jump to navigation

Shtojca D

Postuar tek: Zgjedhje - Një shqyrtim sipas Shkrimit

Kjo pjesë flet për disa kundërshtime të zakonshme që dalin nga diskutimi i mësipërm.

Pyetje: Nëse shpëtimi varet nga ushtrimi i besimit nga njeriu, atëherë a nuk bëhet besimi një vepër merite në shpëtim?
Përgjigje: Pa dyshim, duhet të mbrojmë gjithmonë doktrinën e shpëtimit me anë të hirit. Pra, njeriu shpëtohet me anë të hirit të Perëndisë, jo me anë të veprave dhe përpjekjeve të Tij. Megjithatë, pohimi se shpëtimi varet nga ai që vë besimin në Krishtin dhe veprën e Tij shpenguese nuk do të thotë se kjo është meritë për shpëtimin. Shkrimi nuk mëson se besimi është një vepër për të cilën mund të mburret njeriut kur shpëtohet. Në fakt, besimi vihet gjithmonë përballë veprave në Shkrim. Për shembull, te Romakëve 4:1-5 lexojmë:

“ÇfarĂ« do tĂ« themi, pra, nĂ« lidhje me atĂ« qĂ« ati ynĂ« Abrahami, ka pĂ«rfituar sipas mishit? Sepse nĂ«se Abrahami ishte shfajĂ«suar nĂ«pĂ«rmjet veprave, ai ka pĂ«rse tĂ« lĂ«vdohet; ndĂ«rsa pĂ«rpara PerĂ«ndisĂ« ai nuk ka asgjĂ« pĂ«r t’u lĂ«vduar. NĂ« fakt, çfarĂ« thotĂ« Shkrimi? ‘Por Abrahami i besoi PerĂ«ndisĂ« dhe kjo iu numĂ«rua pĂ«r drejtĂ«si’. Edhe atij qĂ« vepron, shpĂ«rblimi nuk i konsiderohet si hir, por si borxh; ndĂ«rsa atij qĂ« nuk vepron, por beson nĂ« atĂ« qĂ« shfajĂ«son tĂ« paudhin, besimi i tij i numĂ«rohet pĂ«r drejtĂ«si”.

Pyetje: A është besimi një dhuratë nga Perëndia?
PĂ«rgjigje: Shkrimi mĂ«son qartĂ« se “Besimi, pra, vjen nga dĂ«gjimi, dhe dĂ«gjimi vjen nga fjala e PerĂ«ndisĂ«” (RomakĂ«ve 10:17). MegjithatĂ«, kjo nuk pĂ«rjashton pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« e njeriut nĂ« besim. Disa besojnĂ« se EfesianĂ«ve 2:8, 9 mĂ«son se besimi Ă«shtĂ« njĂ« dhuratĂ« nga PerĂ«ndia. Kjo pjesĂ« thotĂ«:

“Ju nĂ« fakt, jeni tĂ« shpĂ«tuar me anĂ« tĂ« hirit, nĂ«pĂ«rmjet besimit, dhe kjo nuk vjen nga ju, po Ă«shtĂ« dhurata e PerĂ«ndisë ”.

Duke e shqyrtuar nga ana gramatikore vargun e mĂ«sipĂ«rm duhet tĂ« pranojmĂ« se njĂ« interpretim tjetĂ«r i barasvlershĂ«m Ă«shtĂ« se “dhurata e PerĂ«ndisĂ«” i referohet “shpĂ«timit me anĂ« tĂ« hirit”. Pra, dhurata i referohet veprĂ«s dhe oferta e shpĂ«timit Ă«shtĂ« shtrirĂ« plot hir nga PerĂ«ndia te mĂ«katarĂ«t fajtorĂ«. NjĂ« njeri e merr njĂ« dhuratĂ« tĂ« tillĂ« pĂ«rmes (apo nĂ«pĂ«rmjet) besimit.

MeqĂ« ky varg mund tĂ« jetĂ« i dykuptimtĂ«, studiuesi i Shkrimit do tĂ« pyesĂ« nĂ«se ka referime tĂ« tjera qĂ« pĂ«rkufizojnĂ« “dhuratĂ«n”. Xhon Mekarturi (John MacArthur) (Ephesians, f. 61) paraqet tre vargje pĂ«r tĂ« mbĂ«shtetur besimin si dhuratĂ«. Ato janĂ« 2 Pjetrit 1:1, Filip. 1:29 dhe Veprat e Apostujve 3:16. Duke i shqyrtuar kĂ«to vargje shohim se nga ato gjithashtu, mĂ« sĂ« miri, nuk dalin nĂ« pĂ«rfundime tĂ« qarta nĂ« pĂ«rcaktimin nĂ«se besimi Ă«shtĂ« njĂ« dhuratĂ«.

Veprat e Apostujve 3:16: “Dhe pĂ«r besimin nĂ« emĂ«r tĂ« Jezusit, ky njeri, tĂ« cilin ju po e shihni dhe e njihni, u fortĂ«sua nga emri i tij; dhe besimi, qĂ« Ă«shtĂ« nĂ«pĂ«rmjet tij, i ka dhĂ«nĂ« shĂ«rimin e plotĂ« tĂ« gjymtyrĂ«ve, nĂ« praninĂ« e tĂ« gjithĂ«ve ju” (Nga konteksti shohim se Pjetri dhe Gjoni kanĂ« shĂ«ruar njĂ« tĂ« paralizuar, megjithatĂ« ky varg nuk mĂ«son se ky besim Ă«shtĂ« dhĂ«nĂ« si njĂ« dhuratĂ« hyjnore. PĂ«r mĂ« tepĂ«r, mĂ«son se i paralizuari u shĂ«rua pĂ«r shkak tĂ« besimit nĂ« Jezu Krishtin dhe pĂ«rmes fuqisĂ« sĂ« dishepujve. NĂ« fakt, ata u bĂ«jnĂ« thirrje judenjve tĂ« pendohen dhe tĂ« kthehen te Krishti. Do tĂ« ishte njĂ« gjĂ« e çuditshme tĂ« bĂ«hej kjo nĂ«se njeriu nuk i pĂ«rgjigjet PerĂ«ndisĂ«!).

FilipianĂ«ve 1:29: “Sepse juve ju Ă«shtĂ« dhĂ«nĂ« hiri pĂ«r hir tĂ« Krishtit, jo vetĂ«m qĂ« tĂ« besoni nĂ« tĂ«, por edhe tĂ« vuani pĂ«r të ” (Para sĂ« gjithash, ky varg nuk pohon nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« qartĂ« se besimi Ă«shtĂ« njĂ« dhuratĂ« nga PerĂ«ndia. NĂ« kontekst, duket sikur Pali po i nxit ata tĂ« qĂ«ndrojnĂ« fort pavarĂ«sisht nga pĂ«rndjekjet. BesimtarĂ«t duhej t’i quanin kĂ«to vuajtje pĂ«r hir tĂ« Krishtit si njĂ« privilegj. NĂ« fakt, tĂ« pasurit e njĂ« mundĂ«sie pĂ«r tĂ« besuar Ă«shtĂ« njĂ« privilegj. Kjo nuk tregon pĂ«rjashtimin e atyre qĂ« nuk besojnĂ«, apo mbase qĂ« nuk duan tĂ« vuajnĂ« {ç’lidhje ka kjo?}. NĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« qartĂ« Ă«shtĂ« njĂ« zgjedhje tĂ« vuash ose jo, ashtu siç Ă«shtĂ« tĂ« besosh ose jo).

2 Pjetrit 1:1: “Simon Pjetri, shĂ«rbĂ«tor dhe apostull i Jezu Krishtit, atyre qĂ« kanĂ« marrĂ« pĂ«r pjesĂ« njĂ« besim tĂ« çmueshĂ«m sikurse edhe ne, me anĂ« tĂ« drejtĂ«sisĂ« sĂ« PerĂ«ndisĂ« tonĂ« dhe tĂ« ShpĂ«timtarit Jezu Krisht” (Ky varg nuk pohon nĂ« asnjĂ« mĂ«nyrĂ« se besimi jepet nga PerĂ«ndia. Ideja Ă«shtĂ« qĂ« tĂ« gjithĂ« besimtarĂ«t ndajnĂ« tĂ« njĂ«jtin besim tĂ« pĂ«rbashkĂ«t, njĂ« besim qĂ« Ă«shtĂ« shumĂ« i çmueshĂ«m. Titi 1:4 shpreh tĂ« njĂ«jtin mendim: “Titit, birit tĂ« vĂ«rtetĂ« nĂ« besimin e pĂ«rbashkĂ«t
”).

Megjithatë, ka disa vargje që përdorin në mënyrë të veçantë fjalën dhuratë në lidhje me shpëtimin.

“
por janĂ« shfajĂ«suar falas me anĂ« tĂ« hirit tĂ« tij, nĂ«pĂ«rmjet shpengimit qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« Krishtin Jezus” (RomakĂ«ve 3:24).

“MirĂ«po hiri nuk Ă«shtĂ« si shkelja; nĂ«se nĂ« fakt pĂ«r shkak tĂ« shkeljes sĂ« njĂ« njeriu tĂ« vetĂ«m vdiqĂ«n shumĂ«, shumĂ« mĂ« tepĂ«r hiri i PerĂ«ndisĂ« dhe dhurata me anĂ« tĂ« hirit e njĂ« njeriu, Jezu Krishtit, teproi pĂ«r shumĂ« tĂ« tjerĂ«. Sa pĂ«r dhuntinĂ«, nuk ndodhi si pĂ«r atĂ« njĂ« qĂ« mĂ«katoi, sepse gjykimi prodhoi dĂ«nimin nga njĂ« shkelje e vetme, por hiri prodhoi shfajĂ«simin nga shumĂ« shkelje. NĂ« fakt, nĂ« qoftĂ« se prej shkeljes sĂ« kĂ«tij njĂ«rit vetĂ«m vdekja mbretĂ«roi pĂ«r shkak tĂ« atij njĂ«rit, akoma mĂ« shumĂ« ata qĂ« marrin bollĂ«kun e hirit dhe tĂ« dhuratĂ«s sĂ« drejtĂ«sisĂ« do tĂ« mbretĂ«rojnĂ« nĂ« jetĂ« me anĂ« tĂ« atij njĂ«rit, qĂ« Ă«shtĂ« Jezu Krishtit” (RomakĂ«ve 5:15-17).


dhurata e PerĂ«ndisĂ« Ă«shtĂ« jeta e pĂ«rjetshme nĂ« Jezu Krishtin, Zotin tonĂ«” (RomakĂ«ve 6:23).

“Le tĂ« falĂ«nderojmĂ« PerĂ«ndinĂ« pĂ«r dhuratĂ«n e tij tĂ« patregueshme” (2 Korintasve 9:15).

Prandaj, interpretimi më i sigurt është ai që mbështetet në vargjet e qarta dhe të dukshme. Përfundimi ynë është se dhurata i referohet thjesht shpëtimit me anë të hirit.

Pyetje: “TĂ« vdekur nĂ« mĂ«kate” (Efes. 2:1) a nuk do tĂ« thotĂ« se njeriu Ă«shtĂ« plotĂ«sisht i shthurur?
PĂ«rgjigje: Pa dyshim, Shkrimi mĂ«son se njeriu Ă«shtĂ« plotĂ«sisht i prishur si njĂ« mĂ«katar dhe i paaftĂ« tĂ« shpĂ«tojĂ« veten. MegjithatĂ«, nuk mĂ«son se njeriu Ă«shtĂ« i paaftĂ« t’i pĂ«rgjigjet PerĂ«ndisĂ«. TĂ« qenit “i vdekur” nĂ« mĂ«kate thjesht do tĂ« thotĂ« ndarje frymĂ«rore nga PerĂ«ndia. RrĂ«fimi i Adamit dhe i EvĂ«s te Zanafilla 2 e 3 mĂ«son qartĂ« tĂ« qenit “i vdekur”. Duke lexuar rrĂ«fimin vĂ«mĂ« re se ata ndien fajin e menjĂ«hershĂ«m, u pĂ«rpoqĂ«n ta fshihnin veten nga PerĂ«ndia, iu pĂ«rgjigjĂ«n PerĂ«ndisĂ« kur u bĂ«ri pyetje dhe ishin tĂ« ndarĂ« nga PerĂ«ndia. Apostulli Pal pĂ«rdor tĂ« njĂ«jtĂ«n shprehje, “tĂ« vdekur”, te EfesianĂ«ve 5:14 ku nxiten “tĂ« vdekurit” tĂ« ringjallen! NjĂ« pohim i çuditshĂ«m ky nĂ«se dikush Ă«shtĂ« i paaftĂ« tĂ« pĂ«rgjigjet. NĂ« rrĂ«fimin e Pasanikut dhe Llazarit, te Lluka 16, i pasuri “i vdekur”, qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« Hades, thĂ«rret pĂ«r mĂ«shirĂ«, por Ă«shtĂ« i vetĂ«dijshĂ«m pĂ«r gjendjen e tij tĂ« pĂ«rjetshme dhe shqetĂ«sohet sĂ« tepĂ«rmi pĂ«r tĂ« afĂ«rmit e tij. Te Veprat e Apostujve 17:30 PerĂ«ndia i urdhĂ«ron njerĂ«zit kudo (qĂ« pĂ«rfshin edhe “tĂ« vdekurit”) tĂ« pendohen. NĂ« fakt, tĂ« gjitha kĂ«to vargje kundĂ«rshtojnĂ« konceptin se njeriu Ă«shtĂ« i paaftĂ« t’i pĂ«rgjigjet PerĂ«ndisĂ«.

Disa pohojnĂ« se njeriu nuk mund tĂ« bĂ«jĂ« asgjĂ« (pĂ«rfshirĂ« edhe besimin veprues) kur ka tĂ« bĂ«jĂ« me shpĂ«timin, sepse pĂ«rndryshe besimi do tĂ« ishte njĂ« vepĂ«r merituese. Ian Murreji (Ian Murray) shkon mĂ« tutje duke mbĂ«shtetur idenĂ« se çdo gjĂ« tjetĂ«r Ă«shtĂ« “njĂ« shtrembĂ«rim serioz i ungjillit”.

“PuritanĂ«t kanĂ« treguar se arminianizmi (pra, tĂ« besosh se PerĂ«ndia do tĂ«rĂ« njerĂ«zit nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« barabartĂ« dhe se pranimi i pĂ«rfitimeve tĂ« shpengimit tĂ« Krishtit varet nga pĂ«rdorimi i drejtĂ« i vullnetit tĂ« lirĂ« tĂ« njeriut) ishte njĂ« shtrembĂ«rim serioz i ungjillit dhe se do tĂ« çojĂ« domosdoshmĂ«risht nĂ« njĂ« krishterim sipĂ«rfaqĂ«sor dhe tĂ« pĂ«rbotshĂ«m”.

Ndërsa ne besojmë se njeriu nuk mund të punojë dhe të fitojë shpëtimin, kemi treguar më parë se besimi në lidhje me shpëtimin nuk është meritues. Përkundrazi, Perëndia i urdhëron zakonisht individët të besojnë. Besimi përfshin ushtrimin e vullnetit njerëzor ashtu siç tregojnë këto vargje:

“Jezusi erdhi nĂ« Galile duke predikuar ungjillin e mbretĂ«risĂ« sĂ« PerĂ«ndisĂ« dhe duke thĂ«nĂ«: ‘U mbush koha dhe mbretĂ«ria e PerĂ«ndisĂ« Ă«shtĂ« afĂ«r. Pendohuni dhe besoni ungjillin’” (Marku 1:14,15).

“PĂ«rpiquni tĂ« hyni nĂ«pĂ«r derĂ«n e ngushtĂ«” (Lluka 13:24).

“Por tĂ« gjithĂ« atyre qĂ« e pranuan, ai u dha pushtetin tĂ« bĂ«hen bij tĂ« PerĂ«ndisĂ«, atyre qĂ« besojnĂ« nĂ« emrin e tij” (Gjoni 1:12).

“Beso nĂ« Zotin Jezu Krisht dhe do tĂ« shpĂ«tohesh
” (Veprat e Apostujve 16:31).

“Disa bindeshin nga ato qĂ« u thoshte, por tĂ« tjerĂ« nuk besonin” (Veprat e Apostujve 28:24).

“po tĂ« besosh nĂ« zemrĂ«n tĂ«nde se PerĂ«ndia e ngjalli prej sĂ« vdekurish, do tĂ« shpĂ«tohesh” (RomakĂ«ve 10:9).

“Kushdo qĂ« do ta thĂ«rrasĂ« emrin e Zotit do tĂ« shpĂ«tohet” (RomakĂ«ve 10:
13).

“Dhe ky Ă«shtĂ« urdhĂ«rimi i tij qĂ« tĂ« besojmĂ« nĂ« emrin e Birit tĂ« tij Jezu Krisht dhe ta duam njĂ«ri-tjetrin si na urdhĂ«roi ai” (1 Gjonit 3:23).

Në fakt, Shkrimi mëson qartë se arsyeja pse nuk janë shpëtuar njerëzit nuk është ngaqë Perëndia nuk u dha atyre besimin, por për më tepër ngaqë individët nuk do të besojnë. Këto vargje ilustrojnë këtë pikë:

“Jeruzalem, Jeruzalem! Sa herĂ« kam dashur t’i mbledh bijtĂ« e tu ashtu si i mbledh klloçka zogjtĂ« e vet nĂ«n krahĂ«, por ju nuk deshĂ«t!” (Mat. 23:37).

“
ju nuk doni tĂ« vini tek unĂ« qĂ« tĂ« keni jetĂ«n” (Gjoni 5:40).

“Disa bindeshin nga ato qĂ« u thoshte, por tĂ« tjerĂ« nuk besonin” (Veprat e Apostujve 28:24).

“
dhe nga çdo mashtrim ligĂ«sie pĂ«r ata qĂ« humbin, sepse nuk pranuan ta duan tĂ« vĂ«rtetĂ«n pĂ«r tĂ« qenĂ« tĂ« shpĂ«tuar. E prandaj PerĂ«ndia do t’u dĂ«rgojĂ« atyre njĂ« gĂ«njim qĂ« do t’i bĂ«jĂ« tĂ« gabojnĂ«, qĂ« t’i besojnĂ« gĂ«njeshtrĂ«s, qĂ« tĂ« dĂ«nohen tĂ« gjithĂ« ata qĂ« nuk i besuan sĂ« vĂ«rtetĂ«s, por pĂ«rqafuan ligĂ«sinĂ«! Por ne duhet ta falĂ«nderojmĂ« vazhdimisht PerĂ«ndinĂ« pĂ«r ju, o vĂ«llezĂ«r tĂ« dashur nga Zoti, sepse PerĂ«ndia ju zgjodhi qĂ« nĂ« fillim pĂ«r t’ju shpĂ«tuar, me anĂ« tĂ« shenjtĂ«rimit tĂ« FrymĂ«s dhe tĂ« besimit nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«n” (2 Thesalonikasve 2:10-12).

Pyetje: A nuk vdiq Krishti vetĂ«m pĂ«r “tĂ« zgjedhurit”?
Përgjigje: Përgjigjja është jo. Vepra shpenguese e Krishtit bën të mundur shpëtimin për të gjithë ashtu siç tregojnë qartë këto vargje.

“I cili e dha veten si çmim pĂ«r tĂ« gjithĂ«, pĂ«r dĂ«shmim nĂ« kohĂ«n e caktuar” (1 Timoteut 2:6).

“
kemi shpresuar nĂ« PerĂ«ndinĂ« e gjallĂ«, qĂ« Ă«shtĂ« ShpĂ«timtari i gjithĂ« njerĂ«zve dhe sidomos i besimtarĂ«ve” (1 Timoteut 4:10).

“Sepse hiri shpĂ«tues i PerĂ«ndisĂ« iu shfaq gjithĂ« njerĂ«zve
” (Titi 2:11).

Disa mund ta kundĂ«rshtojnĂ« kĂ«tĂ« dhe tĂ« tregojnĂ« se Marku 10:45 thotĂ«: “Sepse edhe Biri i njeriut nuk erdhi qĂ« t’i shĂ«rbejnĂ«, por pĂ«r tĂ« shĂ«rbyer dhe pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« jetĂ«n e tij si çmim pĂ«r shpengimin e shumĂ« vetave”. Si mund ta pajtojmĂ« “shumĂ«” me “pĂ«r tĂ« gjithĂ«” te 1 Timoteut 2:6? PĂ«rgjigjja Ă«shtĂ« tĂ« kuptojmĂ« se fjala “shumĂ«” nuk do tĂ« thotĂ« domosdoshmĂ«risht “njĂ« pjesĂ« nga tĂ«rĂ«sia”. PĂ«r shembull, hamendĂ«soni njĂ« anije qĂ« mbytet nĂ« njĂ« stuhi detare dhe gjithçka qĂ« kishte nĂ« bord u zhduk nĂ« det. Do tĂ« ishte plotĂ«sisht e udhĂ«s tĂ« themi: “shumĂ« njerĂ«z vdiqĂ«n”. NjĂ« shprehje e barasvlershme do tĂ« ishte: “tĂ« gjithĂ« nĂ« bord vdiqĂ«n”. Prandaj, nuk mund tĂ« pĂ«rdorim Markun 10:45 pĂ«r tĂ« thĂ«nĂ« se Krishti vdiq pĂ«r disa dhe jo pĂ«r tĂ« gjithĂ«.

Pyetje: Si mund të shpjegojmë vargjet që në pamje të parë tregojnë zgjedhjen sovrane të Perëndisë për shpëtim?
Përgjigje: Edhe pse ka shumë vargje që mund të citohen, ne do të drejtojmë një përzgjedhje përfaqësuese dhe do të tregojmë domethënien e secilës. Pjetri shkruan në letrën e tij të parë:

“QoftĂ« bekuar PerĂ«ndia edhe Ati i Zotit tonĂ« Jezu Krisht, i cili me anĂ« tĂ« mĂ«shirĂ«s sĂ« tij tĂ« madhe na rilindi pĂ«r njĂ« shpresĂ« tĂ« gjallĂ« me anĂ« tĂ« ringjalljes sĂ« Jezu Krishtit prej sĂ« vdekurish” (1 Pjetrit 1:3).

Rreth 1 Pjetrit 1:3 ”..na ka bĂ«rĂ« tĂ« lindim sĂ«rish pĂ«r njĂ« shpresĂ« tĂ« gjallĂ« pĂ«rmes ringjalljes
”. A e kundĂ«rshton ky varg pĂ«rfundimin e mĂ«parshĂ«m rreth bazĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ« nĂ« zgjedhje? KrejtĂ«sisht jo! Askush nĂ« fuqinĂ« e vet nuk mund tĂ« bĂ«jĂ« qĂ« tĂ« lindĂ« sĂ«rish, apo tĂ« lindĂ« tĂ« tjerĂ«. VetĂ«m PerĂ«ndia mund tĂ« plotĂ«sojĂ« shkĂ«mbimin qĂ« shndĂ«rron njĂ« bir zemĂ«rimi nĂ« njĂ« bir tĂ« PerĂ«ndisĂ«. Nga ana tjetĂ«r, aftĂ«sia e dikujt pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« njĂ« jetĂ« tĂ« shndĂ«rruar tĂ« dalĂ« nga jeta e re, pĂ«rsĂ«ri, vjen vetĂ«m nga PerĂ«ndia. VetĂ«m pĂ«r shkak tĂ« mĂ«shirĂ«s sĂ« Tij tĂ« madhe dhe fuqisĂ« sĂ« ringjalljes sĂ« Jezu Krishtit vijnĂ« kĂ«to shkĂ«mbime dhe ndryshime tĂ« mĂ«dha. MegjithatĂ«, kjo jetĂ« e re merret vetĂ«m nga ata qĂ« ushtrojnĂ« besimin.

Në librin e Veprave të Apostujve citohet vargu në vijim:

“
dhe tĂ« gjithĂ« sa ishin tĂ« paracaktuar pĂ«r jetĂ«n e pasosur besuan” (Veprat e Apostujve 13:48).

Ashtu siç pohon shumĂ« qartĂ« ky varg PerĂ«ndia ka caktuar disa pĂ«r jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme. Por vini re se nuk thotĂ« “tĂ« paracaktuar tĂ« besonin”, por mĂ« tepĂ«r “tĂ« paracaktuar pĂ«r jetĂ«n e pasosur”. Jeta e pĂ«rjetshme Ă«shtĂ« njĂ« dhuratĂ« e dhĂ«nĂ« ndaj atyre qĂ« besojnĂ«. Ai cakton pĂ«r jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme ata qĂ«, nĂ« paranjohjen e Tij, Ai e dinte se do tĂ« besonin. Ai jo vetĂ«m i zgjodhi, i pĂ«rlĂ«vdoi, por gjithashtu i caktoi (paracaktoi) pĂ«r jetĂ« tĂ« pĂ«rjetshme. MegjithatĂ«, nĂ« asnjĂ« mĂ«nyrĂ« nuk mund tĂ« themi se ky varg pĂ«rjashton pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« njerĂ«zore. MegjithĂ«se PerĂ«ndia zgjedh dhe cakton, ka njĂ« çast nĂ« kohĂ« kur njĂ« njeri duhet tĂ« ushtrojĂ« lirshĂ«m besimin. Sigurisht, nĂ« paranjohjen e Tij PerĂ«ndia e di kur ky çast i saktĂ« besimi do tĂ« ndodhĂ«.

Përveç të tjerash, vargu 46 i së njëjtës pjesë thotë:

“
ngaqĂ« ju e hidhni poshtĂ« dhe nuk e çmoni veten tĂ« denjĂ« pĂ«r jetĂ«n e pĂ«rjetshme, ja, ne po u drejtohemi johebrenjve” (Veprat e Apostujve 13:46).

Pse nuk mund ta merrnin judenjtĂ« jetĂ«n e pĂ«rjetshme? NgaqĂ« nuk ishin caktuar nĂ« mĂ«nyrĂ« sovrane nga PerĂ«ndia? Pjesa pohon se ata “e hodhĂ«n poshtĂ«” dhe “nuk e çmuan veten tĂ« denjĂ«” pĂ«r dhuratĂ«n e jetĂ«s sĂ« pĂ«rjetshme. NĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« qartĂ«, kĂ«ta njerĂ«z po refuzonin me dashje dhuratĂ«n e shpĂ«timit nga PerĂ«ndia.