Ă«shtĂ« njĂ« vullnet qĂ« plotĂ«sohet pas vdekjes sĂ« trashĂ«gimlĂ«nĂ«sit. Ne do tĂ« marrim atĂ« trashĂ«gimi qĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« e mundur me vdekjen e Zotit Jezus. “PĂ«r kĂ«tĂ« arsye ai Ă«shtĂ« ndĂ«rmjetĂ«si i BesĂ«lidhjes sĂ« Re qĂ« me anĂ« tĂ« vdekjes qĂ« u bĂ« pĂ«r shpĂ«rblimin e shkeljeve qĂ« u kryen gjatĂ« BesĂ«lidhjes sĂ« parĂ«, tĂ« thirrurit tĂ« marrin premtimin e trashĂ«gimisĂ« sĂ« amshuar. Sepse atje ku ka njĂ« testament do tĂ« ketĂ« me doemos edhe vdekjen e trashĂ«gimlĂ«nĂ«sit. Sepse testamenti Ă«shtĂ« i vlefshĂ«m vetĂ«m pas vdekjes, sepse nuk ka kurrfarĂ« fuqie derisa trashĂ«gimlĂ«nĂ«si ende rron” (Hebrenjve 9:15-17). Shihni edhe vargjet KolosianĂ«ve 1:12-14 dhe EfesianĂ«ve 1:1-7.

E. QĂ«llimet e vdekjes.

1. Shfaqja e karakterit hyjnor. “Por tani pavarĂ«sisht nga ligji, Ă«shtĂ« manifestuar drejtĂ«sia e PerĂ«ndisĂ«, pĂ«r tĂ« cilĂ«n dĂ«shmojnĂ« ligji dhe profetĂ«t … pĂ«r tĂ« treguar drejtĂ«sinĂ« e tij nĂ« kohĂ«n e tanishme, me qĂ«llim qĂ« ai tĂ« jetĂ« i drejtĂ« dhe shfajĂ«sues i atij qĂ« ka besimin e Jezusit” (RomakĂ«ve 3:21-26).

2. Vërtetim i ligjit hyjnor. Fryti i ligjit është vdekja (Romakëve 7:5). Ligji nuk ka mëshirë, por ka vetëm drejtësi. Ligji e dënon mëkatarin me vdekje. Krishti zuri vendin e mëkatarit, prandaj Ai ka paguar detyrimin ndaj ligjit.

3. Themelimi i faljes hyjnore. Kjo thënie nuk është kundërshtuar në Dhiatën e Re. Një veçori kryesore e faljes është që, ai që fal, duhet të marrë mbi vete gjithë gabimin (ose humbjen) që është kryer. Në qoftë se dikujt i vjedhin dhjetë dollarë dhe vjedhësi gjendet, por falet, atëherë kush e mban humbjen? Ai që e fali.

F. Shtrirja e vdekjes.

1. Thënie të zakonshme.

a. TĂ«rĂ«sia e saj. Vdekja e Tij ishte pĂ«r tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit, pĂ«r ata qĂ« besojnĂ« dhe pĂ«r ata qĂ« nuk besojnĂ«. “Por shohim Jezusin tĂ« kurorĂ«zuar me lavdi dhe me nder pĂ«r vdekjen qĂ« pĂ«soi; ai u bĂ« pĂ«r pak kohĂ« mĂ« i vogĂ«l se engjĂ«jt, qĂ« me hirin e PerĂ«ndisĂ« tĂ« provonte vdekjen pĂ«r tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit” (Hebrenjve 2:9). Shihni edhe 1 Timoteu 2:6, 4:10, Titit 2:11, 1 Gjoni 2:2 dhe 2 Pjetri 3:9.

b. Kufizimi i saj. Puna e Krishtit mbi kryq ishte me kushte, pĂ«rderisa dobia e saj varet nga pendimi dhe pranimi i Krishtit nga mĂ«katari. “PĂ«r kĂ«tĂ«, nĂ« fakt ne po mundohemi dhe na shajnĂ«, sepse kemi shpresuar nĂ« PerĂ«ndinĂ« e gjallĂ«, qĂ« Ă«shtĂ« ShpĂ«timtari i gjithĂ« njerĂ«zve dhe sidomos i besimtarĂ«ve” (1 Timoteu 4:10).

2. Thënie të veçanta.

a. Krishti vdiq pĂ«r besimtarin. “I cili e dha veten pĂ«r ne, pĂ«r tĂ« na shpenguar nga çdo paudhĂ«si dhe pĂ«r tĂ« pastruar pĂ«r vete njĂ« popull tĂ« veçantĂ«, tĂ« zellshĂ«m nĂ« vepra tĂ« mira” (Titit 2:14). Shihni gjithashtu EfesianĂ«ve 5:2, Galatasve 2:20 dhe1 Timoteu 4:10.

b. Krishti vdiq pĂ«r kishĂ«n. “Ju, burra, t’i doni gratĂ« tuaja, sikurse Krishti ka dashur kishĂ«n dhe e ka dhĂ«nĂ« veten e vet pĂ«r tĂ«, qĂ« ta shenjtĂ«rojĂ«, pasi e pastroi me larjen e ujit me anĂ« tĂ« fjalĂ«s, qĂ« ta nxjerrĂ« atĂ« pĂ«rpara vetes tĂ« lavdishme, pa njolla a rrudha a ndonjĂ« gjĂ« tĂ« tillĂ«, por qĂ« tĂ« jetĂ« e shenjtĂ« dhe e paqortueshme” (EfesianĂ«ve 5:25-27).

c. Krishti vdiq pĂ«r mĂ«katarĂ«t. “Sepse edhe Krishti vuajti pĂ«r mĂ«katet, i drejti pĂ«r tĂ« padrejtĂ«t, pĂ«r tĂ« na çuar te PerĂ«ndia. U vra nĂ« mish por u ngjall nga Fryma” (1 Pjetri 3:18). Shihni gjithashtu 1 Timoteu 1:15 dhe RomakĂ«ve 5:10.

d. Krishti vdiq pĂ«r botĂ«n. “Dhe kĂ«ndonin njĂ« kĂ«ngĂ« tĂ« re duke thĂ«nĂ«: ‘Ti je denjĂ« ta marrĂ«sh librin dhe tĂ« hapĂ«sh vulat e tij, sepse ti u there, dhe me gjakun tĂ«nd na bleve te PerĂ«ndia nga çdo fis, gjuhĂ«, popull dhe komb’” (Zbulesa 5:9). Shihni pĂ«r kĂ«tĂ« Gjoni 3:16, 1:9 dhe 1 Gjoni 2:2.

G. Rezultatet e vdekjes.

1. Në lidhje me mëkatarin.

(a) Siguron njĂ« zĂ«vendĂ«sues. “Por shohim Jezusin tĂ« kurorĂ«zuar me lavdi dhe me nder pĂ«r vdekjen qĂ« pĂ«soi, ai u bĂ« pĂ«r pak kohĂ« mĂ« i vogĂ«l se engjĂ«jt, qĂ« me hirin e PerĂ«ndisĂ« tĂ« provonte vdekjen pĂ«r tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit” (Hebrenjve 2:9).

(b) Siguron njĂ« çmim. “I cili e dha veten si çmim pĂ«r tĂ« gjithĂ«, pĂ«r dĂ«shmim nĂ« kohĂ«n e caktuar” (1 Timoteu 2:6).

(c) Siguron njĂ« shlyerje. PĂ«r shak tĂ« vdekjes sĂ« Krishtit, PerĂ«ndia Ă«shtĂ« i ulur “mbi pajtuesin” dhe Ă«shtĂ« i kĂ«naqur. “Ai Ă«shtĂ« shlyesi pĂ«r mĂ«katet tona; dhe jo vetĂ«m pĂ«r tonat, por edhe pĂ«r ato tĂ« tĂ« gjithĂ« botĂ«s” (1 Gjoni 2:2).

(d) Siguron njĂ« mosllogaritje tĂ« mĂ«katit. “Sepse PerĂ«ndia e ka pajtuar botĂ«n me veten nĂ« Krishtin, duke mos ua numĂ«ruar njerĂ«zve fajet e tyre dhe vuri ndĂ«r ne fjalĂ«n e paqtimit” (2 Korintasve 5:19).

(e) Siguron njĂ« tĂ«rheqje. “Dhe unĂ«, kur tĂ« jem ngritur lart nga toka, do t’i tĂ«rheq tĂ« gjithĂ« tek unĂ«” (Gjoni 12:32).

(f) Siguron njĂ« shpĂ«tim. “Sepse hiri shpĂ«tues i PerĂ«ndisĂ« iu shfaq gjithĂ« njerĂ«zve” (Titit 2:11).

(g) Siguron njĂ« ftesĂ« hirplote. “Sepse PerĂ«ndia e deshi aq botĂ«n, sa dha Birin e Tij tĂ« vetĂ«mlindurin, qĂ«, kushdo qĂ« beson nĂ« tĂ«, tĂ« mos humbasĂ«, por tĂ« ketĂ« jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme” (Gjoni 3:16).

2. NĂ« lidhje me besimtarin, siguron:

a. Pajtim. “Edhe tĂ« gjitha gjĂ«rat janĂ« nga PerĂ«ndia qĂ« na pajtoi me veten pĂ«rmes Jezus Krishtit dhe na dha shĂ«rbimin e pajtimit” (2 Korintasve 5:18).

b. Shpengim. “NĂ« tĂ« cilin kemi shpengimin me anĂ« tĂ« gjakut tĂ« tij, faljen e mĂ«kateve sipas pasurisĂ« sĂ« hirit tĂ« tij” (EfesianĂ«ve 1:7). Shihni gjithashtu Galatasve 3:13.

c. ShfajĂ«sim. “TĂ« shfajĂ«suar, pra, me anĂ« tĂ« besimit, kemi paqe me PerĂ«ndinĂ« nĂ«pĂ«rmjet Jezus Krishtit, Zotit tonĂ«” (RomakĂ«ve 5:1).

d. Heqjen e dĂ«nimit. “Tani, pra, nuk ka asnjĂ« dĂ«nim pĂ«r ata qĂ« janĂ« nĂ« Krishtin Jezus” (RomakĂ«ve 8:1).

e. ZotĂ«rim. “A nuk e dini se trupi juaj Ă«shtĂ« tempulli i FrymĂ«s sĂ« ShenjtĂ« qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« ju, tĂ« cilin e keni nga PerĂ«ndia, dhe se nuk i pĂ«rkitni vetvetes? Sepse u bletĂ« me njĂ« çmim! PĂ«rlĂ«vdoni PerĂ«ndinĂ«, pra, nĂ« trupin tuaj dhe nĂ« frymĂ«n tuaj, qĂ« i pĂ«rkasin PerĂ«ndisĂ«” (2 Korintasve 6:19-20).

f. ShenjtĂ«rim. “Ne jemi shenjtĂ«ruar me anĂ« tĂ« kushtimit tĂ« trupit tĂ« Jezus Krishtit, qĂ« u bĂ« njĂ«herĂ« dhe pĂ«r tĂ« gjithĂ«” (Hebrenjve 10:10).

g. PĂ«rsosje. “Sepse me njĂ« ofertĂ« tĂ« vetme, ai i bĂ«ri tĂ« pĂ«rsosur pĂ«rgjithnjĂ« ata qĂ« shenjtĂ«rohen” (Hebrenjve 10:14).

h. LejĂ« pĂ«r tĂ« hyrĂ«. “Duke pasur, pra, vĂ«llezĂ«r, liri tĂ« plotĂ« pĂ«r tĂ« hyrĂ« nĂ« shenjtore me anĂ« tĂ« gjakut tĂ« Jezusit, me anĂ« tĂ« njĂ« udhe tĂ« re dhe tĂ« gjallĂ« qĂ« ai pĂ«ruroi pĂ«r ne me anĂ« tĂ« velit, domethĂ«nĂ« tĂ« mishit tĂ« tij, edhe duke pasur njĂ« kryeprift mbi shtĂ«pinĂ« e PerĂ«ndisĂ«, le t’i afrohemi me zemĂ«r tĂ« vĂ«rtetĂ«, me siguri tĂ« plotĂ« besimi, duke i pasur zemrat tona tĂ« lara prej ndĂ«rgjegjes sĂ« ligĂ« dhe trupin tĂ« larĂ« me ujĂ« tĂ« kulluar” (Hebrenjve 10:19-22).

i. Identifikim. “NĂ« qoftĂ« se njĂ« ka vekur pĂ«r tĂ« gjithĂ«, tĂ« gjithĂ«, pra, kanĂ« vdekur” (2 Korintasve 5:14).

j. Çlirim. “Sepse duke qenĂ« se bijtĂ« kanĂ« marrĂ« pjesĂ« prej mishi dhe gjaku, po ashtu edhe ai u bĂ« pjestar nĂ« po ato gjĂ«ra, qĂ« tĂ« shkatĂ«rronte, me anĂ« tĂ« vdekjes, atĂ« qĂ« ka pushtetin e vdekjes, domethĂ«nĂ« djallin, edhe tĂ« çlironte tĂ« gjithĂ« ata qĂ« nga frika e vdekjes i ishin nĂ«nshtruar robĂ«risĂ« pĂ«r tĂ«rĂ« jetĂ«n” (Hebrenjve 2:14-15).

k. Dhurim. “Sepse ai qĂ« nuk e kurseu Birin e vet, por e dha pĂ«r tĂ« gjithĂ« ne, qysh nuk do tĂ« na dhurojĂ« tĂ« gjitha gjĂ«rat bashkĂ« me tĂ«” (RomakĂ«ve 8:32).

3. NĂ« lidhje me Satanin.

a. ShkurorĂ«zim. “Tani Ă«shtĂ« gjykimi i kĂ«saj bote; tani do tĂ« hidhet jashtĂ« princi i kĂ«saj bote!” (Gjoni 12:31).

b. Shfuqizim. “Sepse duke qenĂ« se bijtĂ« kanĂ« marrĂ« pjesĂ« prej mishi dhe gjaku, po ashtu edhe ai u bĂ« pjestar nĂ« po ato gjĂ«ra, qĂ« tĂ« shkatĂ«rronte, me anĂ« tĂ« vdekjes, atĂ« qĂ« ka pushtetin e vdekjes, domethĂ«nĂ« djallin” (Hebrenjve 2:14).

c. Humbje. “Ai na nxori nga pushteti i errĂ«sirĂ«s dhe na çoi nĂ« mbretĂ«rinĂ« e Birit tĂ« Tij tĂ« dashur” (KolosianĂ«ve 1:13). Shihni gjithashtu EfesianĂ«ve 6:12.

4. NĂ« lidhje me botĂ«n materiale. “Sepse Atit i pĂ«lqeu qĂ« nĂ« TĂ« tĂ« banojĂ« e gjithĂ« plotĂ«sia, dhe duke bĂ«rĂ« paqen me anĂ« tĂ« gjakut tĂ« kryqit tĂ« tij, duke fituar pas, me anĂ« tĂ« tij, tĂ« gjitha gjĂ«rat, si ato qĂ« janĂ« mbi dhe, si dhe ato qĂ« janĂ« nĂ« qiejt” (KolosianĂ«ve 1:19-20).

Disa na mësojnë se tek Filipianëve 2:9-11 flitet për shpëtimin universal, por nuk është kështu. Në këto vargje, shpallet e vërteta e adhurimit mbarëbotëror.