jump to navigation

Sa duhet të zgjasë martesa?

Postuar tek: Martesat BĂ«het NĂ« Qiell

Kjo nuk është periudha e vetme në histori kur njerëzit e kanë marrë lehtë martesën, e megjithatë duke sikur fjala «shkurorëzim», të cilën dikur nuk guxonim ta shqiptonim, tani jo vetëm që flitet, por praktikohet madje nga shumë besimtarë. Në të vërtetë, për shumë veta fjalët e Filipianëve 3:19, «lavdia e tyre është në turp të tyre», mund të ishin përshkrimet me vend. E dimë se burrat kishin filluar qysh në kohën e Dhiatës së Vjetër të linin gratë për shkaqe të parëndësishme, dhe te profetët ka aluzione për gra të pabesa, por nuk ka dyshim se kjo nuk ishte aspak synimi i Perëndisë për njerëzimin. Romakëve 7 fillon me fjalët: «Apo nuk e dini o vëllezër, (sepse unë po u flas njerëzve që e njohin ligjin), se ligji ka pushtet mbi njeriun për sa kohë ai rron? Sepse gruaja e martuar është e lidhur nga ligji me burrin derisa ai rron, por, po i vdiq burri, lirohet nga ligji i burrit. Prandaj, nëse, kur i rron burri, ajo bashkohet me një burrë tjetër, do të quhet shkelëse e kurorës; por, kur i vdes burri, ajo është e liruar nga ligji, që të mos jetë shkelëse e kurorës, po u bë gruaja e një burri tjetër». (Shih edhe 1 Korintasve 7:39).

Kjo pjesĂ« nga Shkrimi paraqet njĂ« parim tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m frymĂ«ror, pĂ«r tĂ« cilin nuk do tĂ« flitet tani; por parimi mbĂ«shtetet nĂ« kĂ«mbĂ«nguljen hyjnore pĂ«r qĂ«ndrueshmĂ«rinĂ« e martesĂ«s. Kur farisenjtĂ« e pyetĂ«n Zotin rreth vlefshmĂ«risĂ« ligjore tĂ« shkurorĂ«zimit, Ai pĂ«rmendi menjĂ«herĂ« krijimin e njeriut: «[PerĂ«ndia] i krijoi mashkull dhe femĂ«r. Dhe tha: ‘Prandaj burri do tĂ« lĂ«rĂ« babanĂ« e tij dhe nĂ«nĂ«n e tij dhe do tĂ« bashkohet me gruan e tij; dhe tĂ« dy do tĂ« jenĂ« njĂ« mish i vetĂ«m’». Pastaj shtoi: «Prandaj atĂ« qĂ« PerĂ«ndia ka bashkuar, njeriu tĂ« mos e ndajë». Kur ata vazhduan ta ngisnin Zotin, duke pĂ«rmendur lejimin e Moisiut pĂ«r ta lĂ«nien e gruas, Ai u tregoi atyre qartĂ« se «Moisiu ju lejoi t’i ndani gratĂ« tuaja pĂ«r shkak tĂ« ngurtĂ«sisĂ« sĂ« zemrave tuaja, por nĂ« fillim nuk ka qenĂ« kĂ«shtu». Sot duhet tĂ« ketĂ« shumĂ« veta qĂ« flasin ashtu siç bĂ«nĂ« disa prej dishepujve nĂ« njĂ« rast tjetĂ«r: «Kjo e folur Ă«shtĂ« e rĂ«ndĂ«, kush mund ta kuptojĂ«?» Por Fjala e Zotit Ă«shtĂ« e qartĂ« dhe e thjeshtĂ«, sĂ« cilĂ«s ne duhet t’i bindemi.

Kur po i fliste Izraelit nëpërmjet profetëve, Perëndia përdori shpesh shëmbëlltyrën e martesës dhe pabesinë e një gruaje për të treguar tragjedinë e një sjelljeje të tillë. Osea është me siguri njëri prej shembujve më të spikatur. Ky profet përjetoi diçka të tmerrshme duke u martuar me një grua të përdalë, dhe kjo i referohet kombit të pabesë për të cilin Perëndia kishte bërë aq shumë. Ata ishin përgjigjur vetëm duke e braktisur atë dhe duke iu kthyer idhujve të kombeve përreth tyre. Edhe tek Isaia Perëndia jep të njëjtën tablo: «Krijuesi yt është dhëndri yt» (Isa. 54:5). Nuk është për t’u çuditur që Ai u hidhërua kur populli i Tij, siç tha Vetë Ai, shkoi pas të dashurish të tjerë. Jeremia përdor të njëjtën figurë: «Kthehuni, o bij të përdalë», - thotë Zoti, - «sepse unë jam martuar me ju» (Jeremia 3:14).